Maria Callas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Herdenkingsplaats op het kerkhof Père Lachaise in Parijs voor Maria Callas
Herdenkingsplaats op het kerkhof Père Lachaise in Parijs voor Maria Callas

Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos, beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas (Brooklyn (New York), 2 december 1923Parijs, 16 september 1977) was de beroemdste operazangeres van na de Tweede Wereldoorlog.

Inhoud

[bewerk] Aanloop

Maria Kalogeropoulos werd geboren in New York. De achternaam Kalogeropoulos werd eerst ingekort tot "Kalos" (wat ook op haar geboortecertificaat staat dat onlangs is teruggevonden), wat later werd vervormd tot "Callas". De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee, terug naar Griekenland en kreeg daar haar eerste zangopleiding in Athene. Hoewel ze voor het Atheens Conservatorium niet werd aangenomen kon ze aan de slag bij het Grieks Nationaal Conservatorium. Ze was in die tijd mollig en droeg een dikke bril. Haar eerste zangpedagoge Maria Trivella besloot dat ze geen alt, maar een dramatische sopraan was. Ze werkte keihard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stukje uit Tosca. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens conservatorium studeren onder Elvira de Hidalgo. In 1942 zong ze de hoofdrol in Tosca. Binnen tien jaar zou ze bekend staan onder de bijnaam 'la divina' - de goddelijke.

In 1949 trouwde ze met Giovanni Battista Meneghini, een oudere rijke industrieel. Het huwelijk duurde tot 1959. In haar jonge jaren was ze nog steeds erg mollig; tussen 1953 en 1954 verloor ze echter ca 36 kilo en kreeg het slanke postuur van haar latere jaren.

[bewerk] Ster

Deze Amerikaans-Griekse sopraan schitterde vooral in de grote rollen van de negentiende-eeuwse Italiaanse opera (Bellini, Verdi).

De kracht van Callas' stem ligt met name in de dramatische presentatie; ze zong haar partijen op een buitengewoon meeslepende manier en volle overtuiging, waarbij de onberispelijkheid van de techniek duidelijk op de tweede plaats kwam ten opzichte van de emotionele impact op de luisteraar. Haar kwaliteiten werden ook gezien in de unieke combinatie van én byzonder goede toneelspeelster én tevens een buitegwone operazongeres Haar zangtechniek was overigens vooral in haar beste jaren uitstekend, hoewel zangpedagogen altijd wel bepaalde punten van kritiek hebben gehad. Het publiek trok zich daar echter niets van aan en vocht om de kaartjes. Haar stem is door het unieke timbre in iedere opname onmiddellijk herkenbaar.

[bewerk] Einde

Na een stormachtige en dramatische liefdesverhouding met Aristotelus Onassis, die hij verruilde voor Jacky Kennedy, heeft zij zich vanaf omstreeks 1965 uit liefdesverdriet geleidelijk aan uit de operawereld teruggetrokken. Na haar openbare loopbaan geëindigd te hebben, heeft zij zich teruggetrokken in haar appartement te Parijs, hoewel zij overgehaald werd om een vermaarde afscheidstoer van 1973 tot 1974 over de hele wereld te ondernemen. Hoewel het publiek, waarvan velen van een nieuwe generatie waren nog nooit in de gelegenheid geweest om haar in levende lijvee te ontmoeten, haar op vertoning na vertoning staande toegejuicht heeft, waarbij het applaus dikwijls net zo lang was als haar lange optreden had geduurd, was het voor iedereen duidelijk dat dit het tragische einde van een van de grootste zangloopbaan van de lijdende Callas.

Vrienden en kennissen hebben later beweerd, dat zij haar wil om te leven samen met haar stem verloor had. Zij heeft ongelooflijke wilskracht gehad, maar nadat Onassis haar inde steek had gelaten, was er voor haar niet veel meer om voor te leven. Zij is in haar appratement gestorven op 16 juni 1977.

Na haar laatste voorstelling trok zij zich grotendeels terug uit het openbare leven tot haar dood in Parijs, veroorzaakt door een hartaanval. Na een dienst in de Grieks-Orthodoxe kerk aan de Rue Georges Bizet in Parijs, waarvoor tienduizenden mensen naar Parijs waren gekomen, werd haar lichaam gecremeerd; de as werd later, in 1979, volgens haar eigen wens uitgestrooid over de Griekse Egeïsche zee. Op de Parijse begraafplaats Père-Lachaise in Parijs is een gedenkplaat aangebracht, waar mensen nog steeds bloemen achterlaten.

[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen