Marten van Valckenborch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marten van Valckenborch (ook Valckenborg of Valckenburgh) (Leuven, 1535 - Frankfurt, 1612) was een Vlaams schilder van landschappen die vanaf 1586 in Frankfurt actief was.

Biografie[bewerken]

Marten van Valckenborch, Chrispijn van den Broeck en Pieter van Veen, gravure van Jan l'Admiral

Volgens Karel van Mander leerde hij het landschapschilderen in Mechelen[1], een stad die destijds bekend stond als een centrum voor de olieverf- en waterverfschilderkunst en in het bijzonder de landschapsschilderkunst. Marten is gedocumenteerd in het Gilde van Sint-Lucas van Mechelen in 1559[2]. Hij was van 1566 tot 1573 ingeschreven in Antwerpen.

Ten tijde van de Beeldenstorm in 1566 verliet hij met Lucas van Valckenborch (die ofwel zijn broer of neef was)[3] de stad en ze maakten een reis van Luik naar Aken langs de Maas. Ze gebruikten de gelegenheid om schilderijen te maken van de rivierlandschappen[1]. Ze zouden naar Antwerpen teruggekeerd zijn in de jaren 1584-1585 maar Marten vertrok in 1586 naar Frankfurt waar Lucas hem in 1592 of 1593 vervoegde. Ze openden er samen een atelier.

Hij was de vader van de schilders Frederik (die hij ook opleidde)[2] en Gillis van Valckenborch[3].

Werken[bewerken]

Hij was vooral bekend als landschapschilder en zijn werk vertoonde een sterke invloed van Pieter Breughel de Oude. Hij schilderde verschillende variaties op het thema van de Toren van Babel, hetgeen wellicht zijn manier was om uitdrukking te geven aan de turbulente tijd van religieuze vervolging en oorlog waarin hij leefde.


Bronnen, noten en/of referenties