Martha & The Vandellas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martha & The Vandellas in 1965
Rosalind Ashford, Betty Kelley, Martha Reeves

Martha & The Vandellas, van 1967 tot 1972 Martha Reeves & The Vandellas, was een Amerikaanse meidengroep van soulzangeressen die vooral populair was in de jaren zestig. Ze behoorden tot platenlabel en hitmachine Motown in Detroit. Ze werden in 1995 geïntroduceerd in de Rock & Roll Hall Of Fame.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Rond het einde van 1960 ontmoetten Martha Reeves, die de leadzangeres zou worden, en Rosalind Ashford elkaar. Zij werden uitgenodigd door Gloria Williamson en Annette Beard om bij hen in de groep te komen. Zo ontstonden de Del-Phis. Toen die geen hits produceerden verliet in 1961 Williamson de groep. Het overgebleven drietal veranderde hierna hun naam in The Vells. Nadat ze op zoek waren gegaan naar een nieuw platenlabel werden ze door William "Mickey" Stevenson gevraagd om bij Motown te werken. Daar kreeg Reeves een baantje als secretaresse aangeboden. Toen achtergrondzang nodig was voor opnamen werd het drietal hiervoor gevraagd. Zo begon hun zangcarrière bij Motown. Ze fungeerden als achtergrondzangeressen bij onder anderen Marvin Gaye (zijn eerste hit Stubborn Kind Of Fellow in 1962) en Mary Wells. Toen Wells verhinderd was werd het trio gevraagd het nummer I'll Have To Let Him Go in te zingen. Daarmee was Motown zo blij dat ze een professioneel contract kregen. The Vells veranderden hun naam in Martha & The Vandellas. "Vandellas" is van twee namen afkomstig. "Van" is de naam van een straat die in de buurt van de straat van Reeves lag. "Della" is afgeleid van Della Reese, Martha's favoriete zangeres.

Succesjaren[bewerken]

In 1963 begon het succes voor Martha & The Vandellas. Hun productieteam was het drietal Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland. Het eerste nummer Come And Get These Memories haalde nummer 29 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 6 op de R&B-lijst. Hun volgende hit (Love Is Like A) Heatwave haalde nummer 4 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 1 op de R&B-lijst.

In 1964 werd Beard, die zwanger was en ging trouwen, vervangen door Betty Kelley, ex-zangeres van The Velvelettes. Hun grootste hit was Dancing In The Street uit datzelfde jaar. Het haalde de nummer 2-positie op de Amerikaanse Toplijst, nummer 4 op die van het Verenigd Koninkrijk en nummer 8 op de R&B-lijst. Het nummer is gecoverd door onder anderen The Mamas and the Papas en Mick Jagger met David Bowie en wordt door sommigen gezien als het beste Motown-nummer ooit. Dit liedje was overigens niet geproduceerd door Holland-Dozier-Holland, maar door Mickey Stevenson, die het geschreven had met Marvin Gaye en Ivy Jo Hunter. Na dit grote succes volgden nog hits als Nowhere To Run, Jimmy Mack en I'm Ready For Love.

Latere jaren[bewerken]

Rond het eind van de jaren zestig nam de populariteit van girlgroups af en dus ook die van Martha & The Vandellas. Betty Kelley, die ruzie kreeg met Martha Reeves, werd door Motown-baas Berry Gordy ontslagen. Doordat zij doof werd, verliet ze de showbusiness en werkte tot haar pensioen bij een bank. Zij werd vervangen door Martha's zus Lois Reeves. De naam van de groep werd toen veranderd in Martha Reeves & The Vandellas. Met hun populariteit bleef het echter bergafwaarts gaan. Ze maakten geen grote hits meer en het tegen de Vietnamoorlog gerichte I Should Be Proud (Motowns eerste protestlied en zeer onkarakteristiek voor de groep) maakte de zaak er niet beter op. Op sommige nummers werd het achtergrondkoortje gezongen door The Andantes en/of Syreeta Wright, maar ze werden wel verkocht als volwaardige Vandellas-songs.

Martha Reeves werd depressief. In deze periode verbleef zij enige tijd in een afkickkliniek, maar zij wist zich te herstellen. Kort na haar terugkomst verliet Rosalind Ashford de groep om verpleegkundige te worden. Zij werd nog vervangen door Sandra Tilley, maar in 1973 werd de groep opgeheven.

Na de Vandellas[bewerken]

Martha Reeves verliet Motown en ging verder met een solocarrière voor MCA Records, die minder succesvol verliep dan die in de hitjaren met Martha & The Vandellas.

In 1989 stelden Martha Reeves, Rosalind Ashford en Annette Beard een juridische procedure in tegen Motown om de betaling van achterstallige royalties af te dwingen. Er werd een schikking getroffen waarvan de hoogte niet is bekendgemaakt.

Van 2005 tot 2009 had Martha Reeves zitting in de gemeenteraad van Detroit. Ze toert nog steeds rond voor optredens, zowel solo als met vroegere Motowncollega's. In de jaren negentig deed ze dat met onder anderen The Four Tops en Edwin Starr en later met Mary Wilson, Brenda Holloway, Kim Weston en haar zus (ex-Vandella) Lois Reeves. Op 25 november 2012 ontving zij een eredoctoraat in de geesteswetenschappen aan de Universiteit van Michigan. In september 2013 behoorden Martha & The Vandellas tot de eersten die werden opgenomen in de Rhythm & Blues Hall of Fame, nadat ze al sinds 1995 zijn opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

Discografie[bewerken]

Jaar Nummer US Toplijst R&B-lijst UK Toplijst
1963: Come And Get These Memories #29 #6 -
1963: (Love Is Like A) Heatwave #4 #1 -
1963: Quicksand #8 #7 -
1964: Live Wire #42 #11 -
1964: In My Lonely Room #44 #6 -
1964: Dancing In The Street #2 #8 #4
1964: Wild One #33 #11 -
1965: Nowhere To Run #8 #5 #26
1965: You've Been In Love Too Long #36 #25 -
1965: Love(Makes Me Do Foolish Things) #70 #22 -
1966: My Baby Loves Me #22 #3 -
1966: What Am I Going To Do Without Your Love #71 - -
1966: I'm Ready For Love #9 #2 #29
1967: Jimmy Mack #10 #1 #21
1967: Love Bug Leave My Heart Alone #25 #14 -
1967: Honey Chile #11 #5 #30
1968: I Promise To Wait My Love #62 #36 #55
1968: Forget Me Not #93 - #11
1969: I Can't Dance To That Music You're Playing - #24 -
1969: We've Got Honey Love - #27 -
1971: Bless You - #29 #33
1972: In And Out Of My Life - #22 -
1972: Tear It On Down - #37 -