Marrit Leenstra (schaatsster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marrit Leenstra
Marrit Leenstra na winst wereldbekerwedstrijd ploegenachtervolging in Heerenveen
Marrit Leenstra na winst wereldbekerwedstrijd ploegenachtervolging in Heerenveen
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 10 mei 1989
Geboorteplaats Wijckel
Geboorteland Nederland
Specialisatie 1000 en 1500 meter
Trainer/coach Jan van Veen
Actieve jaren 2006-heden
Portaal  Portaalicoon   Schaatsen

Marrit Leenstra (Wijckel, 10 mei 1989) is een Nederlands langebaanschaatsster. Ze schaatst sinds 2013 bij Team Corendon, na eerst voor Jong Oranje, TVM en Hofmeier/Team Hart/Team Van Veen uit te zijn uitgekomen. In januari 2012 staat ze op de 9e plaats op de Adelskalender. Ze won op de Olympische Spelen van 2014 goud op de ploegenachtervolging met Ireen Wüst, Jorien ter Mors en Lotte van Beek.

Loopbaan[bewerken]

Seizoen 2006/2007[bewerken]

In november 2006 reed Marrit Leenstra voor het eerst een wereldbekerstrijd, dit was de 1500 meter in Moskou. Dit was te danken aan haar 9e plek op het NK afstanden en een aantal afzeggingen. Ze werd 6e in de B-groep.[1]

Seizoen 2007/2008[bewerken]

Leenstra brak door op het NK afstanden 2008 waar ze brons op de 1500 meter behaalde. Hiermee plaatste ze zich voor de world cup-wedstrijden. Ook plaatste ze zich voor de 1000 meter, want daar eindigde ze als vierde. Tijdens de world cup op 10 november 2007 pakte ze het wereldrecord voor junioren op de 1500 meter af van Ireen Wüst en daarmee werd ze elfde[2]. Tijdens het NK Allround won ze op verrassende wijze deze afstand[3] en eindigde ze als vierde, waarmee ze zich verzekerde van deelname aan het EK Allround in Kolomna. Hier verraste ze op door zowel op de 500 meter (tweede)[4] als op de 1500 meter (derde)[5] op het podium te eindigen. Op de lange afstanden werd ze twee keer zevende en uiteindelijk eindigde ze in het eindklassement als zesde, waardoor ze zich rechtstreeks plaatste voor het WK Allround in Berlijn. Op dat WK werd ze uiteindelijk twaalfde. Twee weken later werd Leenstra samen met Jan Blokhuijsen wereldkampioen op het WK voor Junioren in Changchun[6]. Nadat ze ook nog de Nederlandse sprinttitel voor A-junioren veroverd had, verbeterde ze tijdens de Olympic Oval Finals haar eigen wereldrecord voor junioren op de 1500 meter. Ook reed ze een juniorenwereldrecord op de 1000 meter en de minivierkamp voor junioren[7].

Interesse commerciële teams

Na het WK Allround toonden de schaatsploegen DSB en TVM interesse in de achttienjarige pupil. Leenstra liet doorschemeren dat haar voorkeur uitging naar TVM, omdat deze ploeg meer vrouwelijke allrounders binnen de gelederen heeft dan DSB. Hoofdtrainer Gerard Kemkers van TVM wilde over de speculaties verder geen commentaar geven[8].

Op 19 maart 2008 werd bekend dat Leenstra voor twee jaar een contract zal tekenen bij de TVM-formatie en vanaf seizoen 2008/2009 daarvoor zal schaatsen[9]. Leenstra tekende officieel het contract op 11 april 2008[10].

Seizoen 2008/2009[bewerken]

Op het NK afstanden 2009 won Leenstra opnieuw brons op de 1500 meter en veroverde daarmee plaatsing voor de wereldbekerwedstrijden. Op de 1000 meter werd ze vijfde maar door de beschermde status van Ireen Wüst was ze op deze afstand slechts reserve[11]. In november 2008 won ze voor het eerst een wereldbekerwedstrijd, de ploegenachtervolging samen met Wüst en Groenewold. Tijdens het NK allround 2009 werd ze vijfde en daarmee ook slechts aangewezen als reserve voor het EK 2009. Bij het NK Sprint eindigde ze na winst op de tweede 1000 meter in het eindklassement als vierde en was Leenstra, na het aanwijzen van de gediskwalificeerde Annette Gerritsen, eveneens reserve voor het aanstaande WK Sprint. Op de selectiewedstrijd eind januari lukte het Marrit Leenstra niet om zich te plaatsen voor het WK allround, maar ze mocht wel de 1500 meter blijven rijden voor de wereldbeker[12]. Tijdens de wereldbekerwedstrijd in Heerenveen plaatste ze zich voor het WK afstanden op de 1500 meter, wat haar in Erfurt niet gelukt was op de 1000 meter. Op haar debuut op het wereldkampioenschap afstanden leek ze op de 1500 meter één honderdste tekort te komen voor een top tienplek, maar door de diskwalificatie van Kristina Groves werd ze alsnog tiende.[13]

Seizoen 2009/2010[bewerken]

Leenstra begon het Olympische seizoen teleurstellend, op de NK afstanden 2010 wist ze zich op geen enkele afstand te plaatsen voor de wereldbekerwedstrijden. Via een skate-off wist zij zich op 5 december 2009 te plaatsen voor de 1500 meter in Calgary. Een week later startte ze in Salt Lake City ook op de 1000 meter. Op het Olympisch kwalificatietournooi plaatste Leenstra zich niet voor de Olympische Spelen van Vancouver. Later in het seizoen liep ze ook kwalificatie voor het WK allround mis ondanks een derde plaats en een afstandszege op het Nederlands kampioenschap.

Na afloop van dit seizoen verliet Leenstra TVM en tekende ze een contract bij Hofmeier, waar ze weer herenigd werd met Jan van Veen, die haar ook al coachte bij Jong Oranje.

Seizoen 2010/2011[bewerken]

Op 21 oktober 2010 tijdens de eerste Holland Cup won Leenstra de 3000 meter die werd verreden op het ijs van Kardinge. Daarmee verzekerde zij zich van deelname aan het NK Afstanden in Thialf. Op dat kampioenschap pakte zij de eerste dag de derde plek op de 500 meter en een dag later de winst op de 1000 meter en zilver op de 3000 meter. Ook op de slotdag pakte zij zilver, op de 1500 meter. Op vier afstanden pakte Leenstra vier medailles. Een week later bij de eerste wereldbekerwedstrijd in Thialf won Leenstra haar eerste individuele medaille op een wereldbekerwedstrijd, brons op de 1500 meter. Twee weken daarna verbeterde ze deze prestatie tot een tweede plek in Hamar.

Met twee afstandszeges en twee derde plekken veroverde ze op 29 december 2010 haar eerste titel tijdens het NK Allround in Thialf. Leenstra plaatste zich hiermee voor het EK allround van 7-9 januari 2011 in Collalbo, waar ze een bronzen medaille wist te veroveren. Op 30 januari won ze voor de tweede keer in haar carrière een wereldbekerwedstrijd op de ploegenachtervolging, dit keer met Wüst en Diane Valkenburg.

Op de WK Allround in Calgary werd Leenstra vierde. Op de 500 en 1500 meter werd ze derde en op de lange afstanden 3000 meter (zevende) en 5000 meter (tiende) wist ze haar verlies te beperken. Ze verbeterde op alle afstanden haar persoonlijk record. Een week later, 19 februari, won Leenstra de wereldbekerwedstrijd op de 1500 meter in Salt Lake City in een nieuw persoonlijk record. Dit was haar eerste individuele overwinning in een grote internationale seniorenwedstrijd.

Seizoen 2011/2012[bewerken]

De NK afstanden 2012 verliepen minder succesvol dan een jaar terug. Leenstra won twee zilveren medailles en twee wereldbekertickets, op de 1000 en 1500 meter. Nadat ze in de Schaatsweek een startplek voor het EK allround was misgelopen, werd ze op 30 december werd ze derde op het NK Sprint, achter kampioene Margot Boer en Thijsje Oenema. Hierdoor debuteerde ze in 2012 in Calgary op het WK sprint waar ze achtste werd. Een week later wist ze haar allroundtitel te prolongeren. Tegen het einde van het seizoen kende Leenstra wat tegenslag. Ze werd ziek daags voor de WK allround, waarna ze toch startte, maar slechts dertiende werd na afzeggen voor de slotafstand. In aanloop naar de WK afstanden blesseerde ze haar enkel waarna ze het afsluitende toernooi miste.

Seizoen 2012/2013[bewerken]

Nog zonder sponsor laat Leenstra zich, namens Team Van Veen tijdens de NK afstanden 2013 in Thialf, goed zien. Na een bronzen plak op de 1500 meter, en een 5e plaats op de 500 meter, pakt ze op de 1000 meter goud. Hiermee heeft ze zich met drie afstanden gekwalificeerd voor de wereldbekerwedstrijden. Hierin gaat ze goed van start, en wint in Kolomna de 1500 meter in een nieuw baanrecord door regerend wereldkampioen Christine Nesbitt in een rechtstreeks duel te verslaan, nadat ze een week eerder in Thialf in een spannend duel nog nipt van Nesbitt verloor. Op 6 januari 2013 wist Leenstra het NK sprint in Groningen als allrounder te winnen, voor titelverdediger Margot Boer. Voor het eerst sinds 1996 toen allrounder Annemarie Thomas sprintkampioene werd.

Seizoen 2013/2014[bewerken]

In het seizoen 2013/2014 schaatst Leenstra bij Team Corendon. Op de NK afstanden in oktober 2013 in Heerenveen prolongeerde ze haar titel op de 1000 meter met een nieuw kampioenschapsrecord. Ze werd vierde op de 1500 meter en 500 meter. In december 2013 kwalificeerde ze zich op het OKT voor de Olympische Spelen in Sotsji met een tweede plek op de 1000 meter, een vierde plek op de 1500 meter en een zesde plek op de 500 meter. Op de Spelen oogstte ze met een negentiende plaats op de 500 meter en een zesde plaats op de 1000 meter individueel niet veel succes. Op de 1500 meter werd het podium bezet door de drie andere Nederlandse deelnemers: Jorien ter Mors, Ireen Wüst en Lotte van Beek. Zelf greep ze met een vierde plek net naast de medailles.[14] Vijf dagen later werd ze door Van Beek vervangen voor de kwartfinale van de ploegenachtervolging, waarin het trio een nieuw olympisch record reed, maar na afloop van die race gaf bondscoach Arie Koops toch de voorkeur aan Leenstra boven Van Beek, zodat ze de volgende dag met Ter Mors en Wüst van start ging. Zowel de halve finale als de finale werd in deze samenstelling met telkens een nieuw olympisch record gewonnen.

Records[bewerken]

Persoonlijke records[bewerken]

Afstand Tijd Datum Baan
500 meter 38,02 27 januari 2013 Salt Lake City
1000 meter 1.13,88 27 januari 2013 Salt Lake City
1500 meter 1.53,38 19 februari 2011 Salt Lake City
3000 meter 4.02,74 12 februari 2011 Calgary
5000 meter 7.06,74 13 februari 2011 Calgary

Wereldrecords[bewerken]

Nr. Afstand Tijd Datum Baan
jr1 1500 meter junioren 1.56,47 10 november 2007 Salt Lake City
jr2 1500 meter junioren 1.55,14 12 maart 2008 Calgary
jr3 1000 meter junioren 1.15,41 13 maart 2008 Calgary
jr4 mini vierkamp junioren 156,360 13 maart 2008 Calgary

Resultaten[bewerken]

Jaar NK
Afstanden
NK
Sprint
NK
Allround
EK
Allround
WK
Allround
WK
Sprint
WK
Afstanden
Wereldbeker NK
Junioren
WK
Junioren
Olympische Spelen
Olympische Spelen
2007 15e 500m
  9e 1500m
12e 3000m
NC13
(12e, 15e, 9e, -)
50e 1500m
2008   9e 500m
  4e 1000m
 Brons 1500m
10e 3000m
4e
(Zilver, 6e, Goud, 4e)
6e
(Zilver, 7e, Brons, 7e)
12e
(7e, 12e, 7e, 12e)
19e 1000m
23e 1500m
Sprint
(Goud, Goud, Goud, Goud)
Goud
(Zilver, Goud, Goud, Goud)
Goud Achtervolging
2009 17e 500m
  5e 1000m
 Brons 1500m
  8e 3000m
4e
(5e, Zilver, 8e, Goud)
5e
(Zilver, 5e, 4e, 7e)
10e 1500m 28e 1000m
11e 1500m
 Brons Achtervolging
2010 15e 1000m
10e 1500m
12e 3000m
9e
(9e, 8e, 13e, 12e)
Brons
(5e, 4e, Goud, 8e)
  0p 1000m
41e 1500m
2011  Brons 500m
 Goud 1000m
 Zilver 1500m
 Zilver 3000m
Goud
(Goud, Brons, Goud, Brons)
Brons
(Zilver, Brons, Brons, 6e)
4e
(Brons, 7e, Brons, 10e)
  4e 1000m
DNS 1500m
 Zilver Achtervolging
40e 500m
  9e 1000m
 Zilver 1500m
33e 3/5km
 Goud Achtervolging
2012 NS2 500m
 Zilver 1000m
 Zilver 1500m
  9e 3000m
Brons
(7e, Brons, 6e, Goud)
Goud
(Goud, Brons, Goud, 6e)
13e
(10e, 18e, 6e, ns)
8e
(14e, Zilver, 18e, Brons)
Brons 1000m
Brons 1500m
 6e Achtervolging
 6e Grand Worldcup
2013   5e 500m
 Goud 1000m
 Brons 1500m
Goud
(4e, Zilver, 4e, Goud)
11e
(21e, 10e, 20e, 6e)
8e 1000m
Goud Achtervolging
24e 500m
9e 1000m
Goud 1500m
Goud Achtervolging
7e Grand Worldcup
2014   4e 500m
 Goud 1000m
  4e 1500m
5e
(10e, 5e, 12e, Brons)
37e 500m
11e 1000m
5e 1500m
19e 500m
6e 1000m
4e 1500m
Goud achtervolging
NC# = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als # geklasseerd in de eindrangschikking

Wereldbekerwedstrijden[bewerken]

Jaar 500m 1000m 1500m 3/5km achtervolging
2007 -, -, 6e (B), -, -, -
2008 22e, 19e, 4e (B), 13e, 7e, 9e, -, -, - 11e, 20e, 8e, -, -
2009 6e, -, -, -, -, -, -, -, 2e (B), - 11e, 6e, 13e, 11e, 6e, 12e -, Goud, -
2010 -, -, -, 27e(B), -, -, - -, -, -, 17e, 27e(B), -
2011 20e, 19e, -, -, -, -, -, -, -, -, -, - 7e, 6e, -, -, -, -, 6e, Zilver Brons, 8e, Zilver, 4e, Goud, Zilver -, 1e (B), -*, -, -*, - -, Brons, Goud
2012 Brons, 4e, 5e, 6e, Zilver, Brons, 6e Brons, 7e, 12e, Brons, Zilver, Zilver Zilver, NF, -, -
2013 15e, 14e, 12e, 14e, -, -, 16e, -, 17e, -, -, - 4e, 5e, 5e, -, -, 5e, 6e, 4e, 10e Zilver, Goud, Zilver, 6e, Brons, 8e Zilver, Brons, Goud, Goud
2014 -,-,-,-,-,-, 6e(B), 4e(B), -,-,-,- -, -, -, 5e, 6e, 6e 4e, -, -, 4e, 9e, 4e -, -, Goud, Goud
- = geen deelname
* = 5000 meter

Medaillespiegel[bewerken]

Kampioenschap Goud
Goud
Zilver
Zilver
Brons
Brons
NK Afstanden
3
4
4
NK Sprint afstanden
3
2
2
NK Sprint klassement
1
0
1
NK Allround afstanden
6
2
3
NK Allround klassement
2
0
1
EK Allround afstanden
0
2
3
EK Allround klassement
0
0
1
Olympische Spelen
1
0
0
WK Allround afstanden
0
0
2
WK Allround klassement
0
0
0
WK Sprint afstanden
0
1
1
WK Sprint klassement
0
0
0
WK Afstanden
1
1
0
WK Junioren
2
0
0
Wereldbeker afstanden
6
10
8
Wereldbekerklassement
1
1
3

Privéleven[bewerken]

Naast het schaatsen studeert Leenstra Future Planet Studies aan de Universiteit van Amsterdam.[15] Ze is getrouwd met de Italiaanse schaatser Matteo Anesi.[16][17]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Uitslag WC 1500m B-groep damesISUresults.eu
  2. "Leenstra snoept record van Wüst af" NU.nl, 10 november 2007
  3. "Marrit Leenstra wint 1500 meter NK allround" NRC.nl, 30 december 2007
  4. "EK allround: Leenstra verrast op 500 meter" SportWeek.nl, 12 januari 2008
  5. "EK allround: Wüst wint 'oranjefeest'" SportWeek.nl, 13 januari 2008
  6. "Nederlandse schaatsjunioren heersen op WK" NU.nl, 23 februari 2008
  7. "Leenstra glijdt naar drie wereldrecords" Sportweek, 14 maart 2008
  8. "DSB en TVM azen op Leenstra" NU.nl, 13 januari 2008
  9. "Marrit Leenstra tekent bij TVM" Sportweek.nl, 19 maart 2008
  10. "Marrit Leenstra definitief bij TVM-schaatsteam" Sportweek, 11 april 2008
  11. Timmer beleeft opnieuw slechte seizoensstart knsb.nl 1 november 2008
  12. Van Deutekom plaatst zich voor wereldbeker, knsb.nl, 21 januari 2009
  13. Uitslag 1500 meter WK afstanden ISUresults.eu, 13 maart 2009
  14. (en) "Fourth Place: Just Missing a Medal", The New York Times 9 februari 2014.
  15. "Geluksfactor" Marrit Leenstra, schaatsen.nl, 15 juli 2011
  16. "Mijn triple is goud waard" Marrit Leenstra, schaatsen.nl, 22 april 2011
  17. (it) Matteo e Marrit: un matrimonio tutto d'oro Corriere delle Alpi, 27 juli 2014