Mandola

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mandola

De mandola is een getokkeld snaarinstrument behorend tot de familie van de mandoline. Afhankelijk van zijn stemming krijgt het de rol van alt of tenor. De alt-stemming (C-G-A-A, een kwint lager dan de mandoline) zie je meer in de Verenigde Staten en Canada. De tenor-stemming (G-D-A-E, een octaaf lager dan de mandoline) is vanuit Duitsland stilaan de standaard geworden in Europa.

In Europa vervult de mandola in het mandolineorkest meestal de altfunctie, oftewel dezelfde rol die de altviool in het strijkorkest inneemt. Ook wordt de mandola gebruikt in het romantische plectrumkwartet (mandoline I, mandoline II, mandola en gitaar).

Het verschil tussen een mandola en een octaaf mandoline, ook wel octaaf mandola genoemd, zit vooral in de lengte van de hals.

De folkmetalband Eluveitie maakt ook gebruik van een mandola.

Externe links[bewerken]