Martin Koolhoven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin Koolhoven
Martin Koolhoven
Martin Koolhoven
Volledige naam Martinus Wouter Koolhoven
Geboren Den Haag, 25 april 1969
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Jaren actief 1996-heden
Beroep filmregisseur
scenarioschrijver
Films Suzy Q, AmnesiA, De grot, Het Zuiden, Het schnitzelparadijs, Knetter, 'n Beetje verliefd, Oorlogswinter
Onderscheidingen
Gouden Kalf 2001 (regie: De Grot)
2006 (publieksprijs: Knetter)
(en) IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Martinus Wouter (Martin) Koolhoven (Den Haag, 25 april 1969) is een Nederlands filmmaker.

Biografie[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Koolhoven werd geboren in Den Haag en groeide vanaf zijn derde op in het Westland. Hij verhuisde in zijn puberteit naar Asten. Ondanks hoge cijfers en de adviezen van zijn school, wilde Koolhoven naar de L.T.S. om timmerman te worden. Koolhoven haalde voor alles hoge cijfers, behalve voor dat wat met timmeren te maken had. Hierna ging hij naar de MDGO. Hij studeerde af als agogisch werker, na onder meer twee keer een half jaar gewerkt te hebben met geestelijk gehandicapten. Op de MDGO kwam Koolhoven in contact met het vak Audiovisuele Productie en besefte hij dat hij hier in verder wilde. Hij werd aangenomen op een audiovisuele HBO-opleiding in Sittard, waar hij twee jaar bleef alvorens hij vertrok naar Brussel om daar te gaan studeren aan de Belgische filmacademie St. Lucas. Al snel besefte Koolhoven dat het echter de Filmacademie in Amsterdam is waar hij thuishoort. Hij stopte in Brussel en werkte een aantal maanden in gevangenis Maashegge in Overloon, voordat hij begon aan zijn studie aan de Filmacademie in Amsterdam. Op de Filmacademie werkte Koolhoven reeds samen met mensen die later deel zouden uitmaken van zijn vaste team. Job ter Burg (montage), en Menno Westendorp (camera) waren jaargenoten van Koolhoven. Hij studeerde in 1996 af als scenarioschrijver en fictie-regisseur.

Eerste films[bewerken]

In 1996 studeerde Martin Koolhoven af aan de Filmacademie in de richting Regie/Scenario Fictie. Zijn eindexamenfilm werd aardig ontvangen, maar het is pas echt met de Lolamoviola Duister Licht, een goedkope televisiefilm van bijna een uur, dat Koolhoven zijn naam als jong talent vestigde. Hij maakte in 1996 ook een aantal videoclips voor Hakkûhbar voor zijn vriend Bob Fosko.

Zijn definitieve doorbraak kwam met Suzy Q. De film, uit de eerste reeks Telefilms, won veel prijzen in Nederland, maar ook in het buitenland werd de film flink gelauwerd, waardoor het de meest bekroonde Nederlandse film werd van 1999. Koolhoven zelf won daarnaast nog de Prijs van de stad Utrecht (het grootste jonge filmtalent van dat jaar) en werd genomineerd voor de NPS-Cultuurprijs. De film betekende ook de doorbraak van de jonge actrice Carice van Houten, met wie Koolhoven sindsdien regelmatig werkt.

De films die Koolhoven sindsdien maakt, worden doorgaans goed ontvangen. Zijn films winnen prijzen op het filmfestival in Utrecht, vaak voor zijn acteurs. Zoals het toonaangevende blad Variety over Het Zuiden schreef: "Helmer Martin Koolhoven is known for eliciting topnotch performances from his actors, and "South" is no exception."

Publiek succes[bewerken]

In 2005 kwamen twee films van Martin Koolhoven uit: de bioscoophit Het Schnitzelparadijs en de arthousehit Knetter. Koolhoven was de eerste regisseur die twee films in de Nederlandse bioscoop top 20 had. De multicultikomedie Het Schnitzelparadijs werd uiteindelijk de Nederlandse film met de hoogste opbrengsten uit kaartverkoop van 2005. Sindsdien maakt Koolhoven films die wat meer "mainstream" zijn dan in het begin van zijn carrière.

In november 2008 kwam de film Oorlogswinter uit, naar Jan Terlouws bekroonde bestseller. Het werd Koolhovens succesvolste film tot dan toe. Het is zijn derde film die bekroond werd met een Gouden Film. Op 29 december behaalde de film zelfs de Platina Film, wat voor het eerst in zijn carrière was. Uiteindelijk trok de film bijna een miljoen bezoekers. De film werd ook internationaal goed verkocht. De film zou verschijnen in onder meer de Verenigde Staten, China, Australië, Frankrijk, Ierland, Nieuw-Zeeland, Duitsland en de Scandinavische landen. In 2010 greep Oorlogswinter net naast een Oscarnominatie: de film kwam op de zogeheten shortlist van negen films, maar niet bij de laatste vijf.

In 2009 was Koolhoven regelmatig 'tafelheer' in het VARA-programma De Wereld Draait Door. De jaren erna was hij regelmatig te gast (en soms nog wel eens tafelheer). Ook kwam hij af en toe langs als gast bij het VARA-programma Pauw en Witteman. Dit kreeg een vaster karakter vanaf 2013. Vanaf toen was hij met regelmaat (meestal 1 keer per maand) te zien met het Item Martin at the Movies. Hij besprak hier verschillende films met iets uit de actualiteit als aanleiding.

Koolhoven werkt al sinds 2009 aan een western getiteld Brimstone. Deze staat gepland voor 2015

Visie op cinema[bewerken]

In 2002 stelde De Filmkrant een aantal Nederlandse regisseurs de vraag: "Wat is cinema?", naar aanleiding van het IFFR, dat dat jaar als thema What (is) Cinema? had meegekregen. Martin Koolhoven antwoordde:

Aanhalingsteken openen

Wat is cinema? De hoed die door de wind wordt weggeblazen in Miller's Crossing.
Het knoopje boven de gloeilamp in Stalag 17.
De getatoeëerde vingers van Robert Mitchum in The Night of the Hunter.
Paul Newman die vertelt hoe het voor hem is om een keu vast te houden in The Hustler.
Hoe het titeltje "NOW" inkomt in Escape from New York.
De sambaballen uit Some Like It Hot.
Hoe Mastroianni een sigaret rookt in La Dolce Vita.
Barbara Stanwyck op de gang in Double Indemnity.
Rutger Hauer voorop het schip in Soldaat van Oranje.
Hoe Bourvil loopt in de schoenen van Louis de Funès in La Grande Vadrouille.
De opening van Touch of Evil.
De eindmonoloog van Hauer in Blade Runner.
Het pakje sigaretten in The Tenant.
De mond van Jeanne Moreau, de ogen van Paul Newman, de billen van Marilyn Monroe, de wangen van Orson Welles, de stem van Linda Fiorentino (of Joan Greenwood) en de borsten van de sigarettenverkoopster uit Amarcord.
Cinema is op de brommer van je zus naar Eindhoven. De voorpret als je kijkt naar de plaatjes in de vitrine en het gevoel dat je krijgt als het licht uitgaat in de zaal. Daar waar film ophoudt, begint cinema.

Aanhalingsteken sluiten

Anderen over Koolhoven[bewerken]

  • Ricci Scheldwacht schreef in HP/De Tijd over Koolhoven: "Praat vijf minuten met hem over film en het wordt duidelijk dat het waar is wat ze op de Filmacademie over hem beweren: bij Martin Koolhoven stroomt er celluloid door zijn aderen" .

Telefilms[bewerken]

Koolhoven wisselde officiële bioscoopfilms af met Telefilms. Hij maakte er drie; Suzy Q, Het schnitzelparadijs en 'n Beetje verliefd. Na het succes van Suzy Q wilde men een bioscooprelease (onder meer in Frankrijk), maar dit kon niet vanwege de muziekrechten. Het Schnitzelparadijs en 'n Beetje Verliefd werden allebei voor ze op televisie kwamen toch in de bioscoop uitgebracht en haalden beiden een Gouden Film. Het zijn de twee meest succesvolle in de bioscoop uitgebrachte Telefilms ooit.

Cinema Egzotik[bewerken]

In januari 2009 begon Martin Koolhoven een filmclub, onder de hoede van Ronald Simons die al langer The Cult Corner-avonden had op OT301. Deze avonden heetten De Keuze van Koolhoven en Martin vertoonde daar twee cultfilms (meestal genrefilms) op het grote doek, die hij zelf inleidde. Dat deed hij eens in de paar maanden en deze avonden waren dusdanig succesvol dat hij werd uitgenodigd om iets soortgelijks te gaan doen in De Balie. Vanaf mei 2011 verzorgden Ronald Simons en Martin Koolhoven het (vanaf dan maandelijkse) cultfilmprogramma Cinema Egzotik in de Amsterdamse Balie. Vertoningen op 35 mm film, ingeleid door Simons en/of Koolhoven.

Vanaf 6 april 2012 verhuist het programma naar EYE Film Instituut Nederland.

De posters voor De Keuze van Koolhoven en Cinema Egzotik worden gemaakt door Hajo de Boer

Filmografie[bewerken]

Externe links[bewerken]