Manie Maritz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Salomon Gerhardus Maritz
Bijnaam Manie Maritz
Geboren 26 juli 1876
Kimberley, West-Griekwaland
Overleden 20 december 1940
Pretoria, Unie van Zuid-Afrika
Land/partij Vlag van de Zuid-Afrikaansche Republiek Zuid-Afrikaansche Republiek
Flag of South Africa 1928-1994.svg Unie van Zuid-Afrika

Salomon Gerhardus "Manie" Maritz (Kimberley, 26 juli 1876 - Pretoria, 20 december 1940) was een Afrikaner generaal tijdens de Tweede Boerenoorlog en de leider van de naar hem vernoemde Maritz-rebellie.

Biografie[bewerken]

Vóór de oorlog was Maritz was een politieagent in Johannesburg die had meegevochten tegen de Jameson Raid. In oktober 1899 vertrok hij met het Boksburgkommando naar het oorlogsfront in Natal. Daarna ging hij met de Transvaalse politiemacht (ZARP) naar het zuiden en werd hij later lid van Danie Therons Verkennerskorps in de Kaapkolonie.

In januari 1902 was hij verantwoordelijk voor het Bloedbad van Leliefontein, waarbij hij het dorp Leliefontein met de grond gelijk maakte en 35 pro-Britse Khoisan liet executeren. Na de oorlog ging hij naar Madagaskar en Europa, om later terug te keren naar Transvaal en het leger.

Nadat de pro-Britse Louis Botha en Jan Smuts aan het begin van de Eerste Wereldoorlog de oorlog verklaarden aan Duitsland, weigerde Maritz om Duits-Zuidwest-Afrika binnen te vallen en begon hij een opstand door de Zuid-Afrikaanse Republiek uit te roepen. Deze Maritz-rebellie werd echter neergeslagen en Maritz kreeg drie jaar gevangenisstraf, waarna Duits-Zuidwest-Afrika alsnog werd veroverd in 1915.

Maritz overleed in 1940 in Pretoria na een auto-ongeluk.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (af) Swart, M.J., e.a. (red.): Afrikaanse Kultuuralmanak. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge, 1980, p.218. ISBN 0-620-04543-4