Marc Verhaegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marc Verhaegen

Marc Verhaegen (Mortsel, 5 april 1957) is een Vlaams stripauteur, onder meer bekend als ex-hoofdtekenaar van Suske en Wiske en scenarist en tekenaar van zijn eigen reeks, Senne en Sanne.

Biografie[bewerken]

Toen Verhaegen 10 jaar oud was, begon hij naast de gewone school ook de tekenschool te volgen aan de Academie van Kontich. Hij maakte illustraties voor het scoutsblad Condacum en voor het schoolblad van het Sint-Stanislascollege, waar hij zes jaar naar school ging.

Hierna kwam hij terecht op de grafische afdeling van het Sint-Lucasinstituut in Brussel, waar hij de klassieke opleiding kreeg met als specialisatie animatiefilm. In 1976 kreeg Verhaegen op de afdeling Grafiek van zijn professor Luc Verstraeten de opdracht iets te maken over de Tweede Wereldoorlog. Hij koos voor een bewerking van de roman De visioenen van Jacques Weiniger van Gust Van Brussel.

Vanaf november 1976 verscheen in het scoutsblad Condacum De ongewenste, een verhaal van 40 bladzijden. Het verhaal wordt in 2006 ingekleurd door Sylvia Dolsma en in 2007 uitgegeven door De Gouwe Greep. Later volgde in de krant De Morgen het verhaal Cycloman.

Na zijn studies werkte hij vooral als freelance-animator aan verschillende tekenfilmproducties voor Pen Film in Gent. De bekendste daarvan zijn De Wonderwinkel naar scenario van Gommaar Timmermans en de langspeelfilm Jan Zonder Vrees (1984) onder regie van Jef Cassiers. Verder leverde hij ook animatiebijdragen voor Sesamstraat en Het Liegebeest.

In 1987 begon Verhaegen aan de stripreeks Boes te werken voor Standaard Uitgeverij.

Suske en Wiske[bewerken]

In 1988 schreef hij voor de heruitgave van de Suske en Wiske-klassieker De schat van Beersel voor de Kredietbank een vier pagina's tellend stripje, geheel in de stijl van de Blauwe Reeks. Dit kwam onder de aandacht van Paul Geerts en Willy Vandersteen, die het werk zeer waardeerden. Hij werd hierna gevraagd om mee te gaan werken aan Suske en Wiske.

Eerst schreef hij een aantal korte verhalen, in 1992 zijn eerste lange verhaal: De krakende carcas. In april 2002 nam Verhaegen de tekenpen van Paul Geerts over als vaste tekenaar/scenarist van Suske en Wiske. In totaal schreef en tekende Marc Verhaegen 32 lange verhalen van Suske en Wiske en werkte hij aan 65 verhalen mee. Verder tekende en schreef hij dertien kortverhalen en maakte hij tal van publicitaire tekeningen van Suske en Wiske.

Breuk met Studio Vandersteen en ontstaan van "Senne en Sanne"[bewerken]

Op 25 februari 2005 werd via een persbericht kenbaar gemaakt dat Verhaegen per direct stopte als hoofdtekenaar van Studio Vandersteen. De Studio wilde dat een team zou gaan werken aan de verhalen van Suske en Wiske, omdat het te veel was geworden voor één persoon. Omdat Verhaegen zich niet kon vinden in het werken in een team, werd de samenwerking tussen Studio Vandersteen en hem beëindigd. Een dag later werd bekend dat Marc Verhaegen mede is ontslagen omdat de erfgenamen van Willy Vandersteen zich niet konden vinden in de onderwerpkeuze van Marc Verhaegen. Zo zou hij een strip willen maken over een meisje dat werd vergast in concentratiekamp Auschwitz, een onderwerp dat niet geschikt bevonden werd voor een kinderstrip. Op 18 april 2006 oordeelde de rechtbank dat Verhaegen onterecht was ontslagen.[1] Verhaegen meende dat zijn ontslag het gevolg was van de angst dat Willy Vandersteens oorlogsverleden zou worden opgerakeld. Op 14 september 2010 maakten de erfgenamen van Vandersteen bekend dat het historisch onderzoeksbureau Geheugen Collectief de onweerlegbare bewijzen heeft gevonden dat Willy Vandersteen tijdens de oorlog onder de schuilnaam Kaproen antisemitische tekeningen heeft gemaakt. Deze werden gepubliceerd in de brochure "Zoo zag Brussel de Dietsche Militanten" en in het collaborerend dagblad Volk en Staat.

In 2005 maakte Verhaegen een strip met als werktitel Rebecca R. en met als hoofdpersonen Senne en Sanne. De strip heeft als onderwerp de Tweede Wereldoorlog. Het is een geheel nieuw verhaal en niet een bewerking van het verhaal dat hij eerder voor Suske en Wiske wilde schrijven.[2] Het verhaal werd in vier delen gepubliceerd als bijlage bij Kidsweek. In 2006 verscheen het tweede Senne en Sanne-verhaal "Cordoba" waarin Verhaegen de wereld van allochtonen en hun godsdienst toont. Tevens is het album ook een aanklacht tegen zinloos geweld. In 2007 schreef en tekende Marc Verhaegen het derde Senne en Sanne-verhaal 'Loverboys'. Hierin wordt de problematiek aangekaart van jongeren die door de zogenaamde 'loverboys' worden verleid en in de prostitutie worden gedreven. Marc Verhaegen schreef dit verhaal met informatie die hij onder anderen kreeg van Payoke, de Antwerpse vzw die ijvert voor slachtofferhulp van mensenhandel.

Op 23 maart 2007 verscheen Het geheim van Michiel de Ruyter, een verhaal over het leven van de Nederlandse zeevaarder Michiel de Ruyter. Verhaegen schreef dit in samenwerking met Jan Kragt. Het was het eerste project van Stichting Eureducation, dat door hen werd opgericht op 28 oktober 2005.

In 2008 bracht Eureducation het album De Vliegende Hollander en het VOC-complot uit, waarin beide auteurs een licht werpen op het ontstaan van de V.O.C. en de legende van de Vliegende Hollander. In datzelfde jaar tekent en schrijft Marc Verhaegen (scenario samen met Jan Kragt) V-bommen op Antwerpen, een album dat werd gemaakt in samenwerking met het Vredescentrum in Antwerpen, waar het onder de titel 'Oorlogswonden' uitkwam. Het verhaal werd verdeeld in alle Antwerpse scholen. In dit verhaal vertellen Marc Verhaegen en Jan Kragt over de aanleiding en de gevolgen van de V-bommen op Antwerpen. Ook het bombardement van Mortsel komt aan bod, naast het Fort van Breendonk, het lot van Belgische politieke gevangenen, het bombardement van Cinema Rex en het concentratiekamp Mittelbau-Dora.

In 2009 tekende en schreef Marc Verhaegen samen met Jan Kragt Strijd om New York. Dat verhaal gaat over de eerste Nederlandse kolonisten in Amerika, die Nieuw-Amsterdam oprichtten, het latere New York. Dit verhaal ontstond op vraag van het Roosevelt Study Center en werd voorgesteld op de Amerikaanse Ambassade in Den Haag.

Van 2006 tot 2009 was Marc Verhaegen bestuurslid van de Vlaamse Auteursvereniging, sinds 2007 is hij voorzitter van de Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde.

Bibliografie[bewerken]

  • De visioenen van Jacques Weiniger (1976)
  • De ongewenste (1976), uitgegeven als album in 2007 door De Gouwe Greep
  • Op zoek naar Spurkmans
  • Cycloman
  • Vicky (1986)
  • Blikschade (1987)
  • Boes (1987)
  • Suske en Wiske (1987-2005)
  • Calpako (1997-2001)
  • Senne en Sanne (2005-heden)
  • Het geheim van Michiel de Ruyter (2007)
  • De Vliegende Hollander (2008)
  • V-bommen op Antwerpen (2008), ook verschenen onder de naam Oorlogswonden
  • "Potlood" tijdschrift met zwart-wit en potloodtekeningen
  • Strijd om New York (2009)
  • Vincent Van Gogh: De worsteling van een kunstenaar (2011)

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Paul Geerts
Hoofdtekenaar van Suske en Wiske
2002–2005
Opvolger:
Luc Morjaeu
Bronnen, noten en/of referenties