Mark Cavendish

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mark Cavendish
Giro dItalia 2013, Stage 1, Mark Cavendish (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Mark Simon Cavendish
Bijnaam Cav, Manx Express, Cannonball Cav, Manx Missile
Geboortedatum 21 mei 1985
Geboorteplaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Douglas, Verenigd Koninkrijk
Lengte 175 cm
Gewicht 70 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Omega Pharma-Quick-Step
Discipline Weg
Specialisatie Sprinter
Ploegen
2005
2005
2006
2006
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
Recycling.co.uk-MG X-Power (tot 30/06)
Sparkasse (vanaf 01/07)
Sparkasse (tot 31/07)
T-Mobile Team (stagiair)
T-Mobile Team
Team Columbia
Team Columbia-HTC
Team HTC-Columbia
HTC-High Road
Sky ProCycling
Omega Pharma-Quick-Step
Omega Pharma-Quick-Step
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 1e (2009)
WK 1e (2005 (baan), 2006 (baan), 2011 (weg))
Extra
Zeges:  
Scheldeprijs 2007, 2008, 2011
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Mark Cavendish, MBE, (Douglas, Man, 21 mei 1985) is een Brits wielrenner die actief is op de weg en op de baan.

Biografie[bewerken]

Cavendish is profwielrenner sinds 2005. Voordien haalde hij tal van overwinningen in de jeugdcategorieën van het baanwielrennen. In 2005 en 2008 werd hij Wereldkampioen ploegkoers op de baan. Hij deed dit gekoppeld aan Robert Hayles in 2005, vóór Nederland en België, en gekoppeld aan Bradley Wiggins in 2008.

In 2007 won hij verrassend de Scheldeprijs, door favorieten zoals Robbie McEwen en Graeme Brown te verslaan. In 2008 bevestigde hij zijn status van topsprinter door in de Tour de France vier etappes te winnen, allemaal massasprints. Met vier etappezeges op zak, voelde hij er niets meer voor de Alpen te beklimmen en ging hij in de vijftiende etappe niet meer van start. Op de Olympische Spelen in Peking (2008) kwam hij uit voor Groot-Brittannië op de wielerbaan. Hij reed samen met Bradley Wiggins op het onderdeel Men's Madison, waarin ze op de negende plaats eindigden.

In 2009 won hij de klassieker Milaan-San Remo. Hij overleefde verrassend de beklimmingen van de Cipressa en de Poggio, haalde in extremis Haussler nog terug en klopte hem op de streep. In de Ronde van Italië, later dat jaar, won hij met zijn ploeg Team Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit; hij startte in de 2e etappe in de roze trui. Hij won ook nog drie massasprints in diezelfde Ronde van Italië.

In de Ronde van Frankrijk 2009 slaagde Cavendish er niet in de groene trui naar Parijs te dragen, maar onderstreepte hij desondanks zijn status als beste sprinter van de wereld met maar liefst zes etappezeges, waaronder de slotetappe op de Champs-Élysées. De laatste keer dat een wielrenner zoveel etappes won in één Ronde van Frankrijk, was in 1979, toen Bernard Hinault zeven etappes op zijn naam wist te schrijven.

Tijdens de Ronde van Frankrijk 2010 kwam hij aanvankelijk moeilijk op gang, maar later herpakte hij zich en wist vijf etappes op zijn naam te schrijven. Voor het tweede jaar op rij won Cavendish op de Champs-Élysées. Ondanks die laatste overwinning kwam hij andermaal tekort voor de groene sprinterstrui, die hij moest laten aan Alessandro Petacchi.

In de Ronde van Spanje 2010 won hij met zijn ploeg Team HTC-Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit van 13 kilometer. Daardoor mocht hij na de roze trui in de Giro van 2009 nu ook de rode leiderstrui van de Vuelta aantrekken, en behoort hij tot het kransje renners met etappe-zeges in de drie Grote Rondes. Ook de 12e en 13e etappe mocht hij op zijn naam schrijven.

De Ronde van Frankrijk 2011 kende een nieuw puntensysteem, met maar één tussensprint die veel punten oplevert. Cavendish werd weer gezien als favoriet voor de groene trui. In de vijfde etappe komt dat voor het eerst tot zijn recht, wanneer hij voor het eerst deze Tour zijn armen omhoog kon steken in Cap Fréhel. Twee dagen later, in Châteauroux, herhaalde Cavendish het kunstje uit 2008, toen hij zijn eerste Touretappe won. Na een dag eerder op de meet geklopt te zijn door André Greipel, zon Cavendish in de elfde etappe met als finishplaats Lavaur op wraak. Die wraak nam hij ook, en hij pakte alweer de derde etappeoverwinning in deze Tour. Niet alleen won hij de etappe, maar hij pakte ook de groene trui af van Philippe Gilbert. Na de Pyreneeën te hebben overleefd, was de vijftiende etappe er weer één voor de sprinters. Wat op voorhand verwacht werd, gebeurde ook, en Cavendish won zijn vierde etappe in deze Tour. Met deze overwinning is hij samen met Eddy Merckx de enige die vier jaar op rij vier of meer etappes wist te winnen. Hij wist ook de slotetappe op de Champs-Élysées voor het 3e jaar op rij te winnen. Op 25 september 2011 won Cavendish de wereldtitel door in Kopenhagen voor Matthew Goss en André Greipel te eindigen, nadat de Britten de gehele koers dirigeerden.

Na 2011 verdween de ploeg HTC-High Road uit het peloton. Tijdens het seizoen 2012 reed Cavendish voor de Britse formatie Team Sky. Zowel tijdens de Ronde van Italië als tijdens de Ronde van Frankrijk, die werd gewonnen door ploeggenoot Bradley Wiggins, wist Cavendish drie etappes te winnen. Het grote doel van Cavendish in 2012 was het behalen van olympisch goud in Londen. Dit lukte niet, de Britse ploeg was niet bij machte een omvangrijke kopgroep terug te halen. Cavendish eindigde als 29e. Na het seizoen 2012 verruilde Cavendish Team Sky voor Omega Pharma-Quickstep, omdat de ploeg van Team Sky vooral gericht was op het ondersteunen van klassementsrenners als Bradley Wiggins en Chris Froome, wat ten koste ging van de ondersteuning van de sprinters.[1]

In 2013 behaalde hij met zijn overwinning in de twaalfde etappe van de Ronde van Italië de mijlpaal van honderd professionele overwinningen. Datzelfde jaar wint hij ook de vijfde en de dertiende etappe van de Ronde van Frankrijk. Door die twee overwinningen kwam zijn teller te staan op maar liefst 25 overwinningen in de Ronde van Frankrijk.

In 2014 won hij onder andere twee etappes in de Ronde van Californië en vier etappes in de Ronde van Turkije.en in de ronde van Frankrijk viel hij en had een schouder blessure opgelopen en moest geopereerd en was out voor de ronde van frankrijk

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

Piste[bewerken]

Jaar Vlag van Verenigd Koninkrijk BK Arc en ciel.png WK Overig
2004 Zilver Ploegkoers UIV Cup Dortmund
2005 Goud Ploegenachtervolging, Zilver Scratch Goud Ploegkoers UIV Cup Bremen
2006 Zilver Ploegenachtervolging CG Scratch
2007
2008
2009 Goud Ploegkoers Goud Ploegkoers
2010
2011 Manchester Scratch
2012
2013

Wegwielrennen[bewerken]

2004 - 1 zege

  • 1e etappe Girvan Three Day

2005 - 2 zeges

  • 5e etappe Berliner Rundfahrt (U23)
  • Grosser Silber-Pils Preiss

2006 - 4 zeges

  • 4e etappe Thüringen-Rundfahrt (U23)
  • 3e etappe deel b Berliner Rundfahrt (U23)
  • 4e etappe Berliner Rundfahrt (U23)
  • 3e etappe Koers van de Olympische Solidariteit

2007 - 13 zeges

2008 - 17 zeges

2009 - 26 zeges

2010 - 14 zeges

2011 - 16 zeges

2012 - 17 zeges

2013 - 23 zeges

2014 - 13 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2007 opgave  
2008 132e (2)  opgave (4) 
2009 opgave (4)  131e (6) 
2010 154e (5)  142e (4)Jersey green.svg 
2011 opgave (3)  130e (5)Jersey green.svg  opgave  
2012 145e (3)  143e (3) 
2013 127e (5)Jersey red.svg  148e (2) 
2014 opgave  
(*) tussen haakjes aantal etappe-overwinningen incl. ploegentijdrit in Giro 2009, Vuelta 2010 en Giro 2011
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Gent-Wevelgem Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
2007 opgave 106e (UPT)
2008 17e 110e (UPT)
2009 Goud ↑ 55e 8e (UWR)
2010 89e opgave 23e (UWR)
2011 52e 110e 60e 42e Regenboogtrui ↑ 28e (UWT)
2012 opgave 40e opgave 40e (UWT)
2013 9e 18e opgave
2014 5e
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Ronde van San Luis Ronde van Qatar Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Driedaagse van De Panne-Koksijde Ronde van Romandië Ronde van Californië Ronde van Zwitserland Ronde van Denemarken Eneco Tour Ronde van Groot-Brittannië
2006 26e
2007 165e (2 etappes) 20e (1 etappe) Jersey red.svg 87e (1 etappe) Jersey white.svg 36e (2 etappes) Jersey green.svg Jersey white.svg
2008 131e 87e (2 etappes) 113e (1 etappe) 55e
2009 9e (2 etappes) 113e (1 etappe) 29e (2 etappes) 123e (1 etappe, ploegentijdrit) 64e (2 etappes) 115e (2 etappes)
2010 154e opgave (1 etappe) opgave (1 etappe) DNF (1 etappe)
2011 125e 127e 13e (2 etappes)
2012 6e (2 etappes) opgave (1 etappe) opgave 78e (1 etappe) 45e (3 etappes)
2013 119e (1 etappe) Jersey yellow.svg (4 etappes) Silver jersey.jpg opgave (1 etappe, ploegentijdrit) 10e (1 etappe) 7e (1 etappe) 34e (3 etappes)
2014 91e 127e (1 etappe, ploegentijdrit) DNS 78e (2 etappes)

Privéleven[bewerken]

Cavendish heeft een relatie met blootmodel Peta Todd. Hun eerste kind, Delilah Grace, werd op 3 april 2012 geboren.

Onderscheidingen en eretitels[bewerken]

  • Op 22 december 2011 werd Cavendish verkozen tot BBC-Sportpersoonlijkheid van het Jaar 2011 in Groot-Brittannië.
  • Op 13 juli 2012 riep L'Équipe Cavendish uit tot beste sprinter ooit in de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk.[2]

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www1.skysports.com/cycling/news/15264/8175267/ Cavendish poised to depart - Briton to join Omega Pharma-Quick Step for new season
  2. Cavendish : «Un grand honneur» www.lequipe.fr
Voorganger:
Thor Hushovd
Vlag van Noorwegen
2010
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
2011
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Philippe Gilbert
Vlag van België
2012
Voorganger:
Alessandro Petacchi
Vlag van Italië
2010
Jersey green.svg Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Jersey green.svg
Mark Cavendish
Vlag van Verenigd Koninkrijk
2011
Opvolger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2012