Mare Marginis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mare Marginis

De Mare Marginis (Latijn: zee van de rand) is een mare aan de rand van de vanaf aarde zichtbare kant van de maan. Deze mare heeft een diameter van 420 km. De mare heeft een onregelmatige vorm en de basalt is met hooguit 2 km redelijk dun. De Mare Marginis lijkt daarmee een laag gebied te zijn waar lava over uitgestroomd is, in plaats van een inslagbekken, zoals de meeste andere maria.

In de omgeving van de mare bevindt zich een aantal met basalt gevulde inslagkraters. Ten noorden van de Mare Marginis ligt de krater Al-Biruni, ten zuidoosten de krater Ibn Yunus en ten noordwesten de krater Goddard.

Het oppervlak van deze mare is gedeeltelijk bedekt met materiaal met een hoger albedo, vergelijkbaar met de Reiner Gamma in de Oceanus Procellarum en geassocieerd met een sterk magnetisch veld. Hoe deze lichter gekleurde structuren ontstaan zijn is onduidelijk. De Mare Marginis ligt op de antipode van het inslagbekken van de Mare Orientale en het is mogelijk dat de vorming van het lichter gekleurde materiaal verband had daarmee. De lichte kleur kan zijn veroorzaakt omdat het hogere magnetisch veld het oppervlak in de Mare Marginis beschermde tegen ruimteverwering. Andere hypotheses hoe het lichter gekleurde materiaal gevormd is zijn de inslag van een komeet of de uitbarsting van vulkanische gassen.