Margaretha van Mechelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Margaretha van Mechelen (Lier, circa 1580Den Haag, 17 mei 1662) bijgezet in de Pieterskerk[1] te Leiden was een Zuid-Nederlandse edelvrouw.

Zij was een dochter van Cornelis van Mechelen, schepen van Lier te België en Barbara van Nassau. Barbara van Nassau stamde uit een katholieke bastaardtak van de Bredase Nassaus. Zij was een dochter van Paulus, jonker van Nassau en Margaretha van Lier. De grootvader van Paulus was een bastaardzoon van Johan IV van Nassau.

Van circa 1600 tot circa 1610 was Margaretha van Mechelen de maîtresse van Maurits van Oranje. Samen kregen zij drie kinderen:

Maurits van Oranje is echter nooit met Margaretha getrouwd, waarschijnlijk omdat zij katholiek was en afkomstig van lage adel. Wel kregen hun kinderen een andere behandeling dan Maurits’ overige bastaardkinderen. Hun kinderen namen wel deel aan het hofleven.

Op zijn sterfbed in 1625 dreigde Maurits tegenover zijn toen nog ongehuwde halfbroer Frederik Hendrik van Oranje dat hij alsnog met Margaretha zou trouwen als zijn broer niet zelf in het huwelijk zou treden. In dat geval zou hij ook hun buitenechtelijke zonen echten en zouden deze Maurits opvolgen als stadhouder in plaats van Frederik Hendrik. Frederik Hendrik trouwde echter met Amalia van Solms, een aantal dagen voor het overlijden van Maurits.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen

  • K.G. Wolthuis: Margaretha van Mechelen en Oegstgeest in: 'Over Oegstgeest', maart 2010, pp 7 - 9 [2]

Noten