Matrix (materiaalkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een matrix is een algemene chemisch-materiaalkundige term voor een materiaal of een stof dat als raamwerk dient, ter ondersteuning of ter omringing van een ander materiaal of stof.

Een voorbeeld van een matrix is een polymeer in een vezelversterkte kunststof. Terwijl de vezels in de kunststof zorgen voor de hoge sterkte, is de functie van de matrix hoofdzakelijk dat het de vezels op zijn plaats houdt.

In het algemeen spreekt men ook van een matrix wanneer men het heeft over het materiaal dat een bepaalde component omringt. Bij een meetmethode zoals röntgenfluorescentie kan men de concentratie van verschillende elementen tegelijk meten, maar de aanwezigheid van het ene element kan de meting van de andere beïnvloeden. Men spreekt dan van een matrixeffect.

MALDI (matrix-assisted laser desorption/ionization) is bekende techniek in de massaspectrometrie, waarbij een matrix gebruikt wordt om de ionisatie van de analyten te bevorderen.

In de geologie en petrologie wordt met de matrix van een gesteente een omringende grondmassa van kleine korrels of kristallen bedoeld, waar grotere clasts door omringd worden. In een afzettingsgesteente is de matrix bijvoorbeeld zand dat zich om grotere fragmenten (bijvoorbeeld grind of fossielen) heen bevindt. In een metamorf gesteente of stollingsgesteente bestaat de matrix uit kleine kristallen, waar grotere kristallen (blasts of clasts) of vulkanische tephra door omringd worden.