Martin Schulz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin Schulz
Präsident des Europäischen Parlamentes im Kölner Rathaus-8688-2.jpg
Geboren Hehlrath, 20 december 1955
Land Duitsland
Functie Voorzitter van het Europees Parlement
Sinds 2012
Partij SPD
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Martin Schulz (Hehlrath, 20 december 1955) is een Duits politicus van de SPD en sinds 2012 voorzitter van het Europees Parlement, waar hij sinds 1994 lid van is. Voordat hij voorzitter was van het hele parlement, was hij vanaf de Europese Parlementsverkiezingen van 2004 fractievoorzitter van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten.

Na zijn middelbareschooltijd volgde Schulz een opleiding tot boekhandelaar. Van 1982 tot 1994 had hij een eigen boekhandel in Würselen. In 1974 werd Schulz lid van de SPD en werd actief bij de Jusos (Jonge Socialisten). In 1984 werd hij lid van de gemeenteraad van Würselen. Tussen 1987 en 1998 was hij hier burgemeester.

Aanvaringen in het Europees parlement [bewerken]

Op 2 juli 2003 sprak Schulz de Italiaanse minister-president Silvio Berlusconi aan op het feit dat hij zowel minister-president als media-ondernemer was. Berlusconi antwoordde dat hij Schulz wel geschikt vond voor een rol als Kapo in een film over Duitse concentratiekampen. Berlusconi gaf later aan dat hij dit als "grapje" bedoeld had.[1]

Op 24 november 2010 viel de Britse Europarlementariër Godfrey Bloom Schulz in de rede met de nationaalsocialistische propagandaspreuk "Ein Volk, ein Reich, ein Führer" en noemde Bloom Schulz een "ondemocratische fascist". Bloom werd daarop door de voorzitter van het Europees parlement, Jerzy Buzek, uit de zitting verwijderd. Hiertegen werd door de Nederlandse parlementariër Barry Madlener van de Partij voor de Vrijheid geprotesteerd, omdat Schulz zelf Daniël van der Stoep voor fascist had uitgemaakt, en hiervoor niet uit de zitting was verwijderd.[2]

Voorzitter van het Europees Parlement [bewerken]

Op 17 januari 2012 werd Schulz gekozen tot de nieuwe voorzitter van het Europees Parlement als opvolger van Jerzy Buzek. Volgens enkele fracties in het Europees Parlement was dit vooral dankzij een deal tussen de Europese Volkspartij (EVP) en de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten (S&D). De S&D steunde de artikel 7.1 procedure tegen Hongarije niet, in ruil voor de steun van de VP en de S&D voor het voorzitterschap. De artikel 7.1 procedure was een formele basis geweest voor debat met Viktor Orbán, minister-president van Hongarije.

In september 2012 kwam hij in opspraak omdat hij, naar aanleiding van de ophef rond de omstreden Mohammedfilm Innocence of Muslims, opriep tot zelfcensuur en het vermijden van beledigingen tegen religies, in plaats van de vrijheid van meningsuiting te verdedigen.[3]

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Berlusconi blijft erbij: Het was een grapje, Trouw, 4 juli 2003
  2. Europarlementariër uit debat gezet na nazi-uitspraak, Elsevier, 24 november 2010
  3. Volkskrant, 'Meneer Schulz, voor kwetsende meningen creëer je maar een dikke huid'
Voorganger:
Jerzy Buzek
Voorzitter van het Europees Parlement
17 januari 2012 - heden
Opvolger:
-
leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Barroso II: Catherine Ashton · Joaquín Almunia · Maroš Šefčovič · María Damanáki · Štefan Füle · László Andor
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Elio Di Rupo · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico