Massaconcentratie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het begrip massaconcentratie wordt in de scheikunde gebruikt als één van de manieren om de concentratie van een oplossing uit te drukken. Het is de massa van een opgeloste stof A gedeeld door het volume van de oplossing. In formulevorm is dit:

\varrho_\mathrm{A} = \frac{m_\mathrm{A}}{V}

Wanneer men 10,05 gram glucose in water oplost tot een totaal volume van 0,500 liter, is de massaconcentratie van glucose:

\varrho_{\text{glucose}} = \frac{10{,}05}{0{,}500} = 20{,}1 \ \mathrm{g / L}

Het symbool voor de massaconcentratie, de Griekse letter ρ (rho) is dezelfde als voor de dichtheid. Maar bij de dichtheid gaat het om de massa van een oplossing gedeeld door het volume van diezelfde oplossing. Symbool en eenheid zijn hetzelfde, maar het getal verschilt. Zo is de dichtheid van eerder genoemde oplossing gelijk aan 1,0058 kg/L.

Conversie[bewerken]

Massafractie[bewerken]

w_i = \frac{\varrho_i}{\rho}

Molaire concentratie[bewerken]

c_i = \frac{\varrho_i}{M_i}

Zie ook[bewerken]