Martin Josef Munzinger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin Josef Munzinger

Martin Josef Munzinger (Olten, 11 november 1791 - 6 februari 1855), was een Zwitsers politicus en revolutionair.

Munzinger was van beroep koopman. Toen in 1814 de patriciërs in Zwitserland weer aan de macht kwamen, verzette Munzinger zich hier heftig tegen. Hij zat vervolgens een celstraf uit van twee jaar.

In 1830 werd Munzinger als liberaal lid in de regeringsraad van het kanton Solothurn gekozen. Hij voerde hier felle oppositie tegen de conservatieven. Later werd hij tot Landammann (regeringsleider) van het kanton gekozen.

Na de Sonderbundskrieg, die de overwinning inluidde voor de liberalen, werd Munzinger op 16 november 1848 in de eerste Bondsraad gekozen. Hij bleef lid van de Bondsraad tot zijn dood op 6 februari 1855.

Gedenkteken voor Martin Josef Munzinger

Als lid van de Bondsraad bekleedde Munziger de volgende departementen:

In 1850 was Munzinger vicepresident en in 1851 bondspresident.

Munzinger voerde een monetaire hervorming door.

Kinderen[bewerken]

Een van Munzingers zonen, Walther, was de stichter van de Zwitserse Oud-Katholieke Kerk. Zijn andere zoon Werner was een oriëntalist.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
geen
Lid van de Zwitserse Bondsraad
1848-1855
Opvolger:
Melchior Josef Martin Knüsel