Margaretha van Frankrijk (-1317)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Margaretha van Frankrijk | ||
| 1282-1317 | ||
| Koningin van Engeland | ||
| Periode | 1299-1307 | |
| Voorganger | Eleonora van Castilië | |
| Opvolger | Isabella van Frankrijk | |
| Vader | Filips III van Frankrijk | |
| Moeder | Maria van Brabant | |
Margaretha van Frankrijk (Parijs, 1282 - 14 februari 1317) was een dochter van Filips III van Frankrijk en Maria van Brabant. Na de dood van zijn eerste echtgenote, Eleonora van Castilië (1241-1290), dacht Eduard I van Engeland te hertrouwen met Blanche, een andere dochter van Filips III van Frankrijk, die echter trouwde met Rudolf I van Bohemen. Eduard was hierdoor zo verbolgen dat hij de oorlog aan Frankrijk verklaarde. Pas na vijf jaar werd een vergelijk gevonden, waarbij Eduard met Margaretha trouwde en de stad Guyenne terugkreeg. Alhoewel haar echtgenoot al 60 jaar was, werd het een goed huwelijk en Margaretha hertrouwde nooit na Eduards overlijden in 1307.
Zij kregen volgende kinderen:
- Thomas van Brotherton (1300–1338), graaf van Norfolk
- Edmund van Woodstock (1301-1330), graaf van Kent
- Eleonora (1306-1311).
