Manfred Kets de Vries

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Manfred Florian Robert Kets de Vries (1942) is een Nederlands psychoanalyticus, managementwetenschapper en econoom die als hoogleraar humanresourcemanagement en leiderschapsontwikkeling verbonden is aan INSEAD in Fontainebleau. Kets de Vries verwierf bekendheid met zijn onderzoek naar leiderschapsstijlen en treedt regelmatig op als adviseur bij grote internationale ondernemingen. Hij schreef diverse boeken over leiderschap, waaronder Wat leiders drijft en Seks & Geld, Geluk en Dood.

Balanceren aan de Top[bewerken]

In Balanceren aan de Top - De Persoonlijkheid van de manager en de neurotische organisatie beschrijft Kets de Vries vanuit psychologische invalshoek de effecten van een CEO met een problematische geaardheid op 'neurotische' (economisch in faling gaande) organisaties. Hij gaat hierbij uit van vijf grote groepen van problematische leiders:

  • De dwingende leider, die overdreven perfectionistisch, controleziek, bureaucratisch en kortzichtig is. Deze leider is dermate overtuigd van zijn eigen gelijk, dat hij met open ogen de afgrond inloopt.
  • De depressieve leider, die misantropische trekjes heeft, het nodige zelfvertrouwen ontbreekt en een dermate angst heeft voor het alsmaar veranderende economische klimaat, dat hij zich terugtrekt in verouderde strategieën. Een haast zwart-romantisch aanvoelende schaduw van 'er is geen hoop' ontneemt het bedrijf alle flexibiliteit en slagkracht op de markt.
  • De afstandelijke leider, die het bedrijf, ver weg van het productieproces of de relevante markt, vanuit geïsoleerde kantoorruimtes wenst te besturen. Deze leider voelt kil en haast klinisch aan en heeft nauwelijks een band met zijn product, hoewel de beleidsfocus overduidelijk op het versterken van de machtspositie wordt gelegd.
  • De dramatische leider, die verslaafd aan onverantwoorde risico's is en alles op alles zet om zijn concurrent te overtreffen. Zeer ambitieus en ijverig, maar vaak ook allesbehalve efficiënt.
  • De achterdochtige leider, die verslaafd is aan het overdreven analyseren van situaties en een soort falingsfobie heeft. Extreme informatiebehoeftes en ultra conservatisme zorgen voor een inflexibele, onnodig defensieve bedrijfscultuur.

Hoewel al deze leiders initieel problematisch zijn, kan hun geaardheid evenwel op bepaalde tijdstippen juist gunstig voor het bedrijf zijn. Zo kan de kortzichtigheid van de dwingende leider juist goed zijn om een bedrijf na een periode van zware herstructurering, weer draaiende te krijgen. Ideaal zou dus zijn dat de vijf groepen van leiders, telkens op het juiste moment bij een bepaald bedrijf kunnen binnenkomen en ook op het juiste moment weer kunnen opstappen.

Kets de Vries merkt verder ook op dat hij niet van overtuiging is dat de psychologische aard van de leider te veranderen is, noch dat de organisatie zelf ook invloed heeft op het vormen van de persoonlijkheid van de bedrijfsleider. Veel schrijvers die managementliteratuur vanuit een meer sociologische invalshoek hebben geschreven, zijn het niet eens met Kets de Vries' stellingen.