Marlene Dumas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marlene Dumas (Kaapstad, 3 augustus 1953) is een in Zuid-Afrika geboren kunstenares. Zij woont en werkt sinds 1976 in Amsterdam en wordt als een Nederlandse kunstenares beschouwd.

Biografie[bewerken]

Dumas is geboren in 1953 in Kaapstad en is getogen op een wijngaard van haar familie bij de Kuilsrivier, in het zuidwesten van Zuid-Afrika. Zij studeerde in de jaren zeventig schilderkunst aan Michaelis School of Fine Arts van de Universiteit van Kaapstad, waar ze kunsttheorie en conceptuele kunst leerde kennen. Fotografie, en het werk van Diane Arbus in het bijzonder, had echter het meeste invloed in die tijd op haar werk, wat haar inleidde in de complexiteit van het afbeelden van de mens. Na het ontvangen van een beurs om te studeren aan het Nederlandse kunstenaarsinstituut Ateliers '63, verhuisde Dumas in 1976 naar Amsterdam, waar zij nog steeds woont en werkt.[1] Tijdens deze vormende jaren maakte Dumas collages, gecombineerd met afgeknipte foto's, tekst en tekeningen.

Het thema tegenstelling, waar zij in haar leven in Zuid-Afrika met de apartheid veel mee te maken had (blanken tegenover zwarten, cultuurverschillen, confrontatie van de geslachten), beïnvloedde haar werk. Het samen leven in verscheidenheid vertaalt zich in een vermenging van raskenmerken: halfslachtige kleursveranderingen en blanke vrouwen in "zwarte" houdingen.

Dumas is volgens Quote in januari 2012 de rijkste kunstenaar van Nederland sinds de dood van Karel Appel in 2006.[2]

Werk[bewerken]

Dumas' stijl leunt aan tegen het expressionisme en de conceptuele kunst. Haar schilderijen en aquarellen zijn sterk erotisch geïnspireerd en worden door sommigen zelfs pornografisch genoemd. Aangezien Dumas vooral fotografische bronnen gebruikt, heeft zij een groot archief aan zelfgeschoten snapshots, Polaroidfoto's en duizenden foto's gescheurd uit tijdschriften en kranten. Haar schilderijen zijn echter nooit een letterlijke weergave van de foto's: ze snijdt het beeld bijvoorbeeld uit en gebruikt alleen een detail van de foto of ze gebruikt een ander kleurenpalet. Haar karakteristieke kleurenpalet is grijs, blauw en rood. Zij maakt het model niet-identificeerbaar. In 2006 schilderde Dumas "The Pilgrim": een portret van Osama bin Laden, kijkend met rustige ogen en een milde glimlach, een blik die sterk contrasteert met het beeld in de media. Vlak na het overlijden van haar moeder schilderde ze in 2008 "Dead Marilyn", wat het begin was van een serie portretten van rouwende en huilende vrouwen. "Dead Marilyn" was een geschilderde versie van het lijkportret van Marilyn Monroe, dat zij met grijze, blauwgroene en witte penseelstreken tot een vlekkerig geheel maakte. Haar schilderij van een klas,"The Teacher", is in 2006 bij Christie's geveild voor 3,34 miljoen dollar, de hoogste veilingprijs ooit voor een levende kunstenares. Het schilderij is uit 1987 en verbeeldt een klassefoto van kinderen met in het midden een docente.[3]

Werk in openbare collecties (selectie)[bewerken]

Tentoonstellingen (selectie)[bewerken]

In 2005 worden Dumas' kunstwerken getoond in de Saatchi Gallery in Londen, de galerie voor hedendaagse kunst van Charles Saatchi. Saatchi haalde haar werken binnen als die van één van de belangrijkste kunstenaars van het moment, waardoor ze prominent deelnam aan de tentoonstelling The Triumph of Painting. Sinds de jaren negentig geniet ze wereldwijde erkenning wat onder andere resulteerde in solotentoonstellingen in:

Galerieën die Marlene Dumas vertegenwoordigen:

Uitspraken[bewerken]

  • "The worst kind of artist is one who thinks they're so wonderful because they don't understand that there have been all these wonderful things done already, and that you exist in relation to that. Just because an artist from the past is dead doesn't mean the work is dead. Art is something that relates you to the past, and hopefully to the present as well."
  • "I see teaching as a very important thing, and not only because I teach them things, but also because we have a dialogue, and you see what you really want. You find things out."
  • "I get asked about the fact that I once said Jesus is the most erotic figure in art. I have to say, "No, I don't mean I get excited when I see a dead person, I'm saying that in the history of painting, he has been the main figure, and he's this naked man who struggles between spirituality and physicality. I didn't invent that. That is what he is supposed to stand for, and in other cultures you do not have that.""

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen en referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Marlene Dumas: painter as witness, Los Angeles: Museum of Contemporary Art, Cornelia Butler, 2008
  • Interview met Marlene Dumas op Artinfo.com van 11 mei 2007 door Robert Ayers

Bronnen, noten en/of referenties