Maison des esclaves

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maison des esclaves in 1839

Het Maison des esclaves op het Senegalese eiland Gorée is het enige overgebleven slavenhuis op het eiland. Het werd gerestaureerd in 1990 en is een toeristische trekpleister omdat het symbool staat voor de trans-Atlantische slavenhandel.

Het huis werd omstreeks 1780 gebouwd in de in rue Saint-Germain door Nicolas Pépin. Op de benedenverdieping verbleven slaven, wachtend om verscheept te worden naar de Nieuwe Wereld. De waarde van de mannen was afhankelijk van hun gewicht, waarbij 60kg een minimum was. Wie minder woog werd in een speciale kamer gehouden en met bonen gevoed totdat het gewenste gewicht bereikt was. Jonge vrouwen werden gewaardeerd volgens hun borsten en maagdelijkheid. Zij konden hun vrijheid terugwinnen door met de handelaars naar bed te gaan. Er zijn twee strafkamers voor opstandige slaven, één voor de mannen en één voor de vrouwen. Het huis staat langs het water waar de beruchte Door of No Return op uitkomt. Langs deze deur werden de slaven op de schepen geladen. Wie probeerde te vluchten werd ofwel door wachters neergeschoten, ofwel door haaien verslonden.

In 1992 bracht paus Johannes Paulus II een bezoek aan het huis. In de Door of no return gaf hij een speech waarin hij om vergeving vroeg omdat vele katholieke missionarissen een rol in de slavenhandel hadden gespeeld. Ook Nelson Mandela bezocht het huis. Hij stond erop om in één van de strafcellen te gaan en kwam met betraande ogen weer buiten. In 1998 werd het eiland bezocht door Bill Clinton, later ook door George Bush.