Mariah Carey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mariah Carey
Carey bij de première van Tennessee op het Tribeca Film Festival, 2008
Carey bij de première van Tennessee op het Tribeca Film Festival, 2008
Algemene informatie
Bijnaam Mimi
Geboren 27 maart 1970
Huntington, New York, V.S.
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1988-heden
Genre(s) Pop
R&B
Label(s) Island
Virgin
Columbia
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Mariah Carey (Huntington, New York, 27 maart 1970[1]) is een Amerikaanse pop-/R&B-zangeres, producer en actrice. Ze debuteerde in 1990 en zag haar eerste vijf singles naar nr. 1 in de Amerikaanse top 100 gaan. Na haar huwelijk met haar manager, Tommy Mottola, groeide haar succes en werd Carey de meest succesvolle act van haar label.

In 1997 scheidde Carey van Mottola en bracht meer R&B-elementen in haar muziek. Na een korte periode van succes daalde haar populariteit tot ongekende diepten in 2001. In dit jaar verliet Carey haar label Columbia Records voor Virgin, maar werd door Virgin ontslagen. Ondertussen bracht ze de semi-autobiografische film Glitter uit, waarin ze zelf een hoofdrol speelde - de film werd door critici gelaakt als een van de slechtste films aller tijden en was een factor in Careys emotionele en fysieke teloorgang, waar in de media veel over geschreven werd. In 2002 sloot Carey een deal met Island Records en keerde terug naar de top van de muziekwereld met het album The Emancipation of Mimi in 2005.

Mariah Carey heeft wereldwijd zo'n 200 miljoen albums en 75 miljoen singles en video's/dvd's/blu-rays verkocht, waarmee ze een van de bestverkopende artiesten aller tijden is. Bij de World Music Awards in 2000 werd Carey uitgeroepen tot de bestverkopende vrouwelijke artiest van het millennium. De Recording Industry Ascociation of America (RIAA) erkent Carey als de derde bestverkopende vrouwelijke artiest ter wereld en de zeventiende bestverkopende artiest in het algemeen, met de verkoop van zo'n 63 miljoen albums in de Verenigde Staten. Buiten haar commerciële successen is Carey de winnares van vijf Grammy Awards en staat ze bekend om haar vocaal bereik van vijf octaven, haar fluitregister en de kracht van haar stem.

Jeugd[bewerken]

Mariah Carey werd geboren op 27 maart 1970 op Long Island, New York als kind van een Iers-Amerikaanse moeder en een Afro-Venezolaanse vader. Ze heeft een oudere broer en zus.

Ontdekking (1988-90)[bewerken]

Nadat ze haar diploma op de high school had gehaald, verhuisde Carey naar New York om haar kansen om zangeres te worden te vergroten. Om aan geld te komen had ze diverse baantjes. Zo werkte ze een korte periode in een kapperswinkel. De Amerikaanse zangeres Brenda K. Starr vroeg Carey als achtergrondzangeres voor haar platen. Toen Starr erachter kwam dat Carey over een geweldige stem beschikte en zelf ook erg graag zangeres wilde worden, zorgde zij ervoor dat Carey met de juiste mensen in contact kwam. Tijdens een feestje in november 1988 werd Carey door Brenda aan Tommy Mottola (directeur van platenmaatschappij Sony Music) voorgesteld. Die luisterde naar een demo van de zangeres en was meteen in de ban van haar stem. Enkele dagen later had Carey een platencontract op zak en konden de opnames voor haar debuutalbum beginnen.

Eerste successen (1990-92)[bewerken]

Er werd veel aandacht en geld gestoken in het eerste album van Carey. Samen met Ben Margulies schreef ze alle 11 nummers van de plaat. Als eerste single verscheen in mei 1990 de ballad Vision Of Love. Door Sony Music werd ze neergezet als de blanke Whitney Houston. Kort na verschijning van de single werd het debuut van de zangeres, simpelweg Mariah Carey geheten, uitgebracht. De combinatie van talent, goede marketing, goede looks en een portie geluk liet haar ster snel omhoog schieten. Vision Of Love maakte een lage intrede in de Amerikaanse Billboard Hot 100, maar dankzij veel promotie klom het nummer steeds hoger, en eindigde het uiteindelijk op de eerste plaats. Het album werd al vrij snel nadat het was uitgekomen met platina bekroond.

In september volgde de tweede single Love Takes Time, opnieuw een ballad, eigenlijk voor haar tweede album gepland. Het nummer werd door haar label echter zo goed bevonden, dat ze besloot om het alsnog op haar debuut te zetten. Een goede zet, want de single werd haar tweede nummer 1-hit in Amerika. In Europa verkocht Love Takes Time stukken minder, maar haar albums gingen wel als warme broodjes over de toonbank. In Nederland kreeg met name de b-kant "Sent From Up Above" veel airplay, doordat die door de AVRO werd uitgeroepen tot AVRO's Radio 3 Tip. Ook kwam Carey naar Nederland voor promotie en zong ze Love Takes Time live in Countdown. Begin 1991 werd Careys derde single Someday uitgebracht, ditmaal geen ballad maar een funky-achtige dansplaat. Dit wilde Carey zelf graag, aangezien ze niet gezien wilde worden als zangeres die enkel ballads kon zingen. De single werd Careys 3e Amerikaanse nummer 1-hit.

Na Someday verscheen er wederom een ballad, I Don't Wanna Cry. Met deze single wist de zangeres opnieuw de eerste plaats van de Billboard Hot 100 te bereiken. Hiermee vestigde Carey een record. Nog nooit eerder was het iemand gelukt om vier keer achter elkaar een nummer 1-hit te scoren met singles die allemaal van hetzelfde album afkomstig waren. Van Mariah Carey gingen wereldwijd zo'n 17 miljoen stuks over de toonbank, waarvan 9 in Amerika alleen al. Daarnaast leverde het album de zangeres in 1991 twee Grammy's op. In Europa werd niet I Don't Wanna Cry, maar There's Got To Be A Way als vierde single uitgebracht. Dit werd de minst succesvolle single van het album.

Emotions[bewerken]

Tussen alle promotiewerkzaamheden en optredens door werkte Carey zo veel mogelijk aan nieuw materiaal. Het beste daarvan eindigde op haar tweede album Emotions, dat in september 1991 verscheen. De eerste single ervan, met dezelfde naam, werd Careys vijfde Amerikaanse nummer 1-hit, waarmee ze de eerste zangeres was die dit voor elkaar had gekregen. Voor de remix voegde Mariah een nieuw intro aan het nummer toe. De verkoop van het album Emotions was, in tegenstelling tot die van het eerste album, een stuk minder. Toch had Carey een grote schare fans gekregen. De daaropvolgende singles Can't Let Go en Make It Happen haalden respectievelijk de tweede en vijfde plaats in de Billboard Hot 100. Van het album gingen er wereldwijd 12 miljoen stuks over de toonbank, waarvan 5 miljoen in de VS.

MTV Unplugged[bewerken]

De Unplugged-reeks op muziekzender MTV was sinds eind jaren 80, begin jaren 90 een grote hype. Artiesten werden door een intieme setting en uitgeklede versies van hun nummers vaak kwetsbaar neergezet. In 1992 kreeg Carey de kans om haar eigen Unplugged-album op te nemen. Naast haar eigen werk koos ze ervoor een nummer op te nemen van The Jackson 5: I'll Be There. In eerste instantie stonden er geen singles voor het live-album gepland, maar nadat het concert meerdere malen op tv was vertoond, werd Sony overladen met verzoeken of Careys versie van I'll Be There op single uitgebracht kon worden. Dat gebeurde en de single kwam op nr. 1 in de VS. Van MTV Unplugged gingen er zo'n 6 miljoen stuks over de toonbank.

Internationaal succes (1993-96)[bewerken]

Music Box[bewerken]

Na de verschijning van MTV Unplugged nam Carey even wat gas terug en concentreerde ze zich op haar privéleven. Op 5 juni 1993 trad ze in het huwelijk met de man die haar naar de top had gebracht, de 20 jaar oudere Tommy Mottola. Na hun huwelijksreis maakte Carey haar derde studioalbum af, waar ze al enige tijd mee bezig was geweest. In augustus verscheen de nieuwe single Dreamlover, een zomerse plaat die na enkele weken de eerste plaats haalde in de Billboard Hot 100. Dit was Careys 7e nummer 1-hit. Wereldwijd sloeg de single ook aan. Een houseremix door DJ David Morales groeide tevens uit tot een internationale danshit. Tot op heden is Dreamlover een van Mariahs succesvolste singles op radiostations in Europa. Het nieuwe album, getiteld Music Box, verscheen in september. Carey had, net als op haar voorgaande platen, de teksten grotendeels zelf geschreven. De zangeres ging nu voor de eerste maal op tournee. Diverse grote concertzalen in de Verenigde Staten werden aangedaan. Ondanks het succes leidde de tournee de zangeres niet naar Europa, Azië en Australië.

Van Music Box werden na Dreamlover nog de singles Hero, Without You' en Anytime You Need A Friend uitgebracht. Hero werd Careys achtste Amerikaanse nummer 1-hit en vanwege de songtekst groeide het nummer uit tot een publieksfavoriet. Without You verscheen in 1994 en was een van de best verkochte singles van dat jaar in Europa. In veel landen behaalde Carey met deze coverversie van Badfinger de nummer 1-positie. Without You kwam in de VS - ondanks enorme airplay op Amerikaanse radio- en televisiezenders, niet hoger dan nr. 3 in de Billboard Hot 100. Wel bleef het nummer erg lang in de Amerikaanse hitlijsten hangen. Waarschijnlijk ook om het feit, dat het daar een dubbele a-kant was met "Never Forget You", dat voor de maxi-cd-single gemixt werd. De verkoop van de daaropvolgende single Anytime You Need A Friend was teleurstellend. Voor de eerste maal bereikte Carey met een single niet de top 10. Het nummer bleef steken op de 12e plaats in Amerikaanse hitlijsten. De fans waren echter allang blij, omdat Mariah (net als bij "Dreamlover") het nummer opnieuw had ingezongen voor de dance-mixen. Music Box groeide uit tot een enorm succes. Het schijfje ging 32 miljoen keer over de toonbank. Carey is daarmee een van de weinige artiesten die met één album meer dan 30 miljoen stuks wisten te verkopen. Het werd in de VS wegens 10 keer platina bekroond met een Diamond Award. Tot op heden is dit Careys succesvolste album en bestverkochte plaat.

Merry Christmas[bewerken]

Een lang gekoesterde wens van Carey, een kerstalbum opnemen, ging in 1994 in vervulling. Halverwege het jaar dook de zangeres de studio in om aan dit project te gaan werken. Naast bekende traditionele kerstliedjes schreef de zangeres zelf 3 nieuwe composities voor dit album, waaronder All I Want for Christmas Is You. Dit nummer verscheen als eerste single van de plaat in november 1994 en werd overal (met uitzondering van de VS, waar de single niet commercieel werd gelanceerd) een groot succes. Velen zien All I Want For Christmas als een echte kerstklassieker. Jaarlijks wordt het nummer tijdens de feestdagen veel gedraaid op radio en televisie. Van het album Merry Christmas werden er wereldwijd ongeveer 16 miljoen stuks verkocht, wat dit tot het best verkochte kerstalbum ooit maakte. In diverse landen werd de verkoop van het album gestimuleerd door het uitbrengen van promotiesingles, zoals Jesus Born On This Day, O Holy Night en Miss You Most (At Christmas Time). Australië kreeg Joy To The World (inclusief nieuw ingezongen remixes) als extra single. Het album werd in 2005 opnieuw uitgebracht. Dit keer als dualdisc met aan de ene kant het complete album, plus een nieuw ingezongen remix van "Santa Claus Is Comin'To Town" en met aan de andere kant al haar kerstclips.

Daydream[bewerken]

Een groot deel van 1995 besteedde Carey aan het maken van haar volgende album. Als voorloper van het project verscheen in september de single Fantasy. Het nummer had veel weg van Dreamlover en werd grpeoriceerd door David Morales, maar was wel meer georiënteerd op hiphop en r&b. De single was wederom een mijlpaal in Careys carrière. In Amerika scoorde ze er haar 9e nummer 1-hit mee. De remixversie van de single (opgenomen met rapper Ol' Dirty Bastard) was eveneens een groot succes. De videoclip behaalde grote airplay op MTV. Mariahs nieuwe album Daydream verscheen in oktober. Te horen was dat Carey qua sound een iets andere kant was opgeslagen, zoals ze in Fantasy al had aangegeven: meer hiphop en r&b. Vlak voor Kerstmis dat jaar verscheen de tweede single van het album, One Sweet Day. Het was een duet tussen Carey en de Amerikaanse soulgroup Boyz II Men. De zangeres was al jaren een groot fan van de band. Het nummer was gebaseerd op het overlijden van David Cole (een songwriter met wie zij veel samenwerkte) en de manager van Boyz II Men. In Amerika wist het nummer vanuit het niets nieuw binnen te komen op de eerste plaats van de Billboard Hot 100. Uiteindelijk bleef het 16 weken op die plaats staan. Opnieuw een record voor de zangeres: nog nooit eerder hield een single zo lang de eerste plaats bezet in de Amerikaanse charts.

Terwijl Daydream overal als een trein liep, ging Carey voor de eerste maal op wereldtournee. De Daydream World Tour leidde Carey van Europa naar Australië, van Azië naar de VS. Nederlandse fans konden haar zien in Ahoy Rotterdam. Tijdens de tournee werden diverse singles van het album uitgebracht, waaronder Open Arms, Always Be My Baby en Forever. Als laatste single stond Underneath The Stars gepland, maar deze verscheen uiteindelijk alleen als promo. Always Be My Baby werd Careys 11e Amerikaanse nummer 1-hit. Tijdens een optreden in het Amerikaanse Madison Square Garden werden opnames gemaakt voor een VHS-cassette, die onder de titel Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden in 1996 werd uitgebracht. Daydream werd - na Music Box - Careys best verkochte album ooit, met een verkoop van 25 miljoen stuks wereldwijd. In Amerika won ze er haar tweede Diamond Award mee.

Scheiding en nieuw imago (1997-2000)[bewerken]

Mariah Carey in 1998

Butterfly[bewerken]

Zakelijk ging het Carey voor de wind, maar in haar privéleven ontstonden er nogal wat problemen. Haar echtgenoot Tommy Mottola bleek filmaanbiedingen voor de zangeres verborgen te houden. Daarnaast was hij het niet eens met het feit dat Carey zich steeds uitdagender ging kleden. In 1998 kondigden Carey en Mottola (na 5 jaar huwelijk) hun scheiding aan. Dit had effect op haar carrière. Ze kleedde zich sexy, en qua muziek ging ze ook steeds meer de r&b- en hiphopkant op. Dit was duidelijk hoorbaar op het zesde studioalbum Butterfly, dat half 1997 verscheen. De eerste single Honey werd een wereldhit en leverde Carey haar 12e Amerikaanse nummer 1-hit op. Het album viel qua verkoop - in tegenstelling tot haar voorgaande platen - wat tegen (15 miljoen exemplaren wereldwijd), maar Carey zelf was gelukkig met het album. Ze had het idee dat ze vrijer was dan ooit en muzikaal een enorme groei had doorgemaakt. Van Butterfly werden diverse singles uitgebracht, waarvan enkele in een aantal geselecteerde landen. Zo werden nummers als Butterfly, en The Roof enkel in Europa door Sony gelanceerd, terwijl in Amerika My All een groot succes werd en daar de eerste plaats bereikte. "Breakdown" verscheen alleen in Australië als single.

#1's[bewerken]

In april 1998 deelde Carey het podium met Céline Dion, Shania Twain, Gloria Estefan en Aretha Franklin tijdens het benefietconcert VH1 Divas Live. Van dit concert verschenen een cd, vhs en dvd die alle uitgroeiden tot grote successen. Gezien al haar Amerikaanse nummer 1-successen werd besloten om een verzamelalbum uit te brengen, met daarop de desbetreffende hits. Het album verscheen onder de titel #1's, eind 1998 en bevatte - naast alle Amerikaanse nummer 1-singles - ook enkele nieuwe opnames, waaronder Sweetheart met Jermaine Dupri, I Still Believe (een ode aan zangeres Brenda K. Starr die dit nummer in de jaren 80 voor het eerst opnam) en een duet tussen Carey en aartsrivale Whitney Houston. Het nummer, getiteld When You Believe, was tevens de titelsong voor de animatiefilm The Prince of Egypt. Mariah liet haar fans weten dat het bij #1's niet om een greatest hits-album ging, maar dat het een bedankje was voor het feit dat ze zoveel nummer 1-hits had kunnen scoren door de jaren heen. Een greatest hits-cd zou in een later stadium uitkomen. Bovengenoemde nieuw opgenomen tracks verschenen afzonderlijk op singles in 1998 en 1999. Opzienbarend was dat het duet tussen Carey en Whitney Houston in Amerika niet hoger kwam dan nr. 15 in de Billboard Hot 100, ondanks dat de single gepaard ging met veel airplay. Het leverde de auteur van het lied zelfs een Oscar op voor Best Original Song. Buiten de VS was When You Believe wel een groot succes. In veel landen wisten de diva's (die door de jaren heen telkens met elkaar werden vergeleken en dus volgens velen wel een hekel aan elkaar zouden hebben, hetgeen nu niet waar bleek te zijn) de top 10 te behalen. Nieuwe nummers die niet op single verschenen, waren de duetversie van Whenever You Call en de cover Do You Know Where You're Going To. Het album verkocht wereldwijd tot op heden ca. 17 miljoen exemplaren.

Rainbow[bewerken]

1999 was het jaar waarin Carey haar zoveelste studioalbum lanceerde. Rainbow was weer een typische Mariah Carey-plaat à la Daydream en Butterfly en had wederom de juiste ingrediënten om een succes te worden. De eerste single Heartbreaker was een samenwerking tussen Carey en rapper Jay-Z en werd Careys 14e Amerikaanse nummer 1-single. Hiermee werd ze de enige zangeres in de Amerikaanse muziekgeschiedenis die zoveel nummer 1-singles had weten te scoren. Het album Rainbow verscheen kort na de single en was een succes, maar wist de eerste plaats in de VS niet te halen. Na Emotions werd dit haar minst verkochte album. Wereldwijd werden er van het schijfje 10 miljoen stuks verkocht. De tweede single werd Thank God I Found You, dat Carey opnam met zanger Joe en boyband 98 Degrees. Het werd haar 15e nummer 1-hit in Amerika, opnieuw een record voor de zangeres. Sinds haar debuut in 1990 was het haar gelukt om ieder jaar een nummer 1-hit te scoren in Amerika, wat haar de best verkopende artiest van de jaren 90 maakte. Eind 1999 werd bekend dat Carey wereldwijd zo'n 80 miljoen albums had verkocht: een unicum. Met Rainbow ging Carey voor de tweede keer op wereldtournee. Ze behaalde er opnieuw grote successen mee. Bij de Rainbow World Tour deed Carey Nederland niet aan. Ze gaf wel een uitverkocht optreden in België.

Persoonlijke en professionele obstakels (2001-04)[bewerken]

De breuk met Sony Music[bewerken]

Na de wereldtournee besloot Carey om het nummer Can't Take That Away als volgende single uit te brengen. Het nummer had een speciale betekenis voor haar en om die reden wilde ze het graag delen met haar fans. Bij Sony Music was men niet zo blij met haar keuze. Men vond daar dat de nieuwe single een uptempoliedje moest worden, een single die de verkoop van het album beter zou stimuleren. Carey kreeg het gevoel dat het label haar niet begreep. De zangeres was een goudmijn, die als artieste moeilijk te doorkruisen was en dat was iets dat Sony goed wist. Carey kreeg haar zin en Can't Take That Away verscheen op single. De relatie tussen Carey en Sony verslechterde en de scheiding tussen Carey en Mottola leek hier grotendeels mee te maken te hebben. Carey begon berichtjes op haar website te plaatsen waarin ze haar fans verzocht om Can't Take That Away zo veel mogelijk aan te vragen op hun lokale radiostation. Een van de desbetreffende berichten:

"Basically, a lot of you know that the political situation in my professional career is not positive. It's been really, really hard. I don't even know if this message is going to get to you because I don't know if they want you to hear this. I'm getting a lot of negative feedback from certain corporate people. But I am not willing to give up."

De acties van Carey bleken niet te helpen. Het nummer bleef steken op nummer 28. Sony, dat Mariah niet helemaal haar zin had willen geven, had van de single een dubbele a-kant gemaakt. Crybaby ging ook vergezeld van een clip en zo stond Mariah voor het eerst in Amerika in de hitlijsten met een dubbele a-kant. In Nederland werd Crybaby een dubbele a-kant met de cover Against all odds. De single was nauwelijks de top 40 uit of hij kwam opnieuw de top 40 binnen. Dit keer als duetversie met Westlife. Ten slotte kwam in Nederland ook Can't Take That Away op single, dat met name op Sky Radio veel airplay kreeg. De zangeres was intussen bezig met de voorbereiding van haar eerste speelfilm Glitter en de bijbehorende soundtrack, maar ze had sterke twijfels of Sony dit project goed wilde promoten. Halverwege 2000 werd bekend dat het platencontract bij Sony Music was ontbonden, en dat terwijl Carey nog één album had moeten opnemen voordat haar contract ten einde liep.

Glitter[bewerken]

Na haar vertrek bij Sony ondertekende ze een contract bij EMI-Virgin voor 100 miljoen dollar, voor de komende 4 cd’s. Dit werd gezien als de allergrootste platendeal uit de geschiedenis van de muziek. De langverwachte speelfilm Glitter en de gelijknamige soundtrack verschenen op 11 september 2001. Als eerste single werd het nummer Loverboy uitgebracht. Wegens de aanslagen in de VS op 11 september werd de presentatie van het album uitgesteld. Zowel de film als de soundtrack flopten genadeloos. Er gingen van het album slechts 2 miljoen stuks over de toonbank, wat erg weinig is voor een artiest die altijd meer dan 5 à 10 miljoen stuks van ieder album weet te verkopen. Hierna stortte Carey (wegens een overvolle agenda) volledig in, zowel fysiek als emotioneel. Vervolgens werd de zangeres een poosje in een rusthuis verpleegd. Concerten die ze in Japan en Australië had gepland, werden om die reden afgezegd. Rond diezelfde periode bracht Sony Music een Greatest Hits-album op de markt, waarvan wereldwijd een magere 3 miljoen exemplaren werden verkocht. Voor de speelfilm Wise Girls (waarin Carey haar tweede filmrol had) werd de promotie wegens Careys instorting stopgezet. Wel werd er nog een tweede single van het album uitgebracht. Het werd de dubbele a-kant Never Too Far, Don't Stop (Funkin' For Jamaica). In Amerika kwam de medley Never Too Far/Hero op single met een nieuw nummer op de b-kant. Als volgende single stond Last Night A DJ Saved My Life gepland, maar dit werd uiteindelijk niet uitgebracht, ondanks dat Mariah wel al begonnen was met promotie voor het nummer. In 2002 bleek dat Emi-Virgin van de zangeres af wilde, omdat het project Glitter was geflopt. Het label kocht het contract van Carey voor een behoorlijke som af. Ook verloor de zangeres in dat jaar haar vader.

Charmbracelet[bewerken]

In 2002 tekende Carey een platencontract bij Universal Music. Hierna legde ze zich toe op het maken van een nieuw album dat haar een comeback moest bezorgen. Aan het eind van het jaar verscheen de single Through The Rain, een autobiografische ballad waarin Carey zong over de slechte periode die ze had meegemaakt. Het nummer werd in eerste instantie alleen buiten Amerika uitgebracht. In veel landen scoorde Carey er een hit mee. In 2002 werd de single alsnog in de VS uitgebracht, maar bereikte die geen hoge positie in de Billboard Hot 100: nummer 81. Een danceversie van het nummer was op de Amerikaanse radiozenders populairder dan het origineel. Het nieuwe album Charmbracelet zag net voor Kerstmis het daglicht. De verkoop viel tegen. Er gingen 2,5 miljoen stuks van over de toonbank. De daarop uitgebrachte single Boy (I Need You) wist het album niet naar een hoger niveau te krijgen. Toch ging Carey met dit album in 2003 op wereldtournee, een tournee waarmee ze diverse kleinere zalen aandeed. Er gingen geruchten dat het publiek niet warm liep voor de tickets, maar Carey ontkende dit en verklaarde dat ze juist in kleinere zalen wilde optreden om zo een intiemere sfeer met haar fans te krijgen. Tijdens deze tournee bezocht de zangeres voor de tweede keer Nederland. In Ahoy Rotterdam gaf ze een avondvullende show. Halverwege de tournee scoorde Carey een hit met het nummer I Know What You Want, dat ze opnam met rapper Busta Rhymes. In België verscheen als laatste single van het album de cover Bringin' On The Heartbreak. In oktober verscheen er een dubbelalbum met daarop remix-versies van Careys succesvolste singles onder de titel The Remixes. Na de tournee laste de zangeres een lange rustpauze in.

Comeback (2005-08)[bewerken]

The Emancipation Of Mimi[bewerken]

Medio 2005 liet de zangeres weer van zich horen met de single It's Like That, afkomstig van het nieuwe album The Emancipation Of Mimi. De single bereikte de 16e plaats van de Amerikaanse hitlijsten. Het nieuwe album kwam - een week nadat het was uitgekomen - nieuw binnen op de eerste plaats. Om op het succes verder mee te liften verscheen er al vrij snel een tweede single: We Belong Together. Wegens airplay op radio en televisie in de VS, bereikte Carey (na 5 jaar) de eerste plaats van de Billboard Hot 100, haar 16e Amerikaanse nummer 1-succes. Het album werd meerdere malen met platina bekroond en was wereldwijd een groot succes. Met We Belong Together scoorde Carey haar grootste hit sinds jaren. Haar carrière zat duidelijk weer in de lift. Van The Emancipation Of Mimi verschenen in een later stadium nog de singles Shake It Off (in Amerika), Get Your Number (in Europa), Don't Forget About Us (Careys 17e Amerikaanse nummer 1-hit), en Fly Like A Bird (alleen als promo-single). Het album kreeg acht nominaties voor de Grammy Awards, waarvan Carey er 3 verzilverde. De teller van dit album staat momenteel op 12 miljoen verkochte exemplaren wereldwijd. Het album werd twee keer uitgebracht. De latere (platina) editie bevat vier nieuwe nummers, waaronder de hit Don't Forget About Us.

E=MC²[bewerken]

Mariah Carey tijdens haar wereldtournee

In april 2008 verscheen het nieuwe album van Mariah Carey, genaamd E=MC², naar de natuurkundige formule van Albert Einstein. Met de eerste single afkomstig van het album, Touch My Body, ging Carey Elvis Presley voorbij met het aantal nummer 1-hits. Presley scoorde 17 nummer 1-hits, Carey 18 en The Beatles scoorden er 20. Het album kwam in de Amerikaanse hitlijst binnen op nummer 1 met een openingsverkoop van 462.971. Dit was niet alleen de beste openingsweek van Mariah, maar ook de beste openingsweek voor een vrouw in dat jaar. Als tweede single werd in Amerika Bye, Bye uitgebracht, maar door de zwakke promotie haalde het nummer slechts de 19e positie. De reden van de zwakke promotie was Mariahs privégeluk. Ze trouwde op 30 april 2008 met de comediant/deejay Nick Cannon.

Als derde single in Amerika en als tweede single voor Europa is het nummer I'll Be Loving U Long Time uitgebracht. Het nummer sloeg nergens goed aan, dit wederom door matige promotie. In Europa was er zelfs geen sprake van promotie. Het nummer heeft de verkoop van het album niet echt beïnvloed. De vierde uitgebrachte single was I Stay I Love, waarvan de videoclip overal te zien was in Amerika. De videoclip werd geregisseerd door Careys echtgenoot Nick Cannon. De video is een combinatie van Breakdown en Bringin' on the Hearbreak.

Het album staat momenteel wereldwijd op een verkoop van 2,5 miljoen albums, waarvan 1,2 miljoen in Amerika.

Carey speelde in 2008 in de speelfilm Tennessee. De film werd geregisseerd door Aaron Woodley. In de film speelt Carey Krystal, een karakter dat haar man ontvlucht om haar droom na te jagen. Voor de film schreef Carey samen met Willie Nelson het nummer Right to dream. Dit nummer is speciaal voor het karakter Krystal geschreven en is Careys eerste country-nummer.

Nieuw kerstalbum en zwangerschap (2009-huidig)[bewerken]

Mariah Carey op de 82ste Academy Awards (Oscars), 7 maart 2010. Carey was bij de ceremonie namens de film Precious. Voor haar rol in deze film ontving ze lovende kritieken.

Memoirs Of An Imperfect Angel en filmrol[bewerken]

In dezelfde periode dat haar vorige album verscheen, lanceerde Carey haar eigen parfum genaamd "M", later gevolgd door een tweede geur onder de naam "Luscious Pink". In september 2009 lanceerde de zangeres wederom een nieuw album: Memoirs Of An Imperfect Angel. De singles Obsessed en I Want To Know What Love Is (coverversie van de Rockgroep Foreigner) werden grote hits. Alleen de verkoop van het album viel met 1,5 miljoen exemplaren wereldwijd tegen.

Voor 2009 was er in eerste instantie het plan om een remixalbum uit te brengen onder de naam Angels Advocate. Er werden al twee singles van uitgebracht, Up Out My Face en Angel's Cry, maar deze presteerden in de hitlijsten zo slecht, dat er uiteindelijk vanaf werd gezien het album uit te brengen. Wel vond de Angels Advocate Tour plaats die haar naar diverse Amerikaanse steden bracht en daarbuiten ook enkele shows in Zuid-Amerika, Azië en Afrika aandeed. Europa werd overgeslagen.

Carey maakte in 2009 opnieuw opwachting op het witte doek, ditmaal in de speelfilm Precious, waarin ze een maatschappelijk werkster speelde in een zwarte achterstandsbuurt van New York. De film was een commercieël en kwalitatief succes. In een groot contrast met Glitter kreeg Carey lovende kritieken voor haar rol; vooraanstaand filmcriticus Roger Ebert noteerde dat Carey een acteerprestatie neerzette die identiek was in kwaliteit als die van de voor een Oscar genomineerde hoofdrolspeelster Gabourey Sidibe.

Zwangerschap[bewerken]

Tijdens de tournee Angels Advocate doken er telkens geruchten op dat Carey en haar man Nick Cannon in verwachting waren van hun eerste kind, maar dit werd door beiden telkens ontkend. Comedienne en talkshowpresentatrice Ellen DeGeneres zette tijdens een interview in haar show de zangeres voor het blok door te vragen of ze daadwerkelijk zwanger was, waarop Carey niet echt duidelijk antwoord gaf. Om de zangeres uit de tent te lokken voor een eerlijke reactie, besloot DeGeneres met champagne te toasten op het feit dat Mariah niet zwanger was, dit tot grote verbazing van de zangeres zelf en hilariteit bij het aanwezige publiek. Hierop werd de zwangerschap ten slotte bevestigd; Carey voegde er later aan toe dat zij en Cannon voorzichtig waren geweest met het nieuws aangezien Carey eerder een miskraam had gehad. Ze bevestigde op natuurlijke wijze zwanger te zijn geworden en later werd bekend dat zij zwanger was van een tweeling. In april 2011 is Carey bevallen van een gezonde tweeling: een dochter en een zoon. Het meisje werd als eerste geboren en woog 2800 gram. Haar broertje was iets zwaarder, met 3100 gram.

Merry Christmas II You[bewerken]

Carey had al diverse malen aangegeven graag een tweede kerstalbum te willen maken. Half 2010 dook ze de studio in met onder meer Randy Jackson en Dallas Austin om aan dit project te werken. Het album verscheen half november wereldwijd onder de titel Merry Christmas II You en bevat (net als haar vorige kerstalbum) een selectie van bekende kerstclassics en nieuwgeschreven liedjes, waarvan Oh Santa! de eerste single was. Op 21 november 2011 werd de tweede single gelanceerd: When Christmas Comes, met John Legend. De bijbehorende videoclip voor When Christmas Comes werd op 11 december gelanceerd. Het album verkocht wereldwijd 2 miljoen exemplaren.

Triumphunt, American Idol, The Art of Letting Go (ovb)[bewerken]

In augustus 2012 bracht Carey de single Triumphant (Get 'Em), die bedoeld was als Mariahs eerste single voor haar nieuwe album. De single werd over het algemeen lauw ontvangen door zowel critici als door de fans. Veelgehoorde kritiek was dat Carey eerder een gast leek op haar eigen nummer. De danceremixes die Carey zelf opnieuw inzong, werden wel goed ontvangen. De remixes wisten zelfs de nummer 1 positie van de Billboard Dance 100 te bereiken. Doordat het nummer flopte, werd er niet meer gesproken over de opvolging van een album. Het nummer haalt volgens de geruchten het nieuwe album dan ook niet, dat inmiddels gepland staat voor de zomer van 2013.

Mariah Carey tekende in 2012 een contract om als jurylid plaats te nemen in een van de grootste talentenjachten van Amerika, American Idol. Mariah ontving hiervoor naar verluidt een recordbedrag van 18 miljoen dollar. Mariah gaf aan dat zij de mensen vooral wilde coachen en dat het haar doel was om de mensen een duwtje in de rug te geven, ook als dat zou betekenen dat ze bepaalde mensen een andere richting in zou duwen dan zingen. Het twaalfde seizoen van American Idol trok vooral veel aandacht vanwege de onderlinge ruzies tussen Nicki Minaj en Mariah Carey. De twee artiesten hebben enkele malen getracht het bij te leggen, maar dit liep op niets uit, omdat de producenten van American Idol juist aanstuurden op een ruzie tussen beide dames, aldus Nick Cannon. Ondanks dit was Mariah zeer geliefd bij de kandidaten en bij het publiek. Hierdoor kreeg Mariah een mooi platform voor haar nieuwe studiomateriaal.

In januari kondigden de Walt Disney Studios vol trots aan dat Carey de titeltrack zou gaan zingen voor de film Oz the Great and Powerful. Hiermee is een lang gekoesterde wens van de directie van de Walt Disney Studios in vervulling gegaan, daar zij al geruime tijd met Carey wilde samenwerken. Het nummer heet Almost Home: een mid-tempo nummer met een moderne beat en sterke vocals. Almost Home werd in maart 2013 uitgebracht en werd in tegenstelling tot Triumphant goed ontvangen.

Carey bracht tegen het einde van American Idol haar nieuwste nummer uit, genaamd #Beautiful, een samenwerking met Miguel, een nieuwe r&b-sensatie uit Amerika. Het nummer haalde inmiddels in meer dan dertig landen de nummer 1 positie. In Amerika bereikte het nummer voorlopig zijn piekpositie op de 15e plek van de Billboard Hot 100. Het nummer is de eerste single van Mariahs nieuwe album The Art of Letting Go (ovb), dat oorspronkelijk op 23 juli 2013 zou uitkomen, maar werd uitgesteld.

Op 11 november 2013 beleefde de 2e single zijn première via Facebook. Het betrof de titelsong van het album The Art Of Letting Go. Vervolgens ging (wederom via Facebook) op 14 februari 2014 de derde single You're Mine van het album in première. De releasedatum van het album staat voorlopig vast op 06-05-2014.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mariah Carey 1990 21-07-1990 6 46 Platina
Emotions 1991 28-09-1991 9 35 Platina
MTV Unplugged EP 1992 20-06-1992 1(6wk) 106 Livealbum / 2x Platina
Music box 1993 11-09-1993 1(12wk) 92 Bestverkochte album van 1994 / 5x Platina
Merry Christmas 1994 19-11-1994 4 17 Platina
Daydream 1995 14-10-1995 1(1wk) 54 Platina
Butterfly 1997 27-09-1997 1(2wk) 21 Goud
The VH-1 divas live 1998 17-10-1998 6 33 met Céline Dion, Gloria Estefan,
Aretha Franklin & Shania Twain / Livealbum
#1's 1998 28-11-1998 15 25 Verzamelalbum / Goud
Rainbow 1999 06-11-1999 4 19 Goud
Glitter 2001 22-09-2001 12 6
Greatest hits 2001 22-12-2001 37 7 Verzamelalbum
Charmbracelet 2002 14-12-2002 30 19
The remixes 2003 01-11-2003 99 1
The emancipation of Mimi 2005 09-04-2005 8 47
E=MC2 2008 19-04-2008 11 8
The ballads 2009 31-01-2009 5 6
Memoirs of an imperfect angel 25-09-2009 03-10-2009 26 4
Merry Christmas II you 12-11-2010 20-11-2010 52 4
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Daydream 1995 14-10-1995 6 30
Butterfly 1997 20-09-1997 6 11
The VH-1 divas live 1998 17-10-1998 6 20 met Céline Dion, Gloria Estefan,
Aretha Franklin & Shania Twain / Livealbum
#1's 1998 28-11-1998 11 23 Verzamelalbum
Rainbow 1999 06-11-1999 14 22
Glitter 2001 22-09-2001 10 4
Greatest hits 2001 22-12-2001 45 2 Verzamelalbum
Charmbracelet 2002 21-12-2002 48 1
The emancipation of Mimi 2005 09-04-2005 31 32
E=MC2 2008 19-04-2008 17 10
Memoirs of an imperfect angel 2009 03-10-2009 44 4
Merry Christmas II you 2010 25-12-2010 87 2
Me. I am Mariah - The Elusive Chanteuse 2014 27-05-2014

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Vision of love 1990 28-07-1990 8 11 Nr. 8 in de Single Top 100
Love takes time / Sent from up above 1990 10-11-1990 24 4 Nr. 24 in de Single Top 100
Someday 1991 02-02-1991 29 3 Nr. 21 in de Single Top 100
Emotions 1991 28-09-1991 9 7 Nr. 12 in de Single Top 100
Can't let go 1991 - Nr. 77 in de Single Top 100
Make it happen 1992 23-05-1992 tip7 - Nr. 59 in de Single Top 100
I'll be there 1992 04-07-1992 1(2wk) 13 met Trey Lorenz /
Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
If it's over (Unplugged) 1992 - Nr. 80 in de Single Top 100
Dreamlover 1993 21-08-1993 8 13 Nr. 9 in de Single Top 100
Hero 1993 27-11-1993 10 8 nr. 13 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Without you 1994 05-03-1994 1(6wk) 18 Nr. 1 in de Single Top 100 / Platina
Anytime you need a friend 1994 02-07-1994 10 6 Nr. 11 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Endless love 1994 17-09-1994 4 9 met Luther Vandross /
Nr. 6 in de Single Top 100 / Alarmschijf
All I want for Christmas is you 1994 10-12-1994 5 6 Nr. 2 in de Single Top 100
Fantasy 1995 30-09-1995 9 7 Nr. 10 in de Single Top 100 / Alarmschijf
One sweet day 1995 09-12-1995 2 14 met Boyz II Men /
Nr. 2 in de Single Top 100
Open arms 1996 02-03-1996 17 5 Nr. 15 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Always be my baby 1996 20-04-1996 30 4 Nr. 27 in de Single Top 100
Forever 1996 09-11-1996 tip4 - Nr. 47 in de Single Top 100
Honey 1997 06-09-1997 8 8 Nr. 15 in de Single Top 100
Butterfly 1997 22-11-1997 tip6 - Nr. 52 in de Single Top 100
The roof 1998 28-03-1998 tip7 - Nr. 63 in de Single Top 100
My all 1998 13-06-1998 32 6 Nr. 32 in de Single Top 100
Sweetheart 1998 14-11-1998 14 6 met JD /
Nr. 22 in de Single Top 100
When you believe 1998 12-12-1998 5 15 met Whitney Houston /
Nr. 4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
I still believe 1999 13-03-1999 tip2 - Nr. 51 in de Single Top 100
Heartbreaker 1999 02-10-1999 7 15 met Jay-Z /
Nr. 10 in de Single Top 100
Thank God I found you 2000 05-02-2000 24 6 met Joe & 98 Degrees /
Nr. 23 in de Single Top 100
Against all odds / Crybaby* 2000 01-07-2000 27 5 * met Snoop Dogg /
Nr. 20 in de Single Top 100
Against all odds (Nieuwe versie) 2000 07-10-2000 35 2 met Westlife /
Nr. 29 in de Single Top 100
Can't take that away (Mariah's theme) 2000 18-11-2000 tip5 - Nr. 65 in de Single Top 100
Loverboy 2001 28-07-2001 35 2 met Cameo /
Nr. 34 in de Single Top 100
Never too far/Don't stop (Funkin' for Jamaica) 2001 22-09-2001 tip11 - Nr. 67 in de Single Top 100
Through the rain 2002 23-11-2002 11 9 Nr. 9 in de Single Top 100
Boy (I need you) 2003 05-04-2003 tip9 - met Cam'ron /
Nr. 35 in de Single Top 100
I know what you want 2003 17-05-2003 6 11 met Busta Rhymes & The Flipmode Squad /
Nr. 4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
It's like that 2005 09-04-2005 26 4 Nr. 13 in de Single Top 100
We belong together 2005 02-07-2005 2 13 Nr. 3 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Get your number 2005 12-11-2005 7 7 met Jermaine Dupri /
Nr. 10 in de Single Top 100 /
Alarmschijf
Don't forget about us 2005 18-02-2006 32 2 Nr. 27 in de Single Top 100
Touch my body 2008 12-04-2008 14 7 Nr. 20 in de Single Top 100
I'll be loving U long time 2008 02-08-2008 tip9 -
Obsessed 2009 01-08-2009 tip3 - Nr. 61 in de Single Top 100
#Beautiful 2013 18-05-2013 tip20 - met Miguel /
Nr. 68 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Vision of love 1990 - Nr. 11 in de Radio 2 Top 30
Love takes time / Sent from up above 1990 - Nr. 29 in de Radio 2 Top 30
I'll be there 1992 - met Trey Lorenz /
Nr. 4 in de Radio 2 Top 30
Someday 1991 - Nr. 29 in de Radio 2 Top 30
Dreamlover 1993 - Nr. 13 in de Radio 2 Top 30
Without you 1994 - Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Anytime you need a friend 1994 - Nr. 7 in de Radio 2 Top 30
Endless love 1994 - met Luther Vandross /
Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
All I want for Christmas is you 1994 - Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Fantasy 1995 30-09-1995 9 12 Nr. 9 in de Radio 2 Top 30
One sweet day 1995 23-12-1995 8 14 met Boyz II Men /
Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
Honey 1997 13-09-1997 30 8 Nr. 30 in de Radio 2 Top 30
My all 1998 18-07-1998 38 8
When you believe 1998 05-12-1998 5 19 met Whitney Houston /
Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
I still believe 1999 27-03-1999 48 1
Heartbreaker 1999 09-10-1999 27 16 met Jay-Z /
Nr. 27 in de Radio 2 Top 30
Thank God I found you 2000 05-02-2000 36 8 met Joe en 98 Degrees
Against all odds / Crybaby* 2000 10-06-2000 26 11 * met Snoop Dogg /
Nr. 26 in de Radio 2 Top 30
Against all odds (Nieuwe versie) 2000 14-10-2000 50 1 met Westlife
Can't take that away (Mariah's theme) 2000 02-12-2000 tip7 -
Loverboy 2001 04-08-2001 49 1 met Cameo
Never too far / Don't stop 2001 06-10-2001 tip4 -
Through the rain 2002 11-01-2003 44 2 Nr. 26 in de Radio 2 Top 30
I know what you want 2003 31-05-2003 8 12 met Busta Rhymes & The Flipmode Squad
Bringin' on the heartbreak 2003 18-10-2003 tip11 -
It's like that 2005 09-04-2005 29 8 Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
We belong together 2005 16-07-2005 12 15 Nr. 7 in de Radio 2 Top 30
Get your number 2005 12-11-2005 25 14 met Jermaine Dupri /
Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
Don't forget about us 2006 04-03-2006 tip1 -
Say somethin' 2006 10-06-2006 tip3 - met Snoop Dogg
Touch my body 2008 12-04-2008 14 11 Nr. 7 in de Radio 2 Top 30
Bye bye 2008 05-07-2008 tip15 -
Obsessed 2009 25-07-2009 tip14 -
All I want for Christmas is you (SuperFestive!) 05-12-2011 17-12-2011 tip35 - met Justin Bieber
When Christmas comes 28-11-2011 24-12-2011 tip94 - met John Legend
Triumphant (Get 'em) 03-08-2012 15-09-2012 tip91 - met Rick Ross & Meek Mill
Almost home 2013 23-02-2013 tip8 - Nr. 23 in de Radio 2 Top 30
#Beautiful 2013 11-05-2013 tip50 - met Miguel
You're mine (eternal) 2014 22-03-2014 tip97*

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
All I want for Christmas is you - - - - - - - 1338 1024 1819 1096 1123 1246 1189 1149
Hero 487 - 1496 1567 1875 1548 1859 - - - - - - - -
I'll be there
(met Trey Lorenz)
789 1033 - - - 1897 - - - - - - - - -
Without you - - - - 1964 1805 - - - - - - - - -

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Geboortecertificaten tweeling van Mariah, bevatten geboortedata Mariah Carey en Nicholas Cannon.