Maria Callas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maria Callas
Maria Callas
Maria Callas
Algemene informatie
Volledige naam Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos
Bijnaam La Divina
Geboren 2 december 1923
Overleden 16 september 1977
Werk
Jaren actief 1942-1974
Genre(s) Klassiek
Instrument(en) Stem (sopraan)
Label(s) EMI
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos (Grieks: Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas (Grieks: Μαρία Κάλλας) (Brooklyn (New York), 2 december 1923Parijs, 16 september 1977) was een van de beroemdste operazangeressen van na de Tweede Wereldoorlog.

Aanloop[bewerken]

Maria Kalogeropoulos werd geboren in New York. De achternaam Kalogeropoulos werd op haar geboortecertificaat ingekort tot Kalos, wat het Griekse mooi betekent, later werd dit vervormd tot Callas. De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee terug naar Griekenland en kreeg haar eerste zangopleiding in Athene. Hoewel ze voor het Atheens Conservatorium niet werd aangenomen, kon ze aan het werk bij het Grieks Nationaal Conservatorium. Haar eerste zangpedagoge Maria Trivella besloot dat ze geen alt, maar een dramatische sopraan was. Callas werkte zeer hard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stuk uit Tosca. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens Conservatorium studeren, onder Elvira de Hidalgo. In 1942 zong ze de hoofdrol in Tosca. Binnen tien jaar zou ze bekendstaan onder de bijnaam la divina - de goddelijke.

In 1949 trouwde ze met Giovanni Battista Meneghini, een oudere rijke industrieel uit Milaan. Het huwelijk duurde tot 1959. In haar jonge jaren was ze nog steeds erg mollig; tussen 1953 en 1954 verloor ze echter ongeveer 36 kilo en kreeg ze het slanke postuur van haar latere jaren.

Ster[bewerken]

Deze Amerikaans-Griekse sopraan schitterde vooral in de grote rollen van de negentiende-eeuwse Italiaanse opera's, in het bijzonder die van Vincenzo Bellini en Giuseppe Verdi.

De kracht van Callas' stem ligt met name in de dramatische presentatie; ze zong haar partijen op een buitengewoon meeslepende wijze en met volle overtuiging, waarbij de onberispelijkheid van de techniek duidelijk op de tweede plaats kwam ten opzichte van de emotionele impact op de luisteraar.

Haar kwaliteiten werden ook gezien in de combinatie van én een bijzonder goede toneelspeelster én een buitengewone operazangeres. Haar zangtechniek was overigens vooral in haar beste jaren uitstekend, hoewel zangpedagogen altijd bepaalde punten van kritiek hebben gehad. De vermenging bij Callas van het beroepsmatige met het persoonlijke, zoals dit nadrukkelijk door haar en haar platenmaatschappij EMI bevorderd werd richting internationale nieuwsmedia, droeg aan haar enorme succes bij. Hierbij komt dat de stem van Maria Callas een vrij uniek timbre had waardoor zij in elke opname onmiddellijk herkenbaar is.

Einde[bewerken]

Herdenkingsplaats op het kerkhof Père Lachaise in Parijs voor Maria Callas
Callas en Di Stefano in Amsterdam 1973
Callas in Amsterdam 1973

Na een liefdesverhouding met Aristoteles Onassis tussen 1959 en 1968, die werd beëindigd doordat Onassis haar verruilde voor de weduwe van de Amerikaanse president John F. Kennedy, Jacqueline Kennedy Onassis, trok Callas zich vanaf omstreeks 1965 geleidelijk aan uit de operawereld terug en verbleef zij in haar appartement in Parijs. Wel liet ze zich overhalen om van 1973 tot 1974 een afscheidstournee te geven over de wereld. Op 11 december 1973 gaf ze in Amsterdam een concert. Het publiek juichte haar keer op keer staande toe, waarvan veel bezoekers Callas voor het eerst in levende lijve zagen optreden.

Maria Callas stierf in haar appartement aan een hartaanval op 16 september 1977.

Na een dienst in de Grieks-Orthodoxe kerk aan de Rue Georges Bizet in Parijs, waarvoor tienduizenden mensen naar Parijs waren gekomen, werd haar lichaam gecremeerd; de as werd later, in 1979, volgens haar eigen wens uitgestrooid over de Egeïsche Zee. Op de Parijse begraafplaats Père-Lachaise in Parijs is een gedenkplaat aangebracht.

Literatuur[bewerken]

  • Stassinopoulos Huffington, Arianna (2002). Maria Callas / vert. uit het Engels door Maurits van de Toorn. Muntinga/BZZTôH, Amsterdam/’s-Gravenhage. 441 p. - Rainbow paperbacks ; 646. ISBN 90-417-0397-7. Oorspr. Nederlandse uitg.: 1985. Vert. van: Maria Callas : the woman behind the legend. Weidenfeld, London. 1980.
  • Vriesema, Ingmar (2011). Jackie Callas. Uit: Het beroemde broer & zus boek. Rap, Amsterdam. p.151-154. ISBN 978-94-004-0291-1. Over de gezinsverhoudingen.

Trivia[bewerken]

Externe links[bewerken]