Manfred von Richthofen

Jagdstaffel 11, met Manfred von Richthofen in zijn rode Albatros D.III

Video van de plek van de crash

Video van de begrafenis

Manfred Albrecht Freiherr von Richthofen, tijdens de Eerste Wereldoorlog bekend als de Rode Baron (*Breslau, 2 mei 1892 † bij Cappy, Frankrijk, 21 april 1918) was een Duits gevechtspiloot. In de Eerste Wereldoorlog heeft Von Richthofen tachtig vijandelijke vliegtuigen neergeschoten, waardoor hij de beroemdste gevechtspiloot van zijn tijd werd.

Begintijd

Manfred was een gepassioneerd jager. Hij stond bekend als een zeer fanatiek schutter, meer nog dan normaal was in de adellijke kring waarin hij opgroeide, die veel voldoening aan deze sport beleefde. Ook als piloot was hij uiterst fanatiek. Het grootste deel van zijn overwinning behaalde hij op de kwetsbare geallieerde verkenningsvliegtuigen die hij gemakkelijk kon afschieten.

Von Richthofen nam in 1911 dienst bij het Königlich Preußisches Ulanenregiment Kaiser Alexander III von Rußland (Westpreußisches) Nr. 1, een lansiersregiment. In mei 1915 ging hij over naar de Duitse Luftdienst, eerst als waarnemer, maar in december van dat jaar kreeg hij zijn vliegersinsigne. Zijn leraar was Oswald Boelcke, die zag dat hij een briljant piloot was. Na een korte periode aan het Russische front werd hij in augustus 1916 overgeplaatst naar Frankrijk en op 17 september van dat jaar behaalde hij de eerste van tachtig officiële overwinningen. Zijn score van 80 overwinningen is door geen enkele gevechtspiloot in de Eerste Wereldoorlog overtroffen.

Hoogtepunt

Op 16 januari 1917 kreeg hij het bevel over een eigen eskader, Jagdstaffel 11, en op 26 juni van dat jaar over Jagdgeschwader 1; een groep van vier 'staffeln' (eskaders), alle met eigen bonte beschilderingen, door de Engelsen Richthofen's Flying Circus genoemd. De groep was samengesteld uit Duitse elitevliegers, waaronder zijn broer Lothar, en Von Richthofen was erop gebrand de vijand te laten weten dat ze met de besten van het vak te maken hadden. Zijn persoonlijke Albatros D.III was geheel rood geschilderd, wat hem de bijnaam 'Rode Baron' opleverde. Von Richthofen kwam bij een luchtgevecht in juli 1917 bijna om het leven, maar ondanks een ernstige hoofdwond slaagde hij erin zijn Albatros D.V neer te zetten. Op 2 september 1917 behaalde hij met de nieuwe Fokker Dr.I-driedekker zijn zestigste overwinning. Bij de Britten was hij zo gevreesd dat aan de piloot die hem kon neerhalen een eigen vliegtuig, 5000 pond sterling en het Victoria Cross werd beloofd.

Gesneuveld

Op 20 april 1918 maakte hij zijn tachtigste en laatste slachtoffer; een Sopwith Camel van de Royal Air Force. Een dag later vond Von Richthofen zelf de dood boven het slagveld toen hij de Canadees Wilfrid May laagvliegend achtervolgde. Er zijn aanwijzingen dat hij door één kogel in het hart werd getroffen, waarschijnlijk afkomstig van een mitrailleur op de grond. Een aantal soldaten beweerden hem neergeschoten te hebben, Captain Roy Brown (vanuit een vliegtuig), Gunner Robert Buie (vanaf de grond), Sergeant Popkin (vanaf de grond) of Evans (vanaf de grond). Volgens een onderzoek uitgevoerd door The Discovery Channel voor een documentaire over Von Richthofen bleek dat Evans het dodelijk schot heeft gevuurd. Over Evans is verder weinig bekend. Hij heeft geen familie meer en verdere beelden zijn niet bekend.

Het verlies van Von Richthofen was een verpletterende slag voor het Duitse moreel.

Het bevel over het "Flying Circus" werd op 22 april 1918 overgenomen door Hauptmann Wilhelm Reinhard, die op zijn beurt, na een fatale testvlucht, op 7 juli 1918 werd opgevolgd door de latere nazi-leider Hermann Göring.

De Rode Baron lag begraven op de begraafplaats van Fricourt maar werd al snel herbegraven op het Invalidenfriedhof te Berlijn waar andere Duitse oorlogshelden begraven liggen. Na de Tweede Wereldoorlog werd Richthofen in 1975 definitief te ruste gelegd in het familiegraf in Wiesbaden.

Onderscheidingen

De "Rode Baron" met zijn "Pour le Merite" om de hals. Op de borst draagt hij het IJzeren Kruis Ie Klasse en het Pruisische Piloteninsigne. Het lint in het knoopsgat duidt het bezit van het IJzeren Kruis IIe Klasse aan.

De Duitse staten en de regering van het Duitse Keizerrijk verleenden hem een groot aantal, vaak hoge, onderscheidingen. Ook de bondgenoten Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije en Turkije verleenden hem decoraties.

De ridderorden

• De Orden Pour le Mérite (bijgenaamd "Der Blaue Max") – Pruisen
• De Orde van de Rode Adelaar met Kroon en Zwaarden ("Roter Adler Orden 3. Klasse mit Krone und Schwertern") – Pruisen In deze vorm werd de onderscheiding slechts zesmaal uitgereikt. Als "eenvoudig" vlieger kwam v. Richthofen niet in aanmerking voor het eikenloof bij het Pour le Mérite waarvoor hij door Ludendorff was voorgedragen.
• Ridder in de Huisorde van Hohenzollern met de Zwaarden ("Ritterkreuz mit Schwertern des Königlichen Hauses von Hohenzollern") – Pruisen.
• Ridder in de Militaire Orde van Sint-Hendrik ("Ritterkreuz des Militär Sankt-Heinrich-Orden") Saksen
• Ridderkruis de Eerste Klasse met de Zwaarden in de Hertogelijk Saksen-Ernestinische Huisorde ( "Ritterkreuz 1. Klasse mit Schwertern des Herzöglich Sächsisch-Ernestinischen Hausordens")
• De Orde van Militaire Verdienste van Beieren IIIe Klasse met Kroon en Zwaarden ( "Militärverdienstorden 3. Klasse mit Kronen und Schwertern") – Beieren
• Ridder in de Orde van Militaire Verdienste ("Ritterkreuz des Militärverdienstordens") – Württemberg
• Ridder in de Orde van de IJzeren Kroon met de Oorlogsdecoratie ("Ritterkreuz der Eisernen Krone mit Kriegsdekoration") – Oostenrijk Hongarije
• Orde voor Dapperheid IVe Klasse ("Tapferkeitsorden 4. Klasse") – Bulgarije

De decoraties en medailles

• Het IJzeren Kruis der Ie Klasse ("Eisernes kreuz 1. Klasse") – Pruisen
• Het IJzeren Kruis der IIe Klasse ("Eisernes Kreuz 2. Klasse") – Pruisen
• Het Kruis voor Oorlogsverdienste ("Kriegsverdienstkreuz 1. Klasse") – Lippe
• De Imtjaz Medaille met de Zwaarden - Turkije
• De Liskat Medaille met de Zwaarden ("Liskat Medaille mit Schwertern") – Turkije
• De IJzeren Halve Maan - Turkije
• De Pilotendecoratie ("Pilotenabzeichen") - Pruisen
• De Pilotendecoratie ("Feldpilotenabzeichen") – Oostenrijk Hongarije
• De Hertog Carl Edward Medaille met zwaarden op het Lint ("Herzog Carl Edward Medaille mit Schwertern am Band") – Saksen-Coburg-Gotha
• De Eremedaille voor Dapperheid ("Ehrenmdaille für Tapferkeit") – Hessen
• Het Kruis voor Trouwe Dienst ("Kreuz für treue Dienste") – Schaumburg-Lippe
• Het Kruis voor Militaire Verdienste der IIe Klasse ("Kriegsverdienstkreuz 2. Klasse") – Braunschweig
• De Gewondendecoratie ("Verwundetenabzeichen") – Pruisen
• Het Hanseatenkruis ("Hanseatenkreuz") – Lübeck
• Het Hanseatenkruis ("Hanseatenkreuz") – Bremen
• Het Hanseatenkruis ("Hanseatenkreuz")– Hamburg

Familiebanden

Hij was een verre verwant van de Duits-Amerikaanse schrijfster en vertaalster Frieda von Richthofen, bekend als de echtgenote van de Engelse schrijver D.H. Lawrence.

Literatuur

• Joachim Castan, "Der Rote Baron – Die ganze Geschichte des Manfred von Richthofen", Klett-Cotta, Stuttgart 2007,

Referenties

Lijsten van onderscheidingen

Sommige vorsten, staatslieden en militairen hebben een groot aantal orden en onderscheidingen verworven. Wilhelm II van Duitsland · Manfred von Richthofen · Hermann Göring · Maarschalk Tito · koningin Juliana der Nederlanden · Prins Bernhard der Nederlanden · Elizabeth II · Koning Boudewijn der Belgen · Koningin Beatrix der Nederlanden · Prinses Margriet der Nederlanden · Prins Willem-Alexander der Nederlanden Zie ook: Ridderorde

De Ridderorde Pour le Mérite
Wilhelm II van Duitsland · Manfred von Richthofen · Hermann Göring · Franz von Hipper · De "jonge Moltke" · De "oude Moltke" Zie ook: Lijst van de militaire dragers van de Orde Pour le Mérite

Mediabestanden

Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Manfred von Richthofen op Wikimedia Commons.