Mathilde van Toscane
| Mathilde van Toscane | ||
| 1046 - 1115 | ||
| Gravin-gemalin van Verdun | ||
| Periode | 1071 - 1076 | |
| Voorganger | Godfried IV | |
| Opvolger | Godfried V | |
| markgravin van Toscane | ||
| Periode | 1076 - 1115 | |
| Voorganger | Beatrix | |
| Opvolger | Koenraad | |
| Vader | Bonifatius IV van Toscane | |
| Moeder | Beatrix van Opper-Lotharingen | |
Mathilde van Toscane (Mantua, 1046 - Bondeno di Roncore, 1115), bijgenaamd la Grande Contessa ("de Grote Gravin"), was een dochter van markgraaf Bonifatius IV van Toscane en van Beatrix van Opper-Lotharingen, een dochter van hertog Frederik II van Lotharingen. Na het overlijden van haar moeder in 1076 volgt ze haar op als markgravin van Toscane.
Zij huwde in 1071 met Godfried III met de Bult. Hun huwelijk bleef kinderloos, maar de hertog adopteerde zijn neef Godfried van Bouillon, die zijn erfgenaam wordt.
In 1089 hertrouwde zij met Welf V, (van 1101-1120 als Welf II hertog van Beieren), die weer van haar scheidde in 1095. Tijdens de investituurstrijd koos zij resoluut partij voor paus Gregorius VII. Het was naar haar burcht in Canossa dat keizer Hendrik IV op boetetocht trok om zich te onderwerpen aan het pauselijk gezag.