Mahdi
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De mahdi of mehdi is een verlosser of bevrijder van wie in sommige islamitische stromingen verwacht wordt dat hij volgens profetieën aan het einde van de tijden komt. De komst van de Mahdi is een van de grote gebeurtenissen voor de dag des oordeels zal plaatsvinden, een van de eschatologisch symbolen.
In de Koran wordt de mahdi niet genoemd. Ook in de twee belangrijkste soennitische Hadith-verzamelingen en de werken van Al-Ghazali ontbreekt het concept van de mahdi[1]. Binnen sjiitische stromingen wordt hier dan ook een andere invulling aan gegeven dan binnen soennitische.
De mahdi wordt wel vergeleken met de messias uit het jodendom en christendom, maar is dat niet. Hoewel Isa in de Koran de titel van messias krijgt[2], is er ook sprake van een terugkeer van Isa als de mahdi[3].
[bewerken] De mahdi bij het sjiisme
De meeste sjiitische moslims, de twaalvers, geloven dat de Mehdi, in de persoon van Mohammed al-Mahdi leeft en zich schuil houdt. Hij is niet zichtbaar voor mensen maar is actief in het dagelijks leven en kan om hulp gevraagd worden. Hij zal bij het eind der tijden opnieuw verschijnen en dan zal voor de rechtgeaarde gelovigen een tijd van vrede aanbreken in duur tijd van 7 jaar.
Volgens een Hadith is de mahdi een nakomeling van Mohammed die rechtvaardigheid zal brengen waar onrechtvaardigheid heeft geregeerd en zal samen met Isa een (islamitisch) vrederijk op aarde stichten.
De mahdi verschijnt in Mekka, vergezeld van zonsopgangen in het westen. Hij vestigt zich in Kufa, waar Mohammed, schoonzoon Ali en diens zoon Hoessein zich bij hem zal voegen. De hele wereld zal de islam aanvaarden, al dan niet vrijwillig. Als de mahdi verdwijnt, breekt de Laatste Dag aan.[4]
Een variatie op het idee van de mahdi is dat Isa verschijnt in plaats van de mahdi. Hij zal naar Jeruzalem gaan om daar Dadjaal, alle ongelovigen en alle varkens te doden. Na veertig jaar wordt hij in Medina begraven naast Mohammed.[4]
[bewerken] Mahdi's door de geschiedenis
In de geschiedenis hebben verschillende mensen zich opgeworpen als de mahdi. Daarnaast waren er personen die zijn messiaanse charisma voor politieke doelen gebruikten.
- Kalief Al-Hakim van de Fatimiden. De Druzen geloven hierin.
- Ibn Toemart (c. 1078 - 1130), stichter van het rijk van de Almohaden in de Maghreb.
- De stichter van de dynastie der Safawiden, Ismail I, riep zichzelf tot mahdi uit. Hij voerde het Twaalver sjiisme tot staatsgodsdienst van zijn rijk in en bestreed met harde hand andere geloofsrichtingen.
- Syed Mohammad Jaunpuri, riep zich in de zestiende eeuw tot mahdi uit in Jaunpur, Uttar Pradesh, India. Zijn volgelingen, zo'n 750.000 worden beschouwd als de Zikri-sekte.
- Op 23 mei 1844 kondigde sayyid Mirza Ali Mohammed, die later bekend werd als de Báb, in Shiraz, Perzië, aan de mahdi te zijn.
- Berucht was de zelfbenoemde mahdi Mohammed Ahmad ibn Abd Allah in de Soedan die zich in 1881 tot mehdi had uitgeroepen. Hij overleed in juni 1885. Brits-Egyptische troepen hebben de opvolger van de mahdi, Kalief Abdullahi, in 1898 bij Omdurman verslagen, waarna de Soedan tot begin jaren vijftig onder Brits bestuur stond.
- De stichter van de Ahmediyya, Mirza Ghulam Ahmed, heeft in de negentiende eeuw verklaard de mahdi te zijn (volgens een van de twee stromingen binnen de Ahmediyya).
- Weliswaar noemde ayatollah Ruhollah Khomeini zich nooit de mahdi, maar hij nam wel het messiaanse charisma van de mahdi aan en liet zich graag 'imam' noemen. Er waren onder de gelovigen velen die dachten dat Khomeini de mehdi zou zijn.
- Tijdens de Libanese Burgeroorlog verdween imam Musa as-Sadr tijdens een bezoek aan Libië. Zijn aanhangers zagen hem hierna als de mahdi.
- Op 28 januari 2007, de dag voor Asjoera, probeerde de sekte Soldaten van de Hemel onder leiding van de zichzelf als mahdi beschouwende Ahmed al-Hassan de Iraakse stad Najaf aan te vallen.
Het Mehdi-leger dat anno 2004 in opstand kwam in Irak en geleid wordt door de geestelijke Moqtada al-Sadr lijkt hier weliswaar sterk op, maar Moqtada al-Sadr beschouwt zichzelf niet als mahdi.
[bewerken] Referenties
- ↑ Islam voor Dummies, Malcom Clark, Uitgeverij Addison Wesley, 2004, blz. 220, ISBN 9043008451
- ↑ Islam, Personen en begrippen van A tot Z, Inge Arends e.a., Uitgeverij Het Spectrum B.V., 2000, Isa, blz. 75, ISBN 90 274 6529 0
- ↑ Islam voor Dummies, Malcom Clark, Uitgeverij Addison Wesley, 2004, blz. 294, ISBN 9043008451
- ↑ a b Een tipje van de sluier, islam voor beginners, Joris Luyendijk, Uitgeverij Podium, 2004, blz. 48, ISBN 90 5759 094 8
| Islam |  |
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
