Magnus II van Noorwegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magnus II
1048 - 1069
Koning van Noorwegen
Periode 1066 – 1069
Voorganger Harald III (Hardråde)
Opvolger Olaf III (Olav (Kyrre)
Vader Harald III (Hardråde)
Moeder Tora Torbergsdatter
Dynastie Huis Ynglinge

Magnus II (1048 - 1069), alias Magnus Haraldsson, was koning van Noorwegen van 1066 tot 1069.

In 1066 probeerde zijn vader, koning Harald (III) Hardråde, Engeland te veroveren op de Angelsaksische koning Harold II maar Harald viel in de Slag van Stamford Bridge. Magnus was in Noorwegen achtergebleven als regent en werd na de dood van zijn vader tot koning gekroond.

In 1067 keerde zijn jongere broer Olav Kyrre terug uit Engeland en moest Magnus het koninkrijk met zijn broer delen. Magnus regeerde over het noordelijke deel van Noorwegen, terwijl Olav over het zuidelijke deel regeerde.

Magnus regeerde maar drie jaar als koning. In 1069 stierf hij op jonge leeftijd, mogelijk aan moederkorenvergiftiging, en werd Olav alleenheerser van Noorwegen.

Zie ook[bewerken]