Manakins
| Manakins | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Jonge witkeelmanakin in Costa Rica | |||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Familie | |||||||||||
| Pipridae (Rafinesque, 1815) |
|||||||||||
| Afbeeldingen Manakins op |
|||||||||||
| Manakins op |
|||||||||||
|
|||||||||||
Manakins (Pipridae) zijn een familie van vogels uit de orde zangvogels.
Inhoud |
Kenmerken[bewerken]
De mannetjes zijn kleurrijk, vrouwtjes zijn eerder groen.
Leefwijze[bewerken]
Ze voeden zich voornamelijk met vruchten en soms met insecten. Deze vogels vertonen een opmerkelijke balts. De mannetjes bewegen zeer snel met hun vleugels en maken grote sprongen. Bij andere soorten gaan de mannetjes in een rij op een tak zitten en proberen ze elkaar te intimideren.
Voortplanting[bewerken]
Het vrouwtje bouwt het nest, dat bestaat uit een gevlochten kom in een horizontale takvork. Ze bebroed ook de 2 eieren, die na 12 tot 15 dagen uitkomen en voert de jongen met insecten.
Verspreiding en leefgebied[bewerken]
Manakins zijn vogels die in het wild alleen in tropisch Midden- en Zuid-Amerika voorkomen. Ze leven er in het laaglandregenwoud.
Betekenis[bewerken]
Het woord manakin (of mannikin) is afgeleid van het Middelnederlandse woord mannekijn (mannetje). In het Engels heeft nog een groep vogels soms de naam mannikin, dat zijn geen verwante vogelsoorten. Deze mannikins zijn vinkachtigen uit het geslacht Lonchura, uit de familie Estrildidae en superfamilie Passeroidea. Deze heten in het Nederlands vaak mannetje, zoals het spitsstaartbronzemannetje (Lonchura striata).
-
Helmmanakin (Antilophia galeata)
-
Prachtmanakin (Chiroxiphia pareola)
-
Witkruinmanakin (Dixiphia pipra
-
Roodkruinmanakin (Pipra erythrocephala
-
Goudvleugelmanakin (Masius chrysopterus)
Taxonomie[bewerken]
De Manakins (Pipridae) zijn echter niet verwant aan de prachtvinken (Estrildidae). Het is een typisch Amerikaanse familie die behoort tot de onderorde Suboscines. Het is een zustergroep van de Tyrannidae.
De familie telt 52 soorten.[1] De familie manakins bestaat uit de volgende geslachten en soorten:
- Geslacht Antilophia
- Antilophia bokermanni - Coelho & Silva, 1998[2]
- Antilophia galeata (Helmmanakin) - (Lichtenstein, 1823)
- Geslacht: Chiroxiphia - Cabanis, 1847
- Chiroxiphia boliviana - Yungasmanakin - Allen, 1889
- Chiroxiphia caudata - Zwaluwstaartmanakin - (Shaw, 1793)
- Chiroxiphia lanceolata - Lancetmanakin - (Wagler, 1830)
- Chiroxiphia linearis - Langstaartmanakin - (Bonaparte, 1838)
- Chiroxiphia pareola - Prachtmanakin - (Linnaeus, 1766)
- Geslacht Corapipo
- Corapipo altera - Witkraagmanakin - Hellmayr, 1906
- Corapipo gutturalis - Witkeelmanakin - (Linnaeus, 1766)
- Corapipo leucorrhoa - Witbefmanakin - (Sclater, 1863)
- Geslacht Dixiphia
- Geslacht Heterocercus
- Geslacht Ilicura
- Geslacht Lepidothrix
- Lepidothrix coeruleocapilla (Blauwkapmanakin)
- Lepidothrix coronata (Kuifmanakin)
- Lepidothrix iris (Opaalkruinmanakin)
- Lepidothrix isidorei (Blauwstuitmanakin)
- Lepidothrix nattereri (Sneeuwkapmanakin)
- Lepidothrix serena (Witvoorhoofdmanakin)
- Lepidothrix suavissima (Tepuimanakin)
- Lepidothrix vilasboasi (Goudkruinmanakin)
- Geslacht Machaeropterus
- Geslacht Manacus
- Geslacht Masius
- Geslacht Neopelma
- Geslacht Pipra
- Geslacht Tyranneutes
- Geslacht Xenopipo
Externe links[bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|