Mamie Van Doren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mamie Van Doren bij de lancering van een naar haar vernoemde wijn

Mamie Van Doren, geboren als Joan Lucille Olander (Rowena (South Dakota), 6 februari 1931) is een Amerikaans actrice en sekssymbool.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Van Doren werd als Joan Lucille Olander geboren als dochter van Warner Carl Olander (30 maart 1908 - 4 juni 1992) en Lucille Harriet Bennett (21 januari 1912 - 27 augustus 1995). Ze is voor driekwart van Zweedse afkomst en voor het resterende deel Engels en Duits. Haar moeder vernoemde Van Doren naar Joan Crawford.

In mei 1942 verhuisde de familie naar Los Angeles. Daar werkte Van Doren vanaf 1946 als plaatsaanwijzer in een theater. Een jaar later kreeg ze een bijrol in een televisieserie. Daarnaast zong ze met Ted Fio Rito's band en nam ze deel aan missverkiezingen. In de zomer van 1949 won ze de titels Miss Eight Ball en Miss Palm Springs. Tijdens de Miss Palm Springs verkiezingen werd Van Doren ontdekt door Howard Hughes.

Vroege carrière[bewerken]

Na een lunch met Hughes, gaf hij haar een rol in RKO's Jet Pilot. Ze had slechts 1 woord als dialoog. De film werd geproduceerd tussen 1949 en 1950, maar zou pas worden uitgebracht in 1957. Een jaar later, in 1951, poseerde Van Doren voor de bekende pin-up girl artiest Alberto Vargas. Het schilderij dat Vargas van de actrice maakte, werd op de cover geplaatst van de juli-uitgave van Esquire.

Van Doren was toen ze 17 jaar oud was kort getrouwd met Jack Newman. Ze scheidden nadat Newmans gewelddadige aard openbaar werd.

Van Doren deed meer figurantenrollen voor RKO, waaronder voor His Kind of Woman. Omdat ze haar rollen te klein vond, begon ze in het theater te werken. Liedjesschrijver Jimmy McHugh ontdekte haar voor zijn musicals. Hij zag echter al snel in dat Van Doren te talentvol was voor het koor en hij gaf haar dramalessen. Toen ze te zien was als Marie in het toneelstuk Come Back, Little Sheba, werd ze opgemerkt door Phil Benjamin, een man die de audities deed voor films van Universal Studios.

Films[bewerken]

Op 20 januari 1953 tekende Van Doren een contract bij Universal. De studio had grootse plannen met haar en wilde van haar net zo'n succes maken als 20th Century Fox had met Marilyn Monroe. Nadat ze de artiestennaam Mamie Van Doren kreeg, was de actrice te zien in Forbidden.

Van Doren was vooral te zien in bad girl movies, films die later cult werden. Omdat ze daarnaast ook was te zien in de eerste Rock-'n-Roll films, werd Van Doren zelf ook gezien als Rock-'n-Roll zangeres.

Ondanks het feit dat zij en andere blonde sekssymbolen waaronder Cleo Moore, Sheree North en Diana Dors, niet dezelfde legendarische status als Monroe behaalden, werd Van Doren wel beroemd en een memorabel sekssymbool. Zo werden Monroe, Van Doren en Jayne Mansfield The 3 M's genoemd.

Huwelijken, kind & affaires[bewerken]

Van Doren was getrouwd met vijf mannen, waaronder Jack Newman (1950), acteur Ray Anthony (1955-1961), basketbalspeler Lee Meyers (1966-1967), zakenman Ross McClintock (1972-1973) en Thomas Dixon (1979-heden). Met Anthony heeft Van Doren één zoon; Perry Ray Anthony (18 maart 1956).

In haar autobiografie, schreef Van Doren affaires te hebben gehad met Clark Gable, Howard Hughes, Johnny Carson, Elvis Presley, Burt Reynolds, Jack Dempsey, Steve McQueen, Johnny Rivers, Robert Evans, Eddie Fisher, Warren Beatty, Tony Curtis, Steve Cochran en Joe Namath.

Voortgang carrière[bewerken]

Hoewel Van Doren vooral te zien was in B-films heeft ze ook verscheidene gedenkwaardige films gemaakt, waaronder Teacher's Pet (1958), Born Reckless (1958), High School Confidential (1958) en The Beat Generation (1959).

In 1959 vernieuwde Universal haar contract niet, waarna Van Doren problemen kreeg met het vinden van rollen. Ze kreeg rollen in onafhankelijke producties. Ze poseerde in 1963 voor Playboy om haar film Three Nuts In Search of a Bolt (1964) te promoten.

Van Doren opende haar eigen nachtclub en was vooral te zien in het theater. Ook ging ze op tour naar Vietnam tijdens de toenmalige oorlog.

Filmografie[bewerken]