Marcel Kittel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marcel Kittel
Marcel Kittel in 2012
Marcel Kittel in 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam Marcel Kittel
Geboortedatum 11 mei 1988
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Arnstadt, Duitsland
Lengte 189 cm
Gewicht 86 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Giant-Shimano
Discipline Weg
Specialisatie sprints en tijdrijden
Ploegen
2007-2010
2011-heden
Thüringer Energie Team
Giant-Shimano
Extra
2 etappezeges in Ronde van Italië
8 etappezeges in Ronde van Frankrijk
1 etappezege in Ronde van Spanje
Zeges:  
Scheldeprijs 2012, 2013, 2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Marcel Kittel (Arnstadt, 11 mei 1988) is een Duits wielrenner.

Biografie[bewerken]

Aanvangsjaren[bewerken]

Kittel was in zijn jeugdperiode vooral een begenadigd tijdrijder. Als junior werd hij zowel in 2005 (in Salzburg) als in 2006 (in Spa-Francorchamps) wereldkampioen tijdrijden. In 2005 zette hij onder meer de Vredeskoers, de Ronde van Nedersaksen en de Sint-Martinusprijs op zijn naam. In 2006 werd hij Duits kampioen tijdrijden en dat zowel individueel als in ploeg. In 2007 verhuisde hij naar het Thüringer Energie Team waar hij opnieuw Duits kampioen tijdrijden werd in de U23-klasse. Op het wereldkampioenschap tijdrijden voor beloften in 2010 werd hij derde, na Taylor Phinney en Luke Durbridge.[1]

2011: Overstap naar Shimano[bewerken]

Vanaf 2011 kwam Kittel uit voor de Nederlandse profploeg Skil-Shimano (van 2012-2013 Argos-Shimano en vanaf 2014 Giant-Shimano genaamd) en etaleerde meteen zijn kwaliteiten als sprinter. In de Vierdaagse van Duinkerke won hij vier van de vijf etappes. Ook reed hij de Skoda Velothon Berlin en vier etappes in de Ronde van Polen binnen, alle in een massasprint. In de Ronde van Spanje won hij zijn eerste rit in een grote ronde en dit door in de zevende etappe Peter Sagan en Óscar Freire in een massasprint te verslaan.[2]

Als 24-jarige werd hij en niet zijn één jaar jongere ploegmaat John Degenkolb in 2012 voor het eerst naar de Ronde van Frankrijk gestuurd, maar na aanhoudende maag- en darmklachten en een pijnlijke linkerknie zag hij zich genoodzaakt om tijdens de vijfde etappe op te geven.[3]

2013: vier ritoverwinningen in de Ronde van Frankrijk[bewerken]

Net als in 2012 wist hij in april 2013 de Scheldeprijs te winnen. Zijn ploegmaat Tom Veelers loodste hem tot 150 meter voor de streep en zo was Kittel ideaal geplaatst om in de felle tegenwind Mark Cavendish af te houden.

Tijdens de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk van 2013 moest een groep sprinters enkele kilometers voor de finish in Bastia afhaken na een valpartij. Kittel won de massasprint voor Alexander Kristoff en Danny van Poppel.[4] Ook veroverde hij de gele, groene en witte trui. De gele en witte trui stond hij een dag later af aan respectievelijk Jan Bakelants en Michał Kwiatkowski, de groene nog een dag later aan Sagan. In Montpellier won de Duitse kampioen André Greipel de zesde etappe voor Sagan, Kittel en Cavendish.[5] In de Bretonse havenstad Saint-Malo eindigde de tiende etappe op een massasprint en alhoewel Greipel meerdere fietslengtes voorsprong nam, ontwikkelde Kittel in de laatste hectometer zodanig veel kracht en beensnelheid dat hij hem nog voorbijsnellen kon. Cavendish eindigde derde en Sagan vierde, maar hun spurt raakte ontregeld doordat Cavendish in volle sprint Kittels ploegmaat Veelers raakte en die zo deed vallen.[6] In Tours boekte Kittel tijdens de twaalfde etappe zijn derde ritzege van de Ronde van Frankrijk door te gepasten tijde uit het wiel van Cavendish te komen en hem met een halve bandlengte te verslaan; Sagan werd derde.[7] Zijn status als sprintkoning van de Ronde van Frankrijk bevestigde Kittel met een vierde sprintzege door in de slotetappe met traditionele aankomst op de Avenue des Champs-Élysées van ver aan te gaan en Greipel en Cavendish, die er de vier voorgaande jaren had gewonnen, af te houden.[8] In het puntenklassement eindigde Kittel vierde met 222 punten, na Sagan (409), Cavendish (312) en Greipel (267).

In december werd hij tot Duits wielrenner van het jaar verkozen, Tony Martin werd tweede en Kittels ploegmaat Degenkolb derde.[9]

2014: opnieuw vierklapper in de Tour[bewerken]

In februari 2014 liet Marcel Kittel meteen van zich spreken door in de vierdaagse Ronde van Dubai de drie reguliere etappes (de eerste was een proloog) in de sprint in zijn voordeel te beslechten en dit door respectievelijk Peter Sagan, Juan José Lobato en Mark Renshaw te kloppen. Op 9 april won Kittel als eerste renner ooit drie keer na elkaar de Scheldeprijs.[10] Bij zijn Giro-debuut won Kittel in Belfast de tweede etappe door in de massasprint Nacer Bouhanni en Giacomo Nizzolo soeverein te verslaan.[11] Deze overwinning betekende dat Kittel nu in elke Grote Ronde etappes had gewonnen. Een dag later won Kittel in Dublin de derde etappe door in de massasprint vanuit een nagenoeg verloren positie "met een fenomenaal eindschot" alsnog voorbij Ben Swift en Elia Viviani te snellen.[12] Koorts dwong hem evenwel om voor de start van de vierde etappe er de brui aan te geven.[13]

De Ronde van Frankrijk opende met een driedaagse op Engelse bodem. In de laatste honderden meters van de eerste etappe met aankomst in Harrogate reed Kittels ploegmaat Degenkolb de kloof dicht op de even daarvoor ontsnapte Zwitserse hardrijder Fabian Cancellara, wat voor Peter Sagan meteen het sein was om de sprint in te zetten. Voor eigen volk probeerde Cavendish zich ondertussen langs Simon Gerrans te wurmen, maar faalde en beiden smakten tegen het asfalt. Kittel zette zich daarentegen flink door en verwees Sagan en Navardauskas naar de dichtste ereplaatsen.[14] De gele trui die hem deze ritwinst opleverde, stond hij een dag later af aan de Italiaan Nibali. In de derde etappe kon Kittels sprinttrein hem perfect afzetten en in de krachtmeting tegenover het Buckingham Palace in Londen toonde de Thüringer zijn meesterschap en liet Sagan en Renshaw kansloos.[15] Ook op het vasteland zette Kittel zijn sprintheerschappij voort en dit door in de vierde etappe de Noor Alexander Kristoff, die de sprint in Rijsel erg vroeg maar kansrijk was aangegaan, in de laatste meters nog te overvleugelen.[16] Het was geleden van Rudi Altig (in 1962 en 1966) en Erik Zabel (in 1997 en 2001) dat een Duitser twee keer drie ritten in de Tour wist te winnen; bovendien evenaarde hij met zijn zevende ritoverwinning het aantal van Jan Ullrich. In de straten van Reims werd er ook om de overwinning van de zesde etappe gespurt, maar door de felle wind in de slotkilometers raakte het treintje van Giant-Shimano ontspoord en eindigde Kittel pas 84e, op 54 seconden van de Duitse kampioen André Greipel.[17] Na twee zware Alpenritten eindigde de 222 km lange 15e etappe in Nîmes op een massaspurt die gewonnen werd door Kristoff, Kittel werd elfde.[18] De slotetappe, met aankomst op de Avenue des Champs-Élysées, was net als het jaar ervoor wederom een prooi voor Kittel, die in een prangende spurt Kristoff en Navardauskas versloeg.[19] Net als in 2013 behaalde Kittel in de Tour vier ritzeges en met precies hetzelfde puntentotaal (222 punten) eindigde hij opnieuw vierde in het puntenklassement, na Sagan (431), Kristoff (282) en Bryan Coquard (271).

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2007 - 1 zege

  • 4e etappe Brandenburg Rundfahrt

2008 - 3 zeges

  • Großer Silber Pils Preis Bellheim
  • Memorial Davide Fardelli
  • 5e etappe Brandenburg Rundfahrt

2009 - 3 zeges

2010 - 3 zeges

2011 - 18 zeges

2012- 13 zeges

2013 - 16 zeges

2014 - 11 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011 opgave (1) 
2012 opgave  
2013 166e (4) 
2014 opgave (2)  161e (4) 
Bijgewerkt t/m 7 juli 2014

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar Vattenfall Cyclassics Scheldeprijs WK op de weg Wereld- ranglijst
2011 36e 176e
2012 112e Goud ↑
2013 Goud ↑ 57e (UWT)
2014 Goud ↑
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Taylor Phinney pakt goud op WK tijdrit voor beloften demorgen.be 29 september 2010
  2. Kittel wint na ontregelde massasprint sporza.be 26 augustus 2011
  3. Marcel Kittel knijpt remmen dicht in de Tour sporza.be 05 juli 2012
  4. Kittel wint onthoofde spurt in Corsica sporza.be 29 juni 2013
  5. Greipel verzacht pijn na opgave VdB sporza.be 04 juli 2013
  6. Kittel pakt zijn tweede ritzege in de Tour sporza.be 09 juli 2013
  7. Kittel klopt Cavendish voor derde ritzege sporza.be 12 juli 2013
  8. Kittel en Froome glunderen op de Champs-Elysées sporza.be 21 juli 2013
  9. Marcel Kittel verkozen tot beste wielrenner van Duitsland 2013 Wielerflits.nl 20 december 2013
  10. Kittel wint onbedreigd in rimpelloze Scheldeprijs sporza.be 09 april 2014
  11. Kittel is op de afspraak in Belfast sporza.be 10 mei 2014
  12. Jarige Kittel wint met een ultieme jump sporza.be 11 mei 2014
  13. Kittel voelde zich in Noord-Ierland al niet goed wielerupdate.nl 13 mei 2014
  14. Kittel sprint naar winst en de gele trui sporza.be 05 juli 2014
  15. Kittel duldt geen tegenstand in Londen sporza.be 07 juli 2014
  16. Kittel scoort hattrick in Rijsel sporza.be 08 juli 2014
  17. Greipel doorbreekt hegemonie Kittel sporza.be 10 juli 2014
  18. Kristoff sprint op de valreep naar tweede zege sporza.be 20 juli 2014
  19. Kittel en Nibali triomferen op de Champs-Elysées sporza.be 27 juli 2014