Margaretha van Anjou (1430-1482)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaretha van Anjou
1430-1482
John Talbot, de eerste Earl van Shrewsbury, presenteert het Book of Romances (Shrewsbury Book) aan Margaretha van Anjou
John Talbot, de eerste Earl van Shrewsbury, presenteert het Book of Romances (Shrewsbury Book) aan Margaretha van Anjou
Koningin van Engeland
Periode 1446-1471
Voorganger Catharina van Valois
Opvolger Elizabeth Woodville
Vader René I van Anjou
Moeder Isabella van Lotharingen

Margaretha van Anjou (Pont-à-Mousson, 23 maart 1430Anjou, 25 augustus 1482) was een dochter van René I van Anjou en van Isabella van Lotharingen. Op 23 april 1445 huwde zij met Hendrik VI van Engeland,[1] die al vrij snel begon te lijden aan geestesziekte en bij wie zij een zoon had, Eduard van Westminster.

Margaretha speelde een politieke en militaire belangrijke rol tijdens de Engelse Rozenoorlogen. Zij bekampte zonder ophouden en hardnekkig haar tegenstander Richard van York en trachtte zonder succes haar zoon Eduard op de Engelse troon te krijgen. Zij behaalde een belangrijke overwinning in de slag bij Wakefield in 1460, waarna Richard van York werd terechtgesteld. In 1461 leed zij echter een nederlaag in de slag bij Towton. Margaretha werd na de slag Tewkesbury van 1471 ten slotte opgesloten in het kasteel van Wallingford en vervolgens in de Tower of London, waar zij in 1475 werd vrijgelaten door tussenkomst van de Franse koning.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. H. Vollrath & N. Fryde (Hrsg.): Die englischen Könige im Mittelalter; Von Wilhelm dem Eroberer bis Richard III. Beck, 2004, ISBN 3-406-49463-3, p.187