Masters Tournament 2010

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Masters Tournament 2010 (golf))
Ga naar: navigatie, zoeken
Winnaar 2010: Phil Mickelson.
Winnaar 2009: Ángel Cabrera

Het Masters Tournament 2010, de eerste major van het golfseizoen, werd van 8 tot 11 april 2010 gehouden op de Augusta National Golf Club in Augusta, de op één na grootste stad van de Amerikaanse staat Georgia. Titelverdediger was de Argentijn Ángel Cabrera.

Verslag[bewerken]

Ronde 1[bewerken]

De 74ste Masters werd geopend door twee legendarische spelers: Jack Nicklaus en Arnold Palmer, die beiden op de eerste tee een bal afsloegen. Tien minuten later sloeg de eerste partij af.

De eerste ronde had urenlang vier leiders met een score van -5: Tom Watson, Lee Westwood, Phil Mickelson en Y E Yang, waarbij Watson de enige was die geen enkele bogey maakte. Zij werden ingehaald door Fred Couples, die -6 maakte. Een andere naam die in de top 10 stond was Sandy Lyle. Titelverdediger Ángel Cabrera maakte +1, de beste amateur was Matteo Manassero met -1. Tiger Woods maakte een comeback met -4.

Ronde 2[bewerken]

14:00 uur: Bijna alle spelers waren gestart. Sandy Lyle stond na negen holes op +10 stond en sloeg een ronde van 86.

18:30 uur: De bijna 37-jarige Lee Westwood had veel lange putts gemaakt en deelde de leiding met Ian Poulter met -8. Manassero, die zijn coach Alberto Binaghi als caddie had meegenomen, en met Lee Westwood en Mike Weir speelde, was de enige amateur die zich kwalificeerde voor het weekend. Hij kreeg op zondag de 'Silver Cup' als beste amateur. Thongchai Jaidee had zich halverwege de tweede ronde teruggetrokken vanwege een elleboogblessure. Veertien spelers waren nog in de baan.

Ronde 3[bewerken]

17:00 uur: Er deden nog 48 spelers mee. Nadat de twee leiders negen holes hadden gespeeld, stond Westwood met -11 aan de leiding, gevolgd door Poulter met -8, Mickelson met -7 en Mahan met -6. Vier spelers stonden op -5, waaronder Fred Couples en Tiger Woods. Woods scoorde -2.

Mickelson, die de Masters ook in 2004 en 2006 won, maakte de beste ronde van de dag, vooral omdat hij op holes 13, 14 en 15 eagle, eagle, birdie maakte, maar verder stonden er ook drie bogeys op zijn kaart.

Ronde 4[bewerken]

Manassero, beste amateur, met zijn coach/caddie Alberto Binaghi.

14:00 uur: Nathan Green was als eerste terug in het clubhuis. Hij maakte op hole 16 de eerste hole-in-one,. Hij maakte een ronde van 75, waarmee hij onderaan de lijst stond.

16:30 uur: Tiger Woods miste op hole 1 zijn afslag, daarna de green, zijn chip en zijn putt en maakte een bogey. Op hole 2, een par 5, kreeg hij de bal niet uit de bunker en miste hij zijn birdie. Op hole 3 sloeg hij over de green heen en maakte hij weer een bogey. Op hole 5 kwam weer een bogey, dus belandde hij voorlopig op de achtste plaats. Lee Westwood en Phil Mickelson stonden na acht holes gelijk op -12. K J Choi maakte in negen holes -3 stond nu derdde met -11. Fred Couples had in negen holes ook -3 gemaakt en volgde op de vierdde plaats met -10.

De amateur Matteo Manassero was binnen en stond +4 voor het toernooi en daarmee op de 36ste plaats.

17:00: Choi maakte een birdie op de tiende hole en kwam aan de leiding met Mickelson op -12. Lee Westwood maakte een bogey op hole 9 gemaakt en ging naar -11 gegaan. Enkele minuten later maakte Kim een eagle op hole 15, zodat hij ook op -11 kwam.

De laagste ronde van het toernooi werd binnengebracht door Nick Watney. Hij scoorde 65 (-7), waardoor hij op de zevende plaats eindigde. Later kwam ook Anthony Kim met een -7 binnen, waardoor hij naar de derde plaats steeg.

De winnaar werd Phil Mickelson, die een kaart zonder bogeys mocht ondertekenen en voor de derde keer het groene jasje mocht aantrekken.

Eindstand[bewerken]

Nr Naam R1 Score Nr R2 Score Totaal Nr R3 Score Totaal Nr R4 Score Totaal
1 Vlag van Verenigde Staten Phil Mickelson 67
-5
T2
71
-1
-6
T3
67
-5
-11
2
67
-5
-18
2
Vlag van Engeland Lee Westwood 67
-5
T2
69
-3
-8
1
68
-4
-12
1
71
-1
-13
3
Vlag van Verenigde Staten Anthony Kim 68
-4
T7
70
-2
-6
T3
73
+1
-5
T9
65 -7
-12
T4
Vlag van Zuid-Korea K J Choi 67
-5
T2
71
-1
-6
T3
70
-2
-8
T3
69
-3
-11
T4
Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 68
-4
T7
70
-2
-6
T3
70
-2
-8
T3
60
-3
-11
6
Vlag van Verenigde Staten Fred Couples 66
-6
1
75
+3
-3
T9
68
-4
-7
5
70
-2
-9
7
Vlag van Verenigde Staten Nick Watney 68
-4
T7
76
+4
par
T21
71
-1
-1
T17 65 -7
-8
T8
Vlag van Verenigde Staten Hunter Mahan 71
-1
T20
71
-1
-2
T12
68
-4
-6
T6
71
-1
-7
T8
Vlag van Japan Y E Yang 67
-5
T2
72
0
-5
8
72
par
-5
T9
70
-2
-7
T10
Vlag van Engeland Ian Poulter 68
-4
T7
68
-4
-8
1
74
+2
-6
T6
73
+1
-5
T10
Vlag van Verenigde Staten Ricky Barnes 68
-4
T7
70
-2
-6
T3
72
par
-6
T6
73
+1
-5
T18
Vlag van Verenigde Staten Tom Watson 67
-5
T2
74
+2
-3
T9
73
+1
-2
T14
73
+1
-1
T30
Vlag van Denemarken Søren Kjeldsen 70
-2
T?
71
-1
-3
T9
75
+3
par
T22
75
+3
+3

Fred Couples scoorde in de eerste ronde -6, dit is nog steeds de beste ronde van het toernooi.

De baan[bewerken]

De officiële opening van Augusta National Golf Club vond plaats op 13 januari 1933. De baan was het idee van de beroemde golfer Bobby Jones en zijn vriend Clifford Roberts en het ontwerp kwam van Alister MacKenzie. De baan bestaat uit 18 holes en heeft tijdens de Masters een par van 72 en een lengte van 7435 yards.

Hole 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Totaal
Meters 445 575 320 219 416 165 411 521 421 453 462 142 466 402 485 155 402 425 6799
Yards 416 526 350 240 455 180 450 570 460 495 505 155 510 440 530 170 440 465 7435
Par 4 5 4 3 4 3 4 5 4 4 4 3 5 4 5 3 4 4 72

De spelers[bewerken]

Er doen zes amateurs mee, waaronder de Italiaan Matteo Manassero (winnaar Brits Amateur) en de Koreaan Byeong-hun An (winnaar US Amateur). In de week voor de Masters hebben zij om de Georgia Cup gespeeld, Matteo won met 5&4.

Chang-Won Han mag meedoen omdat hij in China de eerste editie van het Aziatisch Amateur Kampioenschap won. Nathan Smith won het US Mid-Amateur Golfkampioenschap om hier voor de tweede keer te mogen spelen.

Bronnen, noten en/of referenties