Maria Barbara van Portugal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maria Barbara van Portugal
1711-1758
Barbara de Braganza.jpg
Koningin van Spanje
Periode 1746-1758
Voorganger Elisabetta Farnese
Opvolger Maria Amalia van Saksen
Vader Johan V van Portugal
Moeder Maria Anna van Oostenrijk
Coat of Arms of Barbara of Portugal, Queen Consort of Spain.svg
Wapen als koningin van Spanje.

Maria Magdalena Barbara Xavier Leonor Teresa Antonia Josepha van Bragança (Lissabon, 4 december 1711Aranjuez, 27 augustus 1758), infante van Portugal, was koningin van Spanje.

Leven[bewerken]

Infante Maria Barbara werd geboren als de oudste dochter van koning Johan V van Portugal en Maria Anna, dochter van keizer Leopold I. Ze werd geboren drie jaar na het huwelijk van haar ouders. Haar vader was bang geweest dat er geen kinderen zouden komen en had God beloofd een groot klooster te bouwen als hij een zoon zou krijgen. In 1711 werd er dan eindelijk een dochtertje geboren. Zij was bij haar geboorte de zogenaamde “vermoedelijke troonopvolgster”. Deze titel zou vervallen, zodra ze een broertje kreeg. Dit gebeurde in 1712, toen haar broertje Peter werd geboren. Hij stierf echter snel, maar na Peter was er wederom een broer geboren, Jozef, die inderdaad koning van Portugal zou worden. Nog later volgde nog een broer Peter, die ook koning van Portugal werd.

Maria Barbara kreeg een goede scholing en hield erg veel van muziek. Ze kreeg 37 jaar lang muziekles van de Italiaanse componist Domenico Scarlatti die voor haar meer dan 500 korte sonates schreef en was een goede klaveciniste.

De prinses trad op 20 januari 1729 in Badajoz in het huwelijk met de toekomstige koning Ferdinand VI van Spanje en werd daardoor koningin van Spanje. Haar broer Jozef trouwde met Ferdinands halfzus, de Spaanse prinses Marianne Victoria. Maria Barbara verhuisde na haar huwelijk naar Spanje en componist Scarlatti reisde met haar mee. Tijdens zijn leven heeft hij honderden sonates voor haar gecomponeerd.

Maria Barbara was niet bepaald een schoonheid en er wordt dan ook gezegd dat Ferdinand zich wezenloos schrok, toen hij voor het eerst aan haar werd voorgesteld. Toch raakten Ferdinand en Maria Barbara erg aan elkaar gehecht en deelden ze hun passie voor muziek. Toen zijn echtgenote, die haar hele leven al aan astma leed, in 1758 op 46-jarige leeftijd stierf, brak dat ook zijn hart. Hun huwelijk was kinderloos gebleven.