Marcel Kittel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marcel Kittel
Marcel Kittel in 2012
Marcel Kittel in 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam Marcel Kittel
Geboortedatum 11 mei 1988
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Arnstadt, Duitsland
Lengte 189 cm
Gewicht 86 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Giant-Shimano
Discipline Weg
Specialisatie sprints en tijdrijden
Ploegen
2007-2010
2011-heden
Thüringer Energie Team
Giant-Shimano
Extra
4 etappezeges in Ronde van Frankrijk
1 etappezege in Ronde van Spanje
Zeges:  
Scheldeprijs 2012, 2013, 2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Marcel Kittel (Arnstadt, 11 mei 1988) is een Duits wielrenner.

Aanvangsjaren[bewerken]

Kittel is een begenadigd tijdrijder. Zo werd hij in 2005 (in Salzburg) en 2006 (in Spa-Francorchamps) wereldkampioen bij de junioren op de individuele tijdrit. In 2005 zette hij onder meer de Ronde van de Vrede, Ronde van de Nedersaken en de Sint Martinus prijs op zijn naam. In 2006 werd hij Duits kampioen tijdrijden en Duits kampioen ploegentijdrijden. In 2007 verhuisde hij naar het Thüringer Energie Team waar hij opnieuw Duits kampioen tijdrijden werd in de U23 klasse. Op het wereldkampioenschap tijdrijden voor beloften in 2010 werd hij derde op de individuele tijdrit voor beloften.

Vanaf 2011 kwam Kittel uit voor de Nederlandse profploeg Skil-Shimano (van 2012-2013 Argos-Shimano en vanaf 2014 Giant-Shimano genaamd) liet daar zien ook een meer dan gemiddeld sprinter te zijn. In de Vierdaagse van Duinkerke won hij vier van de vijf etappes. Ook reef hij de Skoda Velothon Berlin en vier etappes in de Ronde van Polen binnen, alle in een massasprint. In de Ronde van Spanje won hij zijn eerste rit in een grote ronde en dit door in de 7de etappe Peter Sagan en Óscar Freire in een massasprint te verslaan.

Als 24-jarige werd hij en niet zijn één jaar jongere ploegmaat John Degenkolb in 2012 voor het eerst naar de Ronde van Frankrijk gestuurd, maar na aanhoudende maag- en darmklachten en een pijnlijke linkerknie zag hij zich genoodzaakt om tijdens de 5e etappe op te geven.

2013: 4 ritoverwinningen in de Ronde van Frankrijk[bewerken]

Net als in 2012 wist hij in april 2013 de Scheldeprijs te winnen. Zijn ploegmaat Tom Veelers loodste hem tot 150 meter voor de streep en zo was Kittel ideaal geplaatst om in de felle tegenwind Cavendish af te houden.

Tijdens de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk van 2013 moest een groep sprinters enkele kilometers voor de finish afhaken na een valpartij. Kittel won de massasprint voor Alexander Kristoff en Danny van Poppel. Ook veroverde hij de gele, groene en witte trui. De gele en witte trui stond hij een dag later af aan respectievelijk Jan Bakelants en Michał Kwiatkowski, de groene nog een dag later aan Peter Sagan. In de Bretonse havenstad Saint-Malo eindigde de tiende etappe op een massasprint en alhoewel Greipel meerdere fietslengtes voorsprong nam, ontwikkelde Kittel in de laatste hectometer zodanig veel kracht en beensnelheid dat hij hem nog bij- en inhalen kon. Cavendish eindigde derde en Sagan vierde, maar hun spurt raakte ontregeld doordat Cavendish in volle sprint Kittels ploegmaat Veelers raakte en die zo deed vallen. In Tours boekte Kittel tijdens de twaalfde etappe zijn derde ritzege van de Ronde van Frankrijk door te gepasten tijde uit het wiel van Cavendish te komen en hem met een halve bandlengte te verslaan; Sagan werd derde. Zijn status als sprintkoning van de Ronde van Frankrijk bevestigde Kittel met een vierde sprintzege door in de slotetappe met traditionele aankomst op de Avenue des Champs-Élysées van ver aan te gaan en Greipel en Cavendish, die er de vier voorgaande jaren had gewonnen, af te houden. In het puntenklassement eindigde Kittel vierde met 222 punten, na Sagan (409), Cavendish (312) en Greipel (267).

2014[bewerken]

In februari 2014 liet Marcel Kittel meteen van zich spreken door in de vierdaagse Ronde van Dubai de drie reguliere etappes (de eerste was een proloog) in de sprint in zijn voordeel te beslechten en dit door respectievelijk Peter Sagan, Juan José Lobato en Mark Renshaw te kloppen. Op 9 april won Kittel als eerste renner ooit drie keer na elkaar de Scheldeprijs.[1]

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2007 - 1 zege

  • 4e etappe Brandenburg Rundfahrt

2008 - 3 zeges

  • Großer Silber Pils Preis Bellheim
  • Memorial Davide Fardelli
  • 5e etappe Brandenburg Rundfahrt

2009 - 3 zeges

2010 - 3 zeges

2011 - 18 zeges

2012- 13 zeges

2013 - 16 zeges

2014 - 5 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011 opgave (1) 
2012 opgave  
2013 166e (4) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Vattenfall Cyclassics Scheldeprijs WK op de weg Wereld- ranglijst
2011 36e 176e
2012 112e Goud ↑
2013 Goud ↑ 57e (UWT)
2014 Goud ↑
Bronnen, noten en/of referenties