Martin Koolhoven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin Koolhoven
Martin Koolhoven
Martin Koolhoven
Volledige naam Martinus Wouter Koolhoven
Geboren Den Haag, 25 april 1969
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Jaren actief 1996-heden
Beroep(en) filmregisseur
scenarioschrijver
Films Suzy Q, AmnesiA, De grot, Het Zuiden, Het schnitzelparadijs, Knetter, 'n Beetje verliefd, Oorlogswinter
Onderscheidingen
Gouden Kalf 2001 (regie: De Grot)
2006 (publieksprijs: Knetter)
(en) IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Martinus Wouter (Martin) Koolhoven (Den Haag, 25 april 1969) is een Nederlands filmmaker.

Biografie[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Koolhoven wordt geboren in Den Haag, groeit vanaf zijn derde op in het Westland en verhuist in zijn puberteit naar Asten. Ondanks hoge cijfers en de adviezen van zijn school, wil Koolhoven naar de L.T.S. om timmerman te worden. Dat wordt geen succes; Koolhoven haalt voor alles hoge cijfers, behalve voor dat wat met timmeren te maken heeft. Hierna gaat hij naar de MDGO, waar hij al wat meer op zijn plek is. Hij studeert af als agogisch werker, na onder meer twee keer een half jaar gewerkt te hebben met geestelijk gehandicapten. Op de MDGO komt Koolhoven echter in contact met zijn ware liefde: in het vak Audiovisuele Productie gaat hij aan de gang met beeld en geluid, waar hij een bijzonder talent voor blijkt te hebben. Dit ontwikkelt hij verder op een audiovisuele HBO-opleiding in Sittard, waar hij twee jaar blijft alvorens hij vertrekt naar Brussel om daar te gaan studeren aan de Belgische filmacademie (St. Lucas). Al snel beseft Koolhoven dat het echter de Filmacademie in Amsterdam is waar hij thuishoort. Hij stopt in Brussel en werkt een aantal maanden in gevangenis Maashegge in Overloon, voordat hij begint aan zijn studie aan de Filmacademie in Amsterdam. Op de Filmacademie werkt Koolhoven reeds samen met mensen die later deel zullen uitmaken van zijn vaste team. Job ter Burg (montage), en Menno Westendorp (camera) zijn jaargenoten van Koolhoven..

Eerste films[bewerken]

In 1996 studeert Martin Koolhoven af aan de Filmacademie in de richting Regie/Scenario Fictie. Zijn eindexamenfilm wordt aardig ontvangen, maar het is pas echt met de Lolamoviola Duister Licht, een goedkope televisiefilm van bijna een uur, dat Koolhoven zijn naam als jong talent vestigt. Hij maakt in 1996 ook een aantal videoclips voor Hakkûhbar voor zijn vriend Bob Fosko.

Zijn definitieve doorbraak komt met Suzy Q. De film, uit de eerste reeks Telefilms, wint bijna alle prijzen die er in Nederland te winnen zijn, maar ook in het buitenland wordt de film flink gelauwerd, waardoor het de meest bekroonde Nederlandse film wordt van 1999. Koolhoven zelf wint daarnaast nog de Prijs van de stad Utrecht (het grootste jonge filmtalent van dat jaar) en wordt genomineerd voor de NPS-Cultuurprijs. De film betekende ook de doorbraak van de jonge actrice Carice van Houten, met wie Koolhoven sindsdien regelmatig werkt.

De films die Koolhoven sindsdien maakt, worden doorgaans goed ontvangen. Zijn films winnen prijzen op het filmfestival in Utrecht, vaak voor zijn acteurs. Zoals het toonaangevende blad Variety over Het Zuiden schreef: "Helmer Martin Koolhoven is known for eliciting topnotch performances from his actors, and "South" is no exception."

Grotere films[bewerken]

In 2005 kwamen twee films van Martin Koolhoven uit: de bioscoophit Het Schnitzelparadijs en de arthousehit Knetter. Koolhoven was de eerste regisseur die twee films in de Nederlandse bioscoop top 20 had. De multicultikomedie Het Schnitzelparadijs werd uiteindelijk de Nederlandse film met de hoogste opbrengsten uit kaartverkoop van 2005. Sindsdien maakt Koolhoven films die wat meer "mainstream" zijn dan in het begin van zijn carrière.

In november 2008 kwam de film Oorlogswinter uit, naar Jan Terlouws bekroonde bestseller. Het werd Koolhovens succesvolste film tot dan toe. Het is zijn derde film die bekroond werd met een Gouden Film. Op 29 december behaalde de film zelfs de Platina Film, wat voor het eerst in zijn carrière was. Uiteindelijk trok de film bijna een miljoen bezoekers. De film werd ook internationaal goed verkocht. De film zou verschijnen in onder meer de Verenigde Staten, China, Australië, Frankrijk, Ierland, Nieuw-Zeeland, Duitsland en de Scandinavische landen. In 2010 greep Oorlogswinter net naast een Oscarnominatie: de film kwam op de zogeheten shortlist van negen films, maar niet bij de laatste vijf.

In 2009 was Koolhoven regelmatig 'tafelheer' in het VARA-programma De Wereld Draait Door. De jaren erna was hij regelmatig te gast (en soms nog wel eens tafelheer). Ook kwam hij af en toe langs als gast bij het VARA-programma Pauw en Witteman. Dit kreeg een vaster karakter vanaf 2013. Tegenwoordig is hij met enige regelmaat (meestal 1 keer per maand) te zien met het Item Martin at the Movies. Hij bespreekt hier verschillende films met iets uit de actualiteit als aanleiding.

Koolhoven werkt al sinds 2009 aan een western. Het is nog onbekend wanneer deze gedraaid zal worden.

Visie op cinema[bewerken]

In 2002 stelde De Filmkrant een aantal Nederlandse regisseurs de vraag: "Wat is cinema?", naar aanleiding van het IFFR, dat dat jaar als thema What (is) Cinema? had meegekregen. Martin Koolhoven antwoordde:

Aanhalingsteken openen

Wat is cinema? De hoed die door de wind wordt weggeblazen in Miller's Crossing.
Het knoopje boven de gloeilamp in Stalag 17.
De getatoeëerde vingers van Robert Mitchum in The Night of the Hunter.
Paul Newman die vertelt hoe het voor hem is om een keu vast te houden in The Hustler.
Hoe het titeltje "NOW" inkomt in Escape from New York.
De sambaballen uit Some Like It Hot.
Hoe Mastroianni een sigaret rookt in La Dolce Vita.
Barbara Stanwyck op de gang in Double Indemnity.
Rutger Hauer voorop het schip in Soldaat van Oranje.
Hoe Bourvil loopt in de schoenen van Louis de Funès in La Grande Vadrouille.
De opening van Touch of Evil.
De eindmonoloog van Hauer in Blade Runner.
Het pakje sigaretten in The Tenant.
De mond van Jeanne Moreau, de ogen van Paul Newman, de billen van Marilyn Monroe, de wangen van Orson Welles, de stem van Linda Fiorentino (of Joan Greenwood) en de borsten van de sigarettenverkoopster uit Amarcord.
Cinema is op de brommer van je zus naar Eindhoven. De voorpret als je kijkt naar de plaatjes in de vitrine en het gevoel dat je krijgt als het licht uitgaat in de zaal. Daar waar film ophoudt, begint cinema.

Aanhalingsteken sluiten

Anderen over Koolhoven[bewerken]

  • Ricci Scheldwacht schreef in HP/De Tijd over Koolhoven: "Praat vijf minuten met hem over film en het wordt duidelijk dat het waar is wat ze op de Filmacademie over hem beweren: bij Martin Koolhoven stroomt er celluloid door zijn aderen", .

Cinema Egzotik[bewerken]

In januari 2009 begon Martin Koolhoven een filmclub, onder de hoede van Ronald Simons die al langer The Cult Corner-avonden had op OT301. Deze avonden heetten De Keuze van Koolhoven en Martin vertoonde daar twee cultfilms (meestal genrefilms) op het grote doek, die hij zelf inleidde. Dat deed hij eens in de paar maanden en deze avonden waren dusdanig succesvol dat hij werd uitgenodigd om iets soortgelijks te gaan doen in De Balie. Vanaf mei 2011 verzorgden Ronald Simons en Martin Koolhoven het (vanaf dan maandelijkse) cultfilmprogramma Cinema Egzotik in de Amsterdamse Balie. Vertoningen op 35 mm film, ingeleid door Simons en/of Koolhoven.

Vanaf 6 april 2012 verhuist het programma naar EYE Film Instituut Nederland.

De posters voor De Keuze van Koolhoven en Cinema Egzotik worden gemaakt door Hajo de Boer

Filmografie[bewerken]

Externe links[bewerken]