Marcel van Maele

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marcel van Maele in 2007

Marcel van Maele (Brugge, 10 april 1931 - Antwerpen, 24 juli 2009) was een Vlaams dichter en beeldhouwer.

Levensloop[bewerken]

Van Maele was een zwerver en diende onder meer in de Koreaanse Oorlog. Hij werd een van de leidende figuren van het magazine Labris (gesticht in 1962), waarin een experimentele stijl werd gepropageerd. Hij was tevens lid van de schrijversgroep van de Zestigers. Hij werkte - naar eigen zeggen - "in een niemandsland tussen literatuur en plastische kunsten". Van Maele werd in de loop der jaren een cultfiguur en kreeg in 1972 de Arkprijs van het Vrije Woord voor Ik ruik mensenvlees, zei de reus. Als dichter was hij bekend om zijn opgemerkte optredens op poëzieavonden. Verder verkocht hij gebottelde gedichten en bewaarde hij boeken in recipiënten met sterkwater. Door zijn overmatig drank-, medicijnen- en druggebruik had hij het regelmatig aan de stok met politie en gerecht. De laatste twintig jaar van zijn leven was hij volledig blind.

Na een enige jaren durend zwaar ziekbed overleed Marcel van Maele op 78-jarige leeftijd in de zomer van 2009.[1]

Bibliografie[bewerken]

  • Soetja (1956)
  • Rood en groen (1957)
  • Pamflet 1/Poëtische nota's over het bewustzijn (1960)
  • Ik ben een kannibaal (1961)
  • Het Manuscript (eenakter, 1962)
  • Ademgespleten (1962)
  • Zwarte gedichten (1963)
  • De Bunker (eenakter, 1963)
  • Medgar Evers te Jackson vermoord (1964)
  • De veroordeling van Marcel van Maele, gevolgd door een verrassende vrijspraak (eenakter, 1966)
  • Imponderabilia (1966)
  • Kraamanijs (1966)
  • Een zachtgroen bed vol bloed (toneelstuk, 1968)
  • No Man's Land (1968)
  • Scherpschuttersfeest (1968)
  • Zes nooduitgangen en één hartslag (1968)
  • De hamster van Hampstead (1969)
  • Hoera, wij hebben een bloedeigen heilig tuintje (1969)
  • Revolutie (toneelstuk, 1969)
  • Koreaanse vinken (1970)
  • Winteralbum (1970)
  • Ik ruik mensenvlees, zei de reus (1971)
  • Annalen (1972)
  • Gedichten 1956-1970 (1972)
  • Ach... (1973)
  • Met een ei in bed (1973)
  • Vakkundig hermetisch (1973)
  • Tweeluik (1977)
  • Vreemdsoortige cocktails (1977)
  • Muggen en liegen (1980)
  • Een rechthoek op het verkleurd behang (1986)
  • Nu het geduld zijn hoge hoed verliest (1988)
  • Rendez-vous (1996)
  • Krassen in wat was (2001)
  • Over woorden gesproken (2007)

Externe link[bewerken]

Marcel Van Maele

Bronnen en/of noten