Marie Gevers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marie Gevers (Edegem, 30 december 1883 – aldaar, 9 maart 1975) was een Vlaamse schrijfster die vooral in het Frans publiceerde, net als Emile Verhaeren, die haar tot schrijven aanzette.

Haar werken zijn vaak autobiografisch en licht filosofisch geïnspireerd. Ze beschrijft nauwgezet en gevoelig het plattelandsleven in Vlaanderen.

Op een soms tedere en nostalgische manier verhaalt ze het dagelijks leven in het kasteel Missenburg (of Missembourg) in Edegem bij Antwerpen, waar ze woonde, alsook het landelijk leven in het begin van de 20e eeuw.

Marie Gevers vertaalde Hollands Glorie van Jan de Hartog in het Frans.

In 1938 werd Gevers lid van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique.

Ze stond ook weer enige tijd in de belangstelling toen haar boek Paix sur les champs werd verfilmd door Jacques Boigelot en meedong naar de Oscar voor Beste Niet-Engelstalige Film.

Bibliografie[bewerken]

  • La comtesse des digues (De dijkgravin), 1931
  • Paix sur les champs (Verzoening), verfilmd en genomineerd voor een Oscar
  • Vie et mort d'un étang
  • Guldentop
  • Madame Orpha ou La sérénade de mai (Muziek in de meinacht)
  • Almanach perpétuel des Fruits offerts aux signes du Zodiaque
  • La grande marée (Springtij)
  • La Mort de Max Elskamp et la création de l'Œdipe de Gide
  • Le voyage sur l'Escaut
  • Plaisir des météores ou Le livre des douze mois
  • Six fleurs choisies dans l'herbier légendaire, Antwerpen Busschmann, 1942

Een aantal van haar werken werd in het Nederlands, het Duits, het Spaans en het Engels vertaald.