Margaretha van Namen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaretha van Namen
1194-1270
Markgravin van Namen
Periode 1229-1237
Voorganger Hendrik II
Opvolger Boudewijn II
Vader Peter van Courtenay
Moeder Yolande van Henegouwen
Namur Arms.svg
Wapen van Margaretha.

Margaretha van Namen (1194 - 1270) was een dochter van Peter van Courtenay, keizer van Constantinopel, en Yolande van Henegouwen. Zij huwde een eerste maal met Roland I van Lusignan, maar dit huwelijk werd ontbonden. Vervolgens huwde zij met Hendrik I van Vianden. Kinderen waren:

Margaretha werd markgravin van Namen in 1229, in opvolging van haar broer Hendrik en ten nadele van haar broer Boudewijn, de keizer van Constantinopel en haar oudere zuster Yolande, koningin van Hongarije. Zij kreeg wel tegenstand van Ferrand van Portugal, wiens vrouw, Johanna van Constantinopel, een nicht was van Margaretha's moeder, Yolande, de echtgenote van Peter van Courtenay. Ferrand nam de wapens op en het was slechts door de tussenkomst van Filips van Boulogne, dat een vergelijk tussen beide partijen bereikt werd in 1232. Margaretha van Namen stond enkele gebieden in Vlaanderen en Henegouwen af, op voorwaarde dat Ferrand zijn aanspraken op Namen liet vallen. Ondertussen maakte echter haar broer Boudewijn opnieuw aanspraak op het markgraafschap. Margaretha trachtte het onheil af te wenden door te stellen dat de uit Constantinopel teruggekeerde Boudewijn slechts een bedrieger was. Met behulp van de troepen van Lodewijk VIII van Frankrijk en van de gravin van Vlaanderen, Johanna van Constantinopel, kon Boudewijn ten slotte zijn zuster van de troon verdrijven.