Mark Cavendish
| Mark Cavendish | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Mark Simon Cavendish | |||
| Bijnaam | Cav, Manx Express, Little Cowboy, Cannonball Cav, Manx Missile | |||
| Geboortedatum | 21 mei 1985 | |||
| Geboorteplaats | ||||
| Lengte | 175 cm | |||
| Gewicht | 69 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Omega Pharma-Quick Step | |||
| Discipline | Weg | |||
| Specialisatie | Sprinter | |||
| Ploegen | ||||
| 2005-2006 2006-2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013- |
Team Sparkasse T-Mobile Team Team High Road Team Columbia Columbia-HTC HTC-Columbia HTC-High Road Team Sky Omega Pharma-Quickstep |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 1e (2009) | |||
| WK | 1e (2005 (baan), 2006 (baan), 2011 (weg)) | |||
| Extra | ||||
| Zeges: | ||||
| Scheldeprijs | 2007, 2008, 2011 | |||
|
||||
Mark Cavendish, MBE, (Douglas, Man, 21 mei 1985) is een wielrenner afkomstig van het eiland Man, die actief is op de weg en op de baan.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Cavendish is profwielrenner sinds 2005. Voordien haalde hij tal van overwinningen in de jeugdcategorieën van het baanwielrennen. In 2005 en 2008 werd hij Wereldkampioen ploegkoers op de baan. Hij deed dit gekoppeld aan Robert Hayles in 2005, vóór Nederland en België, en gekoppeld aan Bradley Wiggins in 2008.
In 2007 won hij verrassend de Scheldeprijs, door favorieten zoals Robbie McEwen en Graeme Brown te verslaan. In 2008 bevestigde hij zijn status van topsprinter door in de Tour de France vier etappes te winnen, allemaal massasprints. Met vier etappezeges op zak, voelde hij er niets meer voor de Alpen te beklimmen en ging hij in de vijftiende etappe niet meer van start. Op de Olympische Spelen in Peking (2008) kwam hij uit voor Groot-Brittannië op de wielerbaan. Hij reed samen met Bradley Wiggins op het onderdeel Men's Madison, waarin ze op de negende plaats eindigden.
In 2009 won hij de klassieker Milaan-San Remo. Hij overleefde verrassend de beklimmingen van de Cipressa en de Poggio, haalde in extremis Haussler nog terug en klopte hem op de streep. In de Ronde van Italië, later dat jaar, won hij met zijn ploeg Team Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit; hij startte in de 2e etappe in de roze trui. Hij won ook nog drie massasprints in diezelfde Ronde van Italië.
In de Ronde van Frankrijk 2009 slaagde Cavendish er niet in de groene trui naar Parijs te dragen, maar onderstreepte hij desondanks zijn status als beste sprinter van de wereld met maar liefst zes etappezeges, waaronder de slotetappe op de Champs-Élysées. De laatste keer dat een wielrenner zoveel etappes won in één Ronde van Frankrijk, was in 1979, toen Bernard Hinault zeven etappes op zijn naam wist te schrijven.
Tijdens de Ronde van Frankrijk 2010 kwam hij aanvankelijk moeilijk op gang, maar later herpakte hij zich en wist vijf etappes op zijn naam te schrijven. Voor het tweede jaar op rij won Cavendish op de Champs-Élysées. Ondanks die laatste overwinning kwam hij andermaal tekort voor de groene sprinterstrui, die hij moest laten aan Alessandro Petacchi.
In de Ronde van Spanje 2010 won hij met zijn ploeg Team HTC-Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit van 13 kilometer. Daardoor mocht hij na de roze trui in de Giro van 2009 nu ook de rode leiderstrui van de Vuelta aantrekken, en behoort hij tot het kransje renners met etappe-zeges in de drie Grote Rondes. Ook de 12e en 13e etappe mocht hij op zijn naam schrijven.
De Ronde van Frankrijk 2011 kende een nieuw puntensysteem, met maar één tussensprint die veel punten oplevert. Cavendish werd weer gezien als favoriet voor de groene trui. In de vijfde etappe komt dat voor het eerst tot zijn recht, wanneer hij voor het eerst deze Tour zijn armen omhoog kon steken in Cap Fréhel. Twee dagen later, in Châteauroux, herhaalde Cavendish het kunstje uit 2008, toen hij zijn eerste Touretappe won. Na een dag eerder op de meet geklopt te zijn door André Greipel, zinde Cavendish in de elfde etappe met als finishplaats Lavaur op wraak. Die wraak nam hij ook, en hij pakte alweer de derde etappeoverwinning in deze Tour. Niet alleen won hij de etappe, maar hij pakte ook de groene trui af van Philippe Gilbert. Na de Pyreneeën te hebben overleefd, was de vijftiende etappe er weer één voor de sprinters. Wat op voorhand verwacht werd, gebeurde ook en Cavendish won zijn vierde etappe in deze Tour. Met deze overwinning is hij samen met Eddy Merckx de enige die vier jaar op rij vier of meer etappes wist te winnen. Hij wist ook de slotetappe op de Champs-Élysées voor het 3e jaar op rij te winnen. Op 25 september 2011 won Cavendish de wereldtitel door in Kopenhagen voor Matthew Goss en André Greipel te eindigen, nadat de Britten de gehele koers dirigeerden.
Na 2011 verdween de ploeg HTC-High Road uit het peloton. Tijdens het seizoen 2012 reed Cavendish voor de Britse formatie Team Sky. Zowel tijdens de Ronde van Italië als tijdens de Ronde van Frankrijk, die werd gewonnen door ploeggenoot Bradley Wiggins, wist Cavendish drie etappes te winnen. Het grote doel van Cavendish in 2012 was het behalen van olympisch goud in Londen. Dit lukte niet, de Britse ploeg was niet bij machte een omvangrijke kopgroep terug te halen. Cavendish eindigde als 29e. Na het seizoen 2012 verruilde Cavendish Team Sky voor Omega Pharma-Quickstep, omdat de ploeg van Team Sky vooral gericht was op het ondersteunen van klassementsrenners als Bradley Wiggins en Chris Froome, wat ten koste ging van de ondersteuning van de sprinters.[1] In 2013 behaalde hij met zijn overwinning in de twaalfde etappe van de Ronde van Italië de mijlpaal van honderd professionele overwinningen.
Belangrijkste overwinningen [bewerken]
2003 - 1 zege
2004 - 2 zeges
- 1e etappe Girvan Three Day
- UIV Cup, Dortmund (U23)
2005 - 6 zeges
- UIV Cup, Bremen (U23)
Wereldkampioen Koppelkoers (baan), Elite (met Robert Hayles)- 5e etappe Berliner Rundfahrt (U23)
- Europees kampioen Puntenkoers (baan), Beloften
- Grosser Silber-Pils Preiss
Brits kampioen Ploegenachtervolging (baan), Elite (met Edward Clancy, Steven Cummings en Geraint Thomas)
2006 - 5 zeges
- Gemenebestspelen, Scratch (baan)
- 4e etappe Thüringen-Rundfahrt (U23)
- 3e etappe deel b Berliner Rundfahrt (U23)
- 4e etappe Berliner Rundfahrt (U23)
- 3e etappe Koers van de Olympische Solidariteit
2007 - 11 zeges
- Scheldeprijs
- 3e en 6e etappe Vierdaagse van Duinkerke
- 2e en 6e etappe Ronde van Catalonië
- 4e etappe Ster Elektrotoer
- 6e etappe Ronde van Denemarken
- 2e etappe ENECO Tour
- Proloog en 1e etappe Ronde van Groot-Brittannië
- Punten- en sprintklassement Ronde van Groot-Brittannië
- 3e etappe Circuit Franco-Belge
2008 - 17 zeges
Wereldkampioen koppelkoers met Bradley Wiggins- 2e etappe en etappe 3a Driedaagse van De Panne-Koksijde
- Scheldeprijs
- Proloog Ronde van Romandië
- 4e en 13e etappe Ronde van Italië
- 5e etappe Ster Elektrotoer
- 5e, 8e, 12e en 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 1e, 2e en 3e etappe Ronde van Ierland
- 1e en 2e etappe Ronde van Missouri
2009 - 25 zeges
- 4e en 6e etappe Ronde van Qatar
- 4e en 5e etappe Ronde van Californië
- 7e etappe Tirreno-Adriatico
- Milaan-San Remo
- 2e etappe en etappe 3a Driedaagse van De Panne-Koksijde
- 1e etappe (ploegentijdrit), 9e, 11e en 13e etappe Ronde van Italië
- 2e en 5e etappe Ronde van Zwitserland
- 2e, 3e, 10e, 11e, 19e en 21e etappe Ronde van Frankrijk
- Ronde van Bochum
- 2e etappe Ronde van Ierland
- 1e en 2e etappe Ronde van Missouri
- De draai van de kaai te Roosendaal
2010 - 12 zeges
- 1e etappe Ronde van Catalonië
- 2e etappe Ronde van Romandië
- 5e, 6e, 11e, 18e en 20e etappe Ronde van Frankrijk
- 1e (Ploegentijdrit), 12e, 13e en 18e etappe Ronde van Spanje
Puntenklassement Ronde van Spanje
2011 - 15 zeges
- 6e etappe Ronde van Oman
- Scheldeprijs
- 1e (Ploegentijdrit), 10e en 12e etappe Ronde van Italië
- 5e, 7e, 11e, 15e en 21e etappe Ronde van Frankrijk
Puntenklassement Ronde van Frankrijk- London-Surrey Cycle Classic (Olympische Spelen testrit)
- 1e etappe, etappe 8b Ronde van Groot-Brittannië
Wereldkampioenschap op de weg elite in Kopenhagen
2012 - 15 zeges
- 3e en 5e etappe Ronde van Qatar
- Kuurne-Brussel-Kuurne
- 2e etappe Tirreno-Adriatico
- Ploegenklassement Ronde van Romandië
- 2e, 5e en 13e etappe Ronde van Italië
- Eindklassement Ster ZLM Toer
- 2e, 18e en 20e etappe Ronde van Frankrijk
- 6e etappe Ronde van Denemarken
- 3e, 4e en 8e etappe Ronde van Groot-Brittannië
2013 - 12 zeges
- 1e etappe Ronde van San Luis
- 3e, 4e, 5e, 6e etappe en eindklassement Ronde van Qatar
- 1e etappe Tirreno-Adriatico (ploegentijdrit)
- 2e etappe Driedaagse van De Panne-Koksijde
- 1e, 6e en 12e en 13e etappe Ronde van Italië
Resultaten in voornaamste wedstrijden [bewerken]
|
|
Privéleven [bewerken]
Cavendish heeft een relatie met blootmodel Peta Todd. Hun eerste kind, Delilah Grace, werd op 3 april 2012 geboren.
Onderscheidingen en eretitels [bewerken]
- In juni 2011 werd Cavendish door koningin Elizabeth II tot lid in de Orde van het Britse Rijk benoemd.
- Op 22 december 2011 werd Cavendish verkozen tot BBC-Sportpersoonlijkheid van het Jaar 2011 in Groot-Brittannië.
- Op 13 juli 2012 riep L'Équipe Cavendish uit tot beste sprinter ooit in de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk.[2]
Afbeeldingen [bewerken]
-
Mark Cavendish bij T-Mobile Team
-
In de gele leiderstrui tijdens de Ronde van Groot-Brittannië 2007
-
Cavendish op de Kemmelberg tijdens Gent-Wevelgem 2009
-
Cavendish in de groene puntentrui tijdens de Ronde van Frankrijk 2009
Externe link [bewerken]
| Omega Pharma-Quickstep 2013 |
|---|
|
Boonen · Brambilla · Cavendish · Chavanel · Devenyns · De Weert · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Pineau · Raboň · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Van Keirsbulck · Vandewalle · M. Velits · P. Velits · Vermote · Verona |
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Zie de categorie Mark Cavendish van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Voorganger: Thor Hushovd 2010 |
2011 |
Opvolger: Philippe Gilbert 2012 |
| Voorganger: Alessandro Petacchi 2010 |
Mark Cavendish 2011 |
Opvolger: Peter Sagan 2012 |