Mare Marginis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mare Marginis

De Mare Marginis (Latijn: zee van de rand) is een mare aan de rand van de vanaf aarde zichtbare kant van de maan. Deze mare heeft een diameter van 420 km. De mare heeft een onregelmatige vorm en het basalt is met hooguit 2 km tamelijk dun. De Mare Marginis lijkt daarmee een laag gebied te zijn waarover lava uitgestroomd is, in plaats van een inslagbekken, zoals de meeste andere maria.

In de omgeving van de mare bevinden zich een aantal met basalt gevulde inslagkraters. Ten noorden van de Mare Marginis ligt de krater Al-Biruni, ten zuidoosten Ibn Yunus en ten noordwesten Goddard.

Het oppervlak van deze mare is gedeeltelijk bedekt met materiaal met een relatief hoog albedo, vergelijkbaar met de Reiner Gamma in de Oceanus Procellarum en is geassocieerd met een sterk magnetisch veld. Hoe deze lichter gekleurde structuren ontstaan zijn is onduidelijk. De Mare Marginis ligt op de antipode van het inslagbekken van de Mare Orientale en het is mogelijk dat de vorming van het lichter gekleurde materiaal daarmee verband heeft. De lichte kleur kan zijn veroorzaakt doordat het hogere magnetisch veld het oppervlak in de Mare Marginis beschermde tegen ruimteverwering. Andere hypotheses hoe het lichter gekleurde materiaal gevormd is zijn de inslag van een komeet of een uitbarsting van vulkanische gassen.