Marcel Storme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marcel Storme (Gent, 3 augustus 1930) is een Vlaams rechtsgeleerde en christendemocratisch politicus. Hij werd geboren te Gent als zoon van prof. Jules Storme en Maria Bosteels.

Hij liep school aan het Sint-Barbaracollege te Gent (Retorica 1947). Hij studeerde onder meer rechten aan de Rijksuniversiteit Gent alsook te Parijs en Londen en promoveerde aan de Rijksuniversiteit Gent tot geaggregeerde in de rechten met een proefschrift over "De bewijslast in het Belgisch privaatrecht" (1961).

Hij doceerde aan de Rijksuniversiteit Gent (later Universiteit Gent) alsook aan de UFSIA en het RUCA. Te Gent was hij gewoon hoogleraar en doceerde hij voornamelijk procesrecht en kritische studie van rechtspraak.

Hij was senator voor de CVP (gecoöpteerd) van 1977 tot 1981.

Hij was voorzitter van de Vlaamse Juristenvereniging van 1983 tot 1996.

Hij is lid en was voorzitter van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.

Hij is voorzitter van de International Association of Procedural Law (in opvolging van Mauro Cappelletti) en van het Interuniversitair Centrum voor gerechtelijk recht.

Hij richtte een studiegroep op, de Commission for the Approximation of Procedural Law in Europe, ook Storme-Commissie genoemd, die een rapport publiceerde over de harmonisatie van het procesrecht.

Hij is dr. jur. h. c. van Lublin University en ereprofessor van de Universiteit van Peking. In 1989 werd hij opgenomen als lid in de Academia Europaea.

Marcel Storme is gehuwd (11 juli 1956) met Godelieve de Schryver, dochter van Minister van Staat August de Schryver en heeft twee zonen (Matthias Storme en de jong gestorven Pieter Storme).