Makkot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Makkot (Hebreeuws: מכות, lett.: Slagen) is het vijfde traktaat (Masechet) van de Orde Neziekien (Seder Neziekien) van de Misjna en de Talmoed, en beslaat drie hoofdstukken.

Het traktaat Makkot bevat wetsbepalingen en regels over lijfstraffen, valse getuigen, de vluchtsteden en opzettelijke doodslag.[1]

Makkot bevat Gemara (Rabbijns commentaar op de Misjna) en is onderdeel van zowel de Babylonische als de Jeruzalemse Talmoed. Het traktaat telt 24 folia in de Babylonische Talmoed en 9 in de Jeruzalemse Talmoed.

Literatuur[bewerken]

  • Rabbijn mr.drs. R. Evers: Talmoedisch Denken, Amphora Books, Amsterdam, 1999.
  • Moses Mielziner: Introduction to the Talmud, Bloch Publishing Company, New York, 1968.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dr. Juda Lion Palache: Inleiding in de Talmoed, Haarlem 1954, p. 52.