Marga Minco
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Marga Minco, pseudoniem van Sara Menco (Ginneken, 31 maart 1920) is een Nederlandse journaliste en schrijfster. De achternaam was eigenlijk Menco, maar een ambtenaar verwisselde (per ongeluk) de klinker.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Geboren in een orthodox joods gezin gaat Marga Minco in 1938 werken bij de Bredasche Courant. Daar wordt zij in mei 1940 op last van Duits-gezinde commissarissen ontslagen, nog voordat de Duitsers hun anti-joodse maatregelen afkondigen.
In het begin van de Tweede Wereldoorlog verblijft zij in Assen, Delft en Amsterdam. Minco krijgt een lichte vorm van tbc en belandt in ziekenhuizen in Utrecht en Amersfoort. In het najaar van 1942 komt ze terug in Amsterdam en trekt zij in bij haar ouders, die door de Duitse bezetters gedwongen zijn om in de Jodenbuurt te gaan wonen.
Later tijdens de oorlog worden haar ouders, broer en zus weggevoerd en is zij de enige overlevende, want ze weet aan de arrestatie te ontsnappen en de rest van de oorlog onder te duiken. Minco krijgt dan ook een nieuwe naam: Marga Faes waarvan ze de voornaam later aanhoudt. Marga Minco was getrouwd met de Bredase dichter en vertaler Bert Voeten (overleden in 1992), die ze in 1938 had leren kennen en bij wie ze ondergedoken was. Na de oorlog gaat zij werken bij een aantal kranten en tijdschriften. Marga Minco en Bert Voeten hebben twee dochters, onder wie de publiciste Jessica Voeten.
[bewerken] Werk
In 1957 verschijnt haar eerste boek Het bittere kruid, waarin de (naamloze) hoofdpersoon oorlogservaringen beleeft die doen denken aan die van haarzelf. De titel van haar tweede boek, Een leeg huis heeft niet alleen betrekking op het gesloopte huis dat de hoofdpersoon aantreft wanneer ze na de bevrijding uit haar onderduik terugkeert. De titel verwijst ook naar de leegte die de ik-persoon en haar vriendin Yona in de naoorlogse jaren ervaren. Hieraan wordt bijgedragen door de afstandelijke en soms zelfs vijandige bejegening in Nederland van mensen die na de oorlog uit de kampen teruggekeerden. Dit wordt door Marga Minco ook beschreven in de verhalenbundel De andere kant.
Het existentialisme legt een bijzondere beklemming op haar werk. De hoofdpersonen, vaak overlevenden van de holocaust, ervaren hun (over)leven als zinloos. Vaak hebben zij slechts door een reeks toevalligheden de oorlog overleefd en hun geliefden niet. Frieda Borgstein in de novelle De val bijvoorbeeld liep tijdens de bezetting bij toeval niet in de val van de Nazi's die haar man het leven kostte. In de novelle komt zij, vlak voor haar 85ste verjaardag, alsnog dodelijk ten val in een bij toeval niet afgesloten put van het energiebedrijf.
[bewerken] Bibliografie
- Het bittere kruid. Een kleine kroniek (1957)
- Het adres (1957)
- De andere kant (verhalen) (1959)
- Tegenvoeters (met Bert Voeten) (1961)
- Kijk 'ns in de la (1963)
- Het huis hiernaast (1965)
- Terugkeer (1965)
- Een leeg huis (1966)
- Het bittere kruid / Verhalen / Een leeg huis (1968)
- De trapeze 6 (met Mies Bouhuys) (1968)
- De dag dat mijn zuster trouwde (1970)
- Meneer Frits en andere verhalen uit de vijftiger jaren (1974)
- Je mag van geluk spreken (Bulkboek nr. 46, 1975)
- Het adres en andere verhalen (1976)
- Floroskoop – Maart (1979)
- Verzamelde verhalen 1951-1981 (1982)
- De val (1983)
- De glazen brug (Boekenweekgeschenk 1986)
- De glazen brug (met L. de Jong: De joodse onderduik) (budget-boek, 1988)
- De zon is maar een zeepbel, twaalf droomverslagen (1990)
- De verdwenen bladzij. Verhalenbundel voor kinderen (1994)
- Nagelaten dagen (1997)
- De schrijver. Een literaire estafette (met Harry Mulisch, Gerrit Komrij, Adriaan van Dis, Maarten 't Hart, Remco Campert, Hugo Claus, Joost Zwagerman) (2000)
- Decemberblues (2003)
- Storing (verhalen) (2004)
- Een sprong in de tijd (2008) Voordracht tijdens de Nationale Dodenherdenking, Nieuwe Kerk (Amsterdam). I.v.m. ziekte van M. Minco, voorgelezen door haar dochter Jessica Voeten.
[bewerken] Prijzen
- 1957 - Novelle-prijsvraag van het Bureau voor Postreclame en Adressen De Mutator N.V. voor Het adres
- 1958 - Vijverbergprijs voor Het bittere kruid
- 1999 - Annie Romein-prijs voor haar gehele oeuvre
- 2005 - Constantijn Huygensprijs voor haar gehele oeuvre
