Marokkaans voetbalelftal

Marokko
Bijnaam	اسودالأطلس Lions de l'Atlas (De Leeuwen van de Atlas)
Kledingsponsor	Adidas
FIFA-ranglijst	74e (jan. 2013)
Hoogste ranking	10e (apr. 1998)
Laagste ranking	95e (dec. 2010)
Associatie	Fédération Royale Marocaine de Football
Bondscoach	Rachid Taoussi
Stadion	Stade Mohammed V, Casablanca
Meeste interlands	Noureddine Naybet (115) 1990–2006
Topscorer	Ahmed Faras (42) 1965-1979
Wedstrijden
Eerste interland Marokko 3-3 Irak (Beiroet, Libanon; 19 oktober 1957) Grootste overwinning Marokko 13-1 Saoedi-Arabië (Casablanca, Marokko; 6 september 1961) Grootste nederlaag Hongarije 6-0 Marokko (Tokio, Japan; 11 oktober 1964)
Wereldkampioenschap
Optredens	4 (eerste keer: 1970)
Beste resultaat	Tweede ronde (1986)
African Cup of Nations
Optredens	15 (eerste keer: 1972)
Beste resultaat	Winnaars (1976)
Thuis Uit
Portaal    Sport

Het Marokkaans voetbalelftal (منتخب المغرب لكرة القدم) is een team van voetballers dat Marokko vertegenwoordigt in internationale wedstrijden zoals de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en de Afrika Cup. De FRMF werd in 1955 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA sinds 1960.

De ploeg speelt zijn thuiswedstrijden doorgaans in Tanger, Casablanca, Marrakesh, Fez, Agadir of Rabat, en behaalde in april 1998 met de 10e plaats de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst. Daarmee is Marokko na Nigeria in 1994, het tweede Afrikaanse land dat in de top tien zat.

Wereldkampioenschappen

Het allereerste WK werd gespeeld in 1930 in Uruguay. Slechts een paar landen reizen af naar Zuid-Amerika om te spelen. Marokko was in 1970 het tweede Afrikaanse land dat deelnam aan een WK-eindronde, na Egypte in 1934. Afrika moest in die tussentijd 36 jaar lang wachten voordat het opnieuw naar het WK mocht. In 1986 was Marokko het eerste Afrikaanse land dat op een WK-toernooi groepswinnaar werd en is na Kameroen het meest gekwalificeerde Afrikaans land op het WK.

Debuut 1970

In 1970 in Mexico plaatste Marokko zich voor het eerst op de eindronde van het wereldkampioenschap.

Marokko tegen Peru tijdens de WK 1970 in Mexico

Kwalificatie

Eerste ronde

• 3 november 1968, Casablanca, Marokko - Marokko - Senegal 1 - 0
• 1 januari 1969, Dakar, Senegal - Senegal - Marokko 2 - 1

Beide teams hadden evenveel goals gemaakt en er werd een beslissende wedstrijd gespeeld op neutraal terrein in Las Palmas, Spanje.

• 13 februari 1969, Las Palmas, Spanje - Marokko - Senegal 2 - 0

Tweede ronde

• 27 april 1969, Tunis, Tunesië - Tunesië - Marokko 0 - 0
• 18 mei 1969, Casablanca, Marokko - Marokko - Tunesië 0 - 0 (na verlenging)

Omdat beide teams niet konden scoren werd een beslissende wedstrijd gespeeld op neutraal terrein in Marseille, Frankrijk.

• 13 juni 1969, Marseille, Frankrijk - Marokko - Tunesië 2 - 2 (na verlenging)

Er werd getost om te bepalen welk land naar de eindronde mocht. Dit werd Marokko.

Finaleronde

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Punt
Marokko	4	2	1	1	5	3	2	5
Nigeria	4	1	2	1	8	7	1	4
Soedan	4	0	3	1	5	8	-3	3

Eindronde West-Duitsland was in de eerste groepswedstrijd met 2-1 te sterk, Peru in de tweede wedstrijd met 3-0. Uitschakeling was een feit maar de eer werd gered met een 1-1 gelijkspel in de afsluitende wedstrijd tegen Bulgarije. Daarmee was Marokko ook het eerste Afrikaanse land dat een punt op het WK behaalde.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/- Pnt West-Duitsland 3 3 0 0 10 4 6 6 Peru 3 2 0 1 7 5 2 4 Bulgarije 3 0 1 2 5 9 -4 1 Marokko 3 0 1 2 2 6 -4 1

Mexico 1986

Marokko deed in 1986 voor de tweede keer mee aan de WK-eindronde. Zestien jaar na het debuut was eveneens Mexico plaats van handeling. Onder leiding van de Braziliaanse coach José Faria en gedragen door spelers als Labid Khalifa, Aziz Bouderbala, Boushaba Hmida, Mustapha El Biyaz, Abdelmajid Dolmy, Badou Zaki en Mohammed Timoumi werd Marokko het eerste Afrikaanse land dat zich plaatste voor de tweede ronde van een WK. Marokko werd ook het eerste Afrikaanse land dat groepswinnaar werd op een WK met 4 punten en bereikte dit door twee gelijke spelen, tegen Engeland en Polen beide met 0-0 en een 3-1 overwinning op Portugal, met twee doelpunten van Abderrazak Khairi en een doelpunt van Abdelkrim Merry "Krimau". In de achtste finales verloor de ploeg met 1-0 van West-Duitsland door net op het nippertje een doelpunt te scoren dat in de 87ste minuut werd gemaakt door Lothar Matthäus.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/- Pnt Marokko 3 1 2 0 3 1 2 4 Engeland 3 1 1 1 3 1 2 3 Polen 3 1 1 1 1 3 2 3 Portugal 3 1 0 2 2 4 -2 2

Eerste ronde

2 juni 1986 16:00 uur
	Polen	0 – 0	Marokko	Estadio Universitario, Monterrey Toeschouwers: 19,000 Scheidsrechter: José Luis Martínez (URU)
		(Verslag)

6 juni 1986 16:00 uur
	Marokko	0 – 0	Engeland	Estadio Tecnológico, Monterrey Toeschouwers: 20,000 Scheidsrechter: Gabriel González (PAR)
		(Verslag)

11 juni 1986 16:00 uur
	Marokko	3 – 1	Portugal	Estadio Tres de Marzo, Guadalajara Toeschouwers: 24,000 Scheidsrechter: Alan Snoddy (NIR)
	Abderrazak Khairi  19' Abderrazak Khairi  26' Abdelkrim Merry Krimau  62'	(Verslag)	80' Diamantino

---

Achtste finale

17 juni 1986 16:00 uur
	Marokko	0 – 1	West-Duitsland	Estadio Universitario, Monterrey Toeschouwers: 19,000 Scheidsrechter: Zoran Petrović (YUG)
		(Verslag)	87' Lothar Matthäus

Frankrijk 1998

Marokko kwalificeerde zich voor de eindronde met vijf overwinningen en een gelijkspel en werden met deze scores de groepswinnaar. Achtereenvolgens werd gespeeld tegen Sierra Leone (4-0), Ghana (2-2), Gabon (0-4) werd na 55 minuten gestaakt maar de uitslag blijft staan, Sierra Leone (0-1), Ghana (1-0) en Gabon (2-0). In de eindronde waren in de groepsfase Brazilië, Noorwegen en Schotland de tegenstanders. In de eerste wedstrijd werd tegen Noorwegen met 2-2 gelijkgespeeld onder andere door een eigen doelpunt van Youssef Chippo. Van Brazilië werd daarna met 3-0 verloren. En tegen Schotland wonnen ze met 3-0, door de overwinning op Schotland kon Marokko zich voor de volgende ronde plaatsen tenzij de Noren van Brazilië zouden winnen. Door twee doelpunten in de slotfase van de wedstrijd slaagde Noorwegen er in om zich ten koste van Marokko voor de tweede ronde te plaatsen.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/- Pnt Brazilië 3 2 0 1 6 3 3 6 Noorwegen 3 1 2 0 5 4 1 5 Marokko 3 1 1 1 5 5 0 4 Schotland 3 0 1 2 2 6 -4 1

Eerste ronde

10 juni 1998 21:00 uur
	Marokko	2 – 2	Noorwegen	Stade de la Mosson, Montpellier Toeschouwers: 29,800 Scheidsrechter: Pirom Un-Prasert (THA)
	Mustapha Hadji  38' Abdeljalil Hadda  59'	(Verslag)	46' (e.d.) Youssef Chippo  60' Dan Eggen

16 juni 1998 21:00 uur
	Brazilië	3 – 0	Marokko	Stade de la Beaujoire, Nantes Toeschouwers: 35,500 Scheidsrechter: Nikolai Levnikov (RUS)
	Ronaldo  9' Rivaldo  45+2' Bebeto  50'	(Verslag)

23 juni 1998 21:00 uur
	Schotland	0 – 3	Marokko	Stade Geoffroy-Guichard, Saint-Étienne Toeschouwers: 30,600 Scheidsrechter: Ali Bujsaim (UAE)
		(Verslag)	22' Salaheddine Bassir  46' Abdeljalil Hadda  85' Salaheddine Bassir

WK-historie

Jaar	Gastland	Ronde
1962	Chili	Niet gekwalificeerd
1966	Engeland	Teruggetrokken
1970	Mexico	Eerste ronde
1974	West-Duitsland	Niet gekwalificeerd
1978	Argentinië	Niet gekwalificeerd
1982	Spanje	Niet gekwalificeerd
1986	Mexico	Tweede ronde
1990	Italië	Niet gekwalificeerd
1994	Verenigde Staten	Eerste ronde
1998	Frankrijk	Eerste ronde
2002	Zuid-Korea - Japan	Niet gekwalificeerd
2006	Duitsland	Niet gekwalificeerd
2010	Zuid-Afrika	Niet gekwalificeerd
2014	Brazilië
2018	Rusland
2022	Qatar
Totaal		4/22

Africa Cup

Marokko heeft in totaal veertien keer deelgenomen aan de Africa Cup en debuteerde in 1972. In 1976 won Marokko de troffee, het is de enige gewonnen CAN door de Leeuwen van de Atlas. Twaalf jaar later in 1988 fungeerde Marokko als gastland. Deze editie van de Africa Cup werd ook wel Maroc' 88 genoemd. De Marokkaanse ploeg bereikte in 2004 voor het laatst de finale. In deze wedstrijd werd met 2-1 van het rivaliserende thuisland Tunesië verloren, waardoor Marokko tweede werd. In 2015 zal Marokko het toernooi voor de tweede keer organiseren.

1e kampioenschap in Ethiopië 1976

Het toernooi van 1976 vond plaats in Ethiopië. In de eindronde eindigde Marokko als eerste in de groep. De tweede ronde bestond voor het eerst uit opnieuw een groep waarbij de groepswinnaar de kampioen werd. Marokko won in de groep de eerste twee wedstrijden, eerst van Egypte met 2-1 en daarna van Nigeria met 2-1. In de laatste, beslissende wedstrijd moest gelijk worden gespeeld. Vijf minuten voor tijd scoorde Ahmed Majrouh Baba de 1-1 waardoor Marokko de titel behaalde.

Kwalificatie

Voorronde Marokko 3-0, 3-0 Gambia
Tweede ronde Ghana 2-0, 0-2 Marokko

Eindronde 1 maart Marokko 2-2 Soedan 4 maart Marokko 1-0  Zaïre 6 maart Marokko 3-1 Nigeria Land Wed Win Gel Ver DV DT +/- Pnt Marokko 3 2 1 0 6 3 3 5 Nigeria 3 2 0 1 6 5 1 4 Soedan 3 0 2 1 3 4 -1 2  Zaïre 3 0 1 2 3 6 -3 1

Finaleronde 9 maart Marokko 2-1 Egypte 11 maart Marokko 2-1 Nigeria 14 maart Marokko 1-1 Guinee Land Wed Win Gel Ver DV DT +/- Pnt Marokko 3 2 1 0 5 3 2 5 Guinee 3 1 2 0 6 4 2 4 Nigeria 3 1 1 1 5 5 0 3 Egypte 3 0 0 3 5 9 -4 0

Tunesië 2004

Kwalificaties

Tijdens de kwalificaties werd Marokko met 16 punten groepswinnaar met een voorsprong van 6 punten op Sierra Leone en plaatste het zich voor de eindronde. De andere landen in de groep waren Gabon en Equatoriaal-Guinea. Alle wedstrijden werden gewonnen op een gelijkspel tegen Sierra Leone na.

Eindronde

In de eindronde in Tunesië won Marokko in de groepsfase de eerste wedstrijd tegen Nigeria met 1-0. Van Benin werd met 4-0 gewonnen en de slotwedstrijd tegen Zuid-Afrika eindigde in een gelijk spel. Als groepswinnaar ging het door naar de kwartfinale. Die werd met 3-1 van Algerije gewonnen. In de halve finale werd Mali met 4-0 opzij gezet. In de finale bleek gastland Tunesië met 2-1 de sterkste. Bondscoach was Badou Zaki, een voormalig doelman van het nationale elftal.

Eerste ronde

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Marokko	3	2	1	0	6	1	+5	7
Nigeria	3	2	0	1	6	2	+4	6
Zuid-Afrika	3	1	1	1	3	5	−2	4
Benin	3	0	0	3	1	8	−7	0

Eerste ronde

27 januari 2004 14:00
	Nigeria	0 – 1	Marokko	Stade Mustapha Ben Jannet, Monastir Toeschouwers: 15,000 Scheidsrechter: Falla Ndoye (Senegal)
			Hadji  77'

31 januari 2004 18:00
	Marokko	4 – 0	Benin	Stade Taïeb El Mhiri, Sfax Toeschouwers: 20,000 Scheidsrechter: Eddy Maillet (Seychelles)
	Chamakh  17' Mokhtari  73' Ouaddou  75' El Karkouri  80'

4 februari 2004 18:00
	Marokko	1 – 1	Zuid-Afrika	Stade Olympique de Sousse, Sousse Toeschouwers: 6,000 Scheidsrechter: Hichem Guirat (Tunisia)
	Safri  38' (pen.)		Mayo  29'

---

Kwartfinale

8 februari 2004 17:00
	Marokko	3 – 1 (verl.)	Algerije	Stade Taïeb El Mhiri, Sfax Toeschouwers: 22,000 Scheidsrechter: Abdul Hakim Shelmani (Libya)
	Chamakh  90' Hadji  113' Zairi  120'		Cherrad  84'

---

Halve finale

11 februari 2004 19:00
	Marokko	4 – 0	Mali	Stade Olympique de Sousse, Sousse Toeschouwers: 15,000 Scheidsrechter: Abubakar Sharaf (Cote d'Ivoire)
	Mokhtari  44', 58' Hadji  80' Baha  90+1'

---

Finale

14 februari 2004 20:00
	Tunesië	2 – 1	Marokko	Stade 7 Novembre, Radès Toeschouwers: 65,000 Scheidsrechter: Falla N'Doye (Senegal)
	Santos  5' Jaziri  52'		Mokhtari  38'

---

Africa Cup-historie

Kwalificatie Africa Cup 2012: Marokko 4-0 Algerije, 04 juni 2011. Oussama Assaidi was één van de doelpuntmakers

Jaar	Gastland	Ronde
1962	Ethiopië	Teruggetrokken
1963	Ghana	Niet gekwalificeerd
1965	Tunesie	Geen deelname
1968	Ethiopië	Niet gekwalificeerd
1970	Soedan	Niet gekwalificeerd
1972	Kameroen	Eerste ronde
1974	Egypte	Niet gekwalificeerd
1976	Ethiopië	Kampioen
1978	Ghana	Eerste ronde
1980	Nigeria	3e plaats
1982	Libië	Niet gekwalificeerd
1984	Ivoorkust	Niet gekwalificeerd
1986	Egypte	4e plaats
1988	Marokko	4e plaats
1990	Algerije	Niet gekwalificeerd
1992	Senegal	Eerste ronde
1994	Tunesië	Niet gekwalificeerd
1996	Zuid-Afrika	Niet gekwalificeerd
1998	Burkina Faso	Kwartfinale
2000	Ghana - Nigeria	Eerste ronde
2002	Mali	Eerste ronde
2004	Tunesië	2e plaats
2006	Egypte	Eerste ronde
2008	Ghana	Eerste ronde
2010	Angola	Niet gekwalificeerd
2012	Gabon - Equatoriaal-Guinea	Eerste ronde
2013	Zuid-Afrika	Eerste ronde
2015	Marokko	Gastland
2017	Libië
Totaal		16/30

Olympische Zomerspelen

Marokko heeft met voetbal 6 keer deelgenomen aan de Olympische Zomerspelen. De eerste deelname dateert in 1964 waar het in Tokio plaatsvond. Het beste resultaat in de Olympische Spelen van Marokko was in 1972 waar ze tot in de tussenronde kwamen.

Olympische Zomerspelen-historie

Jaar	Spelen	Gaststad	Ronde
1960	XVII	Rome	Niet gekwalificeerd
1964	XVIII	Tokio	Groepsfase
1968	XIX	Mexico-stad	Niet gekwalificeerd
1972	XX	München	Tussenronde
1976	XXI	Montreal	Niet gekwalificeerd
1980	XXII	Moskou	Niet gekwalificeerd
1984	XXIII	Los Angeles	Groepsfase
1988	XXIV	Seoel	Niet gekwalificeerd
1992	XXV	Barcelona	Groepsfase
1996	XXVI	Atlanta	Niet gekwalificeerd
2000	XXVII	Sydney	Groepsfase
2004	XXVIII	Athene	Groepsfase
2008	XXIX	Peking	Niet gekwalificeerd
2012	XXX	Londen	Eerste ronde
2016	XXXI	Rio de Janeiro
Totaal			7/26

Middellandse Zeespelen

Zie ook Voetbal op de Middellandse Zeespelen

De Middellandse Zeespelen vormen de plaats voor vreedzame competitie tussen jongeren van verschillende continenten, culturen en religies, allen met elkaar verbonden door het olympisch ideaal, wat ontsproot in het Oude Griekenland, de bakermat van de hedendaagse Westerse beschaving. Via deze Spelen wordt er een kans gegeven aan de jongeren om elkaar te leren kennen, elkaar te leren begrijpen, hun banden opnieuw aan te halen en te versterken in een sfeer van joviale rivaliteit.

Deelnemende landen

Gaststeden Middellandse Zeespelen

Middelandse Zeespelen-historie

Editie	Jaar	Gaststad	Ronde
I	1951	Alexandrië	geen deelname
II	1955	Barcelona	geen deelname
III	1959	Beiroet	geen deelname
IV	1963	Napels	4e plaats
V	1967	Tunis	Groepsfase
VI	1971	İzmir	Groepsfase
VII	1975	Algiers	4e plaats
VIII	1979	Split	Groepsfase
IX	1983	Casablanca	1e plaats
X	1987	Latakia	Groepsfase
XI	1991	Athene	3e plaats
XII	1993	Languedoc-Roussillon	Groepsfase
XIII	1997	Bari	Groepsfase
XIV	2001	Tunis	Groepsfase
XV	2005	Almería	4e plaats
XVI	2009	Pescara	Teruggetrokken
XVII	2013	Mersin
Totaal			12/17

Arab Nations Cup

Jaar	Gastland	Ronde
1998	Qatar	Eerste ronde
2002	Koeweit	4e plaats
2012	Saudi-Arabië	1e plaats
Totaal		3/9

FIFA-wereldranglijst

1993	1994	1995	1996	1997	1998	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012
30	33	38	27	15	13	24	28	36	35	38	33	36	39	39	41	61	79	61	74

De Gouden Generatie

De elftalfoto van de interland tegen Tsjechië, 11 februari 2009

Mounir El Hamdaoui vs Tsjechië, 11 februari 2009

De Gouden Generatie (La generation dorée) is samengesteld uit Mustapha Hadji, Aziz Bouderbala, Mohammed Timoumi, Badou Zaki, Larbi Ben Barek, Noureddine Naybet, Salaheddine Bassir, Ahmed Faras, Abdelkrim Merry "Krimau", Pitchou, Ahmed Bahja, Abdelmajid Dolmy, Mustapha Gr Haddaoui. Deze generatie bestond vanaf de jaren 70 tot in de jaren 90 van de vorige eeuw. Met deze generatie plaatste Marokko zich diverse malen voor het wereldkampioenschap.

Afrikaans voetballer van het jaar

1975 - Ahmed Faras
Geboren in 1946. Hij speelde interlands sinds 1965 tot 1979. De eerste Marokkaan die Afrikaans voetballer van het jaar was, tot nu toe de topscorer van Marokko met 42 doelpunten.

Jaar	Land	Club
1965-1982	Marokko	Chabab Mohammedia

1985 - Mohammed Timoumi
Geboren op 15 januari 1960 in Rabat.

Jaar	Land	Club	WG	DP
1978-1984	Marokko	Union de Touarga
1984-1987	Marokko	FAR Rabat
1987-1989	België	KSC Lokeren
1989-1990	Spanje	RCD Mallorca	29	2

1986 1e-Badou Zaki
Geboren op 2 april 1959 in Sidi Kacem. De bekende Marokkaanse keeper die van 1979 tot 1992 interlands keepte. Sindsdien is hij coach geworden en heeft na zijn voetbalcarrière in 1993 tot 1994 bij FUS Rabat gecoacht waar hij vroeger ook in speelde. In 2002 tot 2005 was hij bondscoach van Marokko waar hij in de Africa Cup 2004 in de finale wist te plaatsen. Momenteel is hij coach bij Wydad Casablanca waar hij vroeger ook heeft gespeeld.

Jaar	Land	Club	WG
1976–1978	Marokko	AS Salé
1978–1986	Marokko	Wydad Casablanca
1986–1992	Spanje	RCD Mallorca	161
1992–1993	Marokko	FUS Rabat

2e-Aziz Bouderbala
Geboren op 26 december 1960 in Casablanca. Aziz speelde in 1980 tot 1992 interlands bij het nationale voetbalteam.

Jaar	Land	Club	WG	DP
1978-1984	Marokko	Wydad Casablanca
1984-1988	Zwitserland	FC Sion	88	25
1988-1990	Frankrijk	RC Paris	49	15
1990-1992	Frankrijk	Olympique lyonnais	54	10
1992-1993	Portugal	GD Estoril-Praia	24	4
1993-1995	Zwitserland	FC Saint-Gall	34	3

1998 - Mustapha Hadji
Geboren op 16 november 1971 in Ifrane. M. Hadji speelt vanaf 1993 tot 2004 bij de Marokkaans elftal en speelde 54 interlands waarvan hij 13 heeft gescoord. Mustapha vertegenwoordigt een project Show Racism The Red Card waarmee hij samen met Thierry Henry, Derek Ferguson, Ryan Giggs, Rio Ferdinand and Samuel Eto'o het project zit. Zijn 9 jaar jongere broertje Youssouf Hadji speelt nog in de nationale voetbalteam van Marokko sinds 2003.

Jaar	Land	Club	WG	DP
1991–1996	Frankrijk	AS Nancy	134	31
1996–1997	Portugal	Sporting Lissabon	27	3
1997–1999	Spanje	Deportivo	31	2
1999–2001	Engeland	Coventry City	62	13
2001–2004	Engeland	Aston Villa	35	2
2004-2004	Spanje	Espanyol	16	1
2004–2005	Saoedi-Arabië	Al Ain FC	15	5
2005–2007	Duitsland	1. FC Saarbrücken	54	10
2007–2010	Luxemburg	CS Fola Esch	44	25

Marokko staat op de 4e plaats met het aantal spelers die Afrikaans speler van het jaar zijn. Met 4 op de 1e plaats en 1 op de 2e plaats.

Spelersrecords

Topscorers aller tijden

Marouane Chamakh in actie tegen Stephane Nguema tijdens een interland tegen Gabon, 28 maart 2009.

	Naam (cursief: nog actief)	Carrière	Doelpunten	Interlands
1	Ahmed Faras	1965-1979	42	69
2	Salaheddine Bassir	1994-2002	27	54
3	Marouane Chamakh	2003-heden	18	60
4	Youssouf Hadji	2003-heden	16	61
5	Abdeljalil Hadda	1996-2002	15	36
6	Mustapha Hadji	1993-2004	13	63
7	Mohammed Chaouch	1987-1997	12	69
8	Houssine Kharja	2003-heden	12	70
9	Jaouad Zairi	2000-heden	10	33
10	Youssef Mokhtari	2004-heden	10	23

Bekende (ex-)spelers

A-C

• Karim El Ahmadi
• Ismaïl Aissati
• Nordin Amrabat
• Youssef El-Arabi
• Oussama Assaidi
• Nabil Baha
• Salaheddine Bassir
• Abdelaziz Barrada
• Chahir Belghazouani
• Younès Belhanda
• Larbi Ben Barek
• Mehdi Benatia
• Nourdin Boukhari
• Ali Boussaboun
• Dries Boussatta
• Mbark Boussoufa
• Kamel Chafni
• Mehdi Carcela-Gonzalez
• Marouane Chamakh
• Adil Chihi
• Michaël Chrétien Basser

D-L

• Nabil Dirar
• Ahmed Faras
• Karim Fegrouche
• Mustapha Hadji
• Youssouf Hadji
• Mounir El Hamdaoui
• Adil Hermach
• Moestafa El Kabir
• Badr El Kaddouri
• Omar El Kaddouri
• Ahmed Kantari
• Talal El Karkouri
• Abdelhamid El Kaoutari
• Houssine Kharja
• Ali El Khattabi
• Abdoulay Konko
• Zakaria Labyad
• Nadir Lamyaghri

M-Z

• Youssef Mokhtari
• Mohammed El Yaagoubi (Moha)
• Noureddine Naybet
• Adil Ramzi
• Youssef Rossi
• Youssef Safri
• Tarik Sektioui
• Khalid Sinouh
• Adel Taarabt
• Jaouad Zairi
• Nabil El Zhar

Coaches

Het Marokkaanse elftal heeft veel buitenlandse bondscoaches gehad. De eerste bondscoach van Marokko was Larbi Ben Barek in 1957 tot 1962 nadat Marokko onafhankelijk was geworden van Frankrijk.

De huidige bondscoach van het Marokkaanse elftal is Rachid Taoussi.

Larbi Ben Barek

Larbi Ben Barek

Ben Barek de eerste speler die vernoemd was naar de 'Black Pearl' , speelde in de voetbalteam van Marokko. Maar omdat Marokko tijdens de voetbalcarrière van Ben Barek behoorde tot Frankrijk, heeft de speler nooit een officiële interland gespeeld voor zijn geboorteland. Marokko mocht alleen vriendschappelijke wedstrijden spelen. De speler komt echter wel uit voor Frankrijk: hij maakt zijn debuut op 4 september 1938 in de interland Italië - Frankrijk (1-0). In totaal komt de speler 17 keer uit voor Frankrijk waarin hij 3 maal weet te scoren. Ben Barek heeft weliswaar niet veel interlands gespeeld voor Frankrijk, toch heeft de speler een record in handen in Frankrijk: hij is de speler die gedurende de langste periode geselecteerd is voor Frankrijk: 15 jaar en 10 maanden (van 1938 t/m 1954). Pele nam de naam van "Black Pearl" over nadat hij een beroemde verklaring over Larbi aflegde: " Als ik de Koning van Voetbal ben, dan is Larbi Ben Barek de God van Het". Zijn carrière bij Atlético Madrid werd hij de 'Voet van God' genoemd door zijn Spaanse fans waar ze in 1950 La Liga hebben gewonnen met de hulp van Ben Barek. Larbi Ben Barek stierf in zijn geboortestad op 16 September 1992. Ook, 6 jaar na zijn dood, werd hij toegekend bij de FIFA Order of Merit Award, die de toekenning van de hoogste eer in FIFA is.

Jaren 70

In 1970 waar Marokko voor het eerst wist te plaatsen in de WK was Guy Cluseau de bondscoach die na het WK van 1970 gelijk was vertrokken. Abderrahmane Belmahjoub (Prince du Parc) de beste Arabische speler in zijn generatie, die in 1971 de plaats innam was een Marokkaan die Frans interlands speelde, hij bleef maar voor een jaar de Marokkaanse team leiden. 1976 waar Marokko kampioen werd in de Afrika Cup in 1976 werd gecoacht door de Roemeen Gheorghe Mărdărescu. Na 1977 was hij vertrokken. In 1979 was de ex-interlands speler Just Fontaine ( 'Justo' ) van Frankrijk die in Marrakesh is geboren de bondscoach van Marokko. die in 1981 weer terug kwam. Hij was een ook Franse voetballer. Hij is recordhouder van meeste doelpunten tijdens één WK voetbal (13 doelpunten op het WK van 1958, waarvan 4 in een wedstrijd tegen West-Duitsland). Just Fontaine speelde voor US Casablanca, OGC Nice en Stade de Reims. Ook kwam hij uit voor het Frans voetbalelftal. Hij werd door Pelé vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers.

Jaren 80

De Braziliaan José Faria die tijdens het WK van 1986 de bondscoach van Marokko was, kwalificeerden ze zich opnieuw voor het WK waar hij Marokko in de 2e ronde bracht met als beste resultaat in de historie. Vanaf dat hij de Marokkaanse elftal coachte, is hij bekeerd tot de Islam. De Argentijn Antonio Valentín Angelillo die van 1989 tot 1990 Marokko coachte. Was de enige interland dat hij heeft gecoacht, de rest waren alleen maar clubs, hetzelfde als bij Duitser Werner Olk die 2 jaar Marokko heeft gecoacht in 1990 tot 1992.

Jaren 90

In 1993 tot 1994 was Abdellah Blinda de bondscoach en bracht Marokko ook naar de WK van 1994 in de Verenigde Staten, voor de 3e keer dat Marokko de eindronde van het WK hebben behaald. Blinda begon zijn sportieve carrière als handballer en werd pas nadien voetballer. Blinda speelde bij verschillende Marokkaanse ploegen, onder meer FUS Rabat. Tijdens de finale van de Beker van Marokko in 1972-73 maakte hij twee van de drie doelpunten van zijn club tegen Ittihad Khémisset. Vervolgens trainde hij verscheidene binnenlandse en buitenlandse ploegen, onder meer Raja Casablanca, FUS en de club Bani Yas uit Abu Dhabi. Blinda was sinds 2008 coach van het plaatselijke Marokkaans voetbalelftal. Hij overleed in maart 2010 aan een hartinfarct. Vier jaar later in 1998 was Henri Michel die Marokko coachte en Marokko voor de 4e keer naar het WK van 1998 bracht. Waar Marokko bijna voor de 2e keer in de achtste finale kwam als de Noren zouden verliezen van Brazilie. Maar tot verbazing hadden de Noren in de laatste 5 minuten gescoord en gewonnen, dus ging Marokko niet door. Hij leidde Marokko ook in de African Cup of Nations 2000. Bij dit laatste toernooi vielen de prestaties tegen en werd hij ontslagen.

2000-2010

Badou Zaki

De Portugees Humberto Coelho was in 2002 bondscoach. Hij miste met Marokko op doelsaldo net de eindronde van het WK van 2002. Hij vertrok vervolgens. Het werk werd overgenomen door voormalig international Badou Zaki. Ook hij haalde de eindronde van het WK (van 2006) niet en vertrok. De Fransman Philippe Troussier kwam voor korte tijd en werd opgevolgd door Mohammed Fakhir. Na slechte resultaten werd hij vervangen door opnieuw de Fransman Michel. Die kon echter niet lang aanblijven; na teleurstellende prestaties van het Marokkaanse voetbalteam bij de Afrika Cup 2008 werd hij meteen na het toernooi ontslagen. Interim bondscoach werd Jamal Fathi. Hij had onder meer met Jong Marokko de halve finales behaald op het WK onder 20 jaar (2005) dat in Nederland werd gehouden. Hij werd in 2008 opgevolgd door Roger Lemerre die bondscoach van Tunesië was die in de finale van de Afrika Cup 2004 nog van Marokko had gewonnen. Lemerre werd tijdens de kwalificatieperiode van het WK en de Afrika Cup ontslagen wegens slechte resultaten. Vervolgens nam de Belg Eric Gerets het roer over. Hij won met Marokko de Arab Cup 2012 in Saudi-Arabie. Verder plaatste hij zich met Marokko voor de Afrika Cup 2012 in Gabon en Equatoriaal-Guinea. Marokko, een outsider voor de eindzege, stelde echter teleur en vloog er al in de eerste ronde uit. De kritiek over Gerets groeide en na de verloren kwalificatiewedstrijd voor de Arab Cup 2013 tegen Mozambique werd Gerets direct ontslagen. Zijn opvolger werd Rachid Taoussi.

2010-heden

Rachid Taoussi, bondscoach van Marokko.

Marokko heeft veel bondscoaches gekend, de laatste jaren vooral voor korte tijd. De resultaten zijn de laatste 10 jaren achteruit gegaan. Dit is op de FIFA-wereldranglijst terug te zien. Begin 2013 staan er op de ranking 16 Afrikaanse landen boven Marokko. Bondscoach Taoussi kwam in 2012 over van FAR Rabat. Hij plaatste zich voor de Afrika Cup 2013.

Elftallen van bij de CAF aangesloten voetbalbonden

Algerije Angola Benin Botswana Burkina Faso Burundi Centraal-Afrikaanse Republiek Comoren Congo-Brazzaville Congo-Kinshasa Djibouti Egypte Equatoriaal-Guinea Eritrea Ethiopië Gabon Gambia Ghana Guinee Guinee-Bissau Ivoorkust Kaapverdië Kameroen Kenia Lesotho Liberia Libië Madagaskar Malawi Mali Marokko Mauritanië Mauritius Mozambique Namibië Niger Nigeria Oeganda Réunion¹ Rwanda Sao Tomé en Principe Senegal Seychellen Sierra Leone Soedan Somalië Swaziland Tanzania Togo Tsjaad Tunesië Zambia Zanzibar¹ Zimbabwe Zuid-Afrika Zuid-Soedan ¹ geassocieerd lid

Marokkaans voetbalelftal

FRMF · A-internationals · Bondscoaches · Marokkaans vrouwenelftal · Olympisch elftal · Marokko U21 · Marokko U20 · Marokko U19 · Marokko U18 · Marokko U17

Interlands

1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

Internationale toernooien

OS 1964 · WK 1970 · OS 1972 · OS 1984 · WK 1986 · OS 1992 · WK 1994 · WK 1998 · OS 2000 · OS 2004

Van jaar tot jaar

1944 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013

Tegenstanders

Algerije · Angola · Argentinië · Armenië · Australië · Bahrein · België · Benin · Botswana · Brazilië · Bulgarije · Burkina Faso · Canada · Centr.-Afr. Republiek · Chili · China · Colombia · Congo-Brazz. · Congo-Kinsh. · Costa Rica · DDR · Duitsland · Egypte · Engeland · Equatoriaal-Guinea · Ethiopië · Finland · Frankrijk · Gabon · Gambia · Ghana · Griekenland · Guinee · Hongkong · Ierland · India · Indonesië · Irak · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Joegoslavië · Jordanië · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Koeweit · Kroatië · Libanon · Liberia · Libië · Luxemburg · Malawi · Maleisië · Mali · Mauritanië · Mexico · Mozambique · Myanmar · Namibië · Nederland · Nieuw-Zeeland · Niger · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oeganda · Oman · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rwanda · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Sierra Leone · Slowakije · Soedan · Somalië · Sovjet-Unie · Spanje · Syrië · Tanzania · Thailand · Togo · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tunesië · Uruguay · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Jemen · Zuid-Korea · Zwitserland

Bronnen, noten en/of referenties (fr) Officiële website Marokkaanse voetbalbond Marokko op de FIFA-website Interlands Marokko op RSSSF Referenties

Mediabestanden

Zie de categorie Morocco national soccer team van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.