Martin Schildt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schilderij van Martinus Schildt, olie op doek.

Martinus (Martin) Schildt (Rotterdam, 29 augustus 1867 - aldaar, 14 juni 1921) was een Nederlandse kunstschilder en tekenaar.[1]

Leven en werk[bewerken]

Schildt, geboren als Martinus Schilt, werkte onder de naam Martin Schildt. Hij was een zoon van Cornelis Schilt en Rijnharddina Johanna Geuken. Schildt verwierf op jeugdige leeftijd reeds de zilveren medaille op de tekenacademie. Aanvankelijk was hij van 1880 tot 1893 kunstlakker van beroep. Hij volgde in die periode de avondopleiding aan de Rotterdamse academie voor beeldende kunsten. Van 1882 tot 1921, het jaar van zijn overlijden, was hij werkzaam in Rotterdam. Schildt was lid van Arti et Amicitiae in Amsterdam. Vanaf 1893 wijdde hij zich volledig aan de schilderkunst. Hij was leraar van de schilders Jacobus Johannes Brouwers, Egbertus Jansen en Leo Ponse.[1] In 1916 werd hij getroffen door een beroerte, waardoor hij ernstig in zijn werk als schilder werd belemmerd. De periode voor zijn overlijden in 1921 was hij blind.[2]

Prijzen[bewerken]

In 1895 werd zijn schilderij Tevredenheid bekroond met een prijs door de Rotterdams kunstacademie. In 1901 werd zijn werk op de internationale kunsttentoonstelling in München bekroond met en gouden medaille. Op dezelfde tentoonstelling werd ook het werk van zijn collega's Théophile de Bock, Thérèse Schwartze en Jan Veth bekroond.

Bronnen, noten en/of referenties