Margaret Hoelzer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaret Hoelzer
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Margaret Hoelzer
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Slag(en) Rugslag
Club FAST Swim Team
Trainer/Coach Sean Hutchison
Geboortedatum 30 maart 1983
Geboorteplaats Huntsville, Alabama
Lengte 1,80 m
Gewicht 79 kg
Internationale toernooien
Debuut PanPacs 2002
OS 0x Goud - 2x Zilver - 1x Brons
WK 3x Goud - 2x Zilver - 0x Brons
WK kortebaan 3x Goud - 2x Zilver - 2x Brons
PanPacs 1x Goud - 1x Zilver - 0x Brons
Portaal  Portaalicoon   Sport

Margaret Hoelzer (Huntsville (Alabama), 30 maart 1983) is een voormalige Amerikaanse zwemster. Hoelzer vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Zomerspelen 2004 en 2008. Ze is medehoudster van het wereldrecord op de 4x100 meter wisselslag kortebaan.

Carrière[bewerken]

Hoelzer maakte haar debuut op de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2002 in Yokohama. Daar won ze het goud op de 200 meter rugslag. Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2003 in Barcelona pakte de Amerikaanse het zilver op de 200 meter rugslag, achter de Britse Katy Sexton. Op de 50 meter rugslag eindigde ze als drieëntwintigste en op de 4x200 meter vrije slag hielp ze haar land naar de finale.

Op de Amerikaanse Olympische Trials plaatste Hoelzer zich voor de Olympische Zomerspelen 2004 in Athene op de 200 meter rugslag. In Athene eindigde de Amerikaanse als vijfde op deze afstand. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2004 in eigen land, in Indianapolis, werd Hoelzer wereldkampioene op de 200 meter rugslag. Daarnaast eindigde ze als vierde op de 100 meter rugslag en als vijftiende op de 50 meter rugslag. Tevens hielp ze de Amerikaanse 4x100 meter wisselslagploeg aan een finaleplaats.

2005-2008[bewerken]

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2005 in Montreal werd Hoelzer opnieuw vice-wereldkampioene op de 200 meter rugslag, ditmaal achter de Zimbabwaanse Kirsty Coventry. Op de 50 meter rugslag werd ze uitgeschakeld in de series. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2006 in Shanghai prolongeerde Hoelzer haar wereldtitel op de 200 meter rugslag. Op de 100 meter rugslag eindigde ze als zesde en op de 50 meter rugslag strandde ze in de halve finales. Op de 4x100 meter wisselslag veroverde ze het zilver samen met Tara Kirk, Rachel Komisarz en Maritza Correia. Op de 4x100 meter vrije slag eindigde Hoelzer met haar ploeggenoten als vierde, op de 4x200 meter vrije slag zwom ze alleen in de series. Op de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen 2006 in Victoria legde Hoelzer beslag op het zilver op de 200 meter rugslag achter de Japanse Reiko Nakamura.

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2007 in Melbourne werd Hoelzer wereldkampioene op de 200 meter rugslag voor Kirsty Coventry en Reiko Nakamura. Op de 50 meter rugslag sneuvelde ze in de halve finales en op de 4x200 meter vrije slag zwom de Amerikaanse alleen in de series. Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2008 in Manchester raakte ze haar wereldtitel kwijt aan Coventry, ook de Britse Elizabeth Simmonds eindigde voor Hoelzer die het brons pakte. Op de halve afstand eindigde de Amerikaanse als zesde. Op de 50 meter rugslag en de 50 en 100 meter vlinderslag strandde ze in de halve finales. Met haar ploeggenoten Jessica Hardy, Rachel Komisarz en Kara Denby won ze de gouden medaille op de 4x100 meter wisselslag, het kwartet verbrak tevens het wereldrecord.

Op de Amerikaanse Olympische Trials in Omaha (Nebraska) kwalificeerde Hoelzer zich met de tweede plaats, achter Natalie Coughlin, voor de 100 meter rugslag en de 4x100 meter wisselslag. Op de 200 meter rugslag brak ze het wereldrecord en plaatste zich daarmee als eerste Amerikaanse voor de Spelen. Op de Olympische Zomerspelen 2008 in Peking, China pakte Hoelzer het brons op de 100 meter rugslag, achter Coughlin en Coventry. Op de dubbele afstand moest ze alleen Coventry voor laten gaan, Coventry pakte wel Hoelzers wereldrecord af. Op de 4x100 meter wisselslag loodste Hoelzer haar ploeg samen met Megan Jendrick, Elaine Breeden en Kara Lynn Joyce naar de finale. In de finale zag zij haar landgenotes het zilver pakken, Hoelzer ontving voor haar inspanningen in de series ook een zilveren medaille.

Na de Olympische Zomerspelen van 2008 wist Hoelzer zich niet meer te kwalificeren voor internationale toernooien, begin 2011 maakte ze bekend te stoppen met zwemmen.[1]

Internationale toernooien[bewerken]

Jaar Olympische Spelen WK langebaan WK kortebaan PanPacs
2002 geen deelname Goud 200m rugslag
2003 23e 50m rugslag
Zilver 200m rugslag
Goud 4x200m vrije slag
Hoelzer zwom enkel de series
2004 5e 200m rugslag 15e 50m rugslag
4e 100m rugslag
Goud 200m rugslag
Zilver 4x100m wisselslag
Hoelzer zwom enkel de series
2005 23e 50m rugslag
Zilver 200m rugslag
2006 16e 50m rugslag
6e 100m rugslag
Goud 200m rugslag
4e 4x100 m vrije slag
Brons 4x200 m vrije slag
Hoelzer zwom enkel de series
Zilver 4x100 m wisselslag
serie 100m rugslag[2]
Zilver 200m rugslag
2007 11e 50m rugslag
Goud 200m rugslag
Goud 4x200m vrije slag
Hoelzer zwom enkel de series
2008 Brons 100m rugslag
Zilver 200m rugslag
Zilver 4x100m wisselslag
Hoelzer zwom enkel de series
14e 50m rugslag
6e 100m rugslag
Brons 200m rugslag
14e 50m vlinderslag
16e 100m vlinderslag
5e 4x100m vrije slag
Hoelzer zwom enkel de series
4e 4x200m vrije slag
Goud 4x100m wisselslag

Persoonlijke records[bewerken]


Kortebaan[bewerken]

Afstand Tijd Datum Plaats
200m vrije slag 1.56,16 18 maart 2004 College Station
50m rugslag 27,81 12 april 2008 Manchester
100m rugslag 57,35 19 december 2009 Manchester
200m rugslag 2.02,72 18 december 2009 Manchester


Langebaan[bewerken]

Afstand Tijd Datum Plaats
100m vrije slag 55,09 3 juli 2008 Omaha
200m vrije slag 2.00,11 18 februari 2007 Columbia
50m rugslag 28,93 28 maart 2007 Melbourne
100m rugslag 59,21 1 juli 2008 Omaha
200m rugslag 2.06,09 5 juli 2008 Omaha

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Margaret Hoelzer Officially Retiring from Competitive Swimming www.theswimmerscircle.com, 3 februari 2011
  2. Hoelzer werd uitgeschakeld omdat er slechts drie deelnemers per land door kunnen dringen tot de finales