Mangrovereiger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mangrovereiger
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Butorides striata1.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Pelecaniformes (Roeipotigen)
Familie: Ardeidae (Reigers)
Geslacht: Butorides
Soort
Butorides striata
(Linnaeus, 1758)
ssp. virescens
ssp. virescens
ssp. amurensis
ssp. amurensis
ei
ei
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De mangrovereiger (Butorides striata) is een kleine reiger die voorkomt in tropische gebieden van Zuid-Amerika tot de Salomonseilanden.

Beschrijving[bewerken]

De mangrove reiger is een vrij kleine reiger van 45 cm lengte. De volwassen mangrovereiger heeft een grijsblauwe rug, witte onderkant, zwarte pet en gele poten. De jonge vogel is bruiner van kleur en gestreept aan de onderkant.

Ze nestelen in struiken of bomen, soms op de grond, en vaak in de buurt van water. Het legsel bestaat uit drie tot vijf eieren. Het voedsel bestaat uit kleine visjes, kikkers en waterinsecten.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De vogel komt in de tropische, subtropische en soms ook gematigde draslanden van Zuid-Amerika, een groot deel van Afrika tot in Japan en zuidelijk tot op de Salomonseilanden en Australië. Vogels die broeden in de gematigde zone van Oost-Azië trekken 's winters naar het zuiden; mangrovereigers in de tropen zijn standvogels. De mangrovereiger heeft de voorkeur voor moerasgebieden met een dichte begroeiing zoals mangrove langs de kusten en dichte moerasbossen langs rivieren en meren, verder wordt deze reiger ook wel aangetroffen in moerassen langs rivieren en kanalen en kunstmatige plassen, zoutvlakten, wadden, koraalriffen, riet- en graslanden of rijstvelden.

De nominaat B. striata striata komt voor in Zuid-Amerika, daarnaast worden nog 20 ondersoorten onderscheiden in de rest van het verspreidingsgebied.

Status[bewerken]

Omdat de mangrovereiger een enorm groot verspreidingsgebied is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie wordt geschat op 150.000 tot 1.200.000 exemplaren. Dit aantal gaat achteruit door habitatvernietiging en intensivering van de landbouw. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de mangrovereiger als niet bedreigd op de rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties