Matt Hardy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Matt Hardy
Hardy in 2012
Hardy in 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam Matthew Moore Hardy
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten Cameron (North Carolina)
Geboortedatum 23 september 1974
Lengte 1,88 m
Gewicht 102 kg
Carrière
Debuut 15 oktober 1992
Met pensioen 1 september 2011
Ringnaam Evil Knieval
Executioner
Grim Reaper
Ignis Fatuus
High Voltage
Matt Hardy
Matt Hardy Version 1.0
Surge
White Cheetah
Trainer / Coach Dory Funk Jr.
Discipline Professioneel worstelen
Portaal  Portaalicoon   Sport

Matthew Moore (Matt) Hardy (Cameron (North Carolina), 23 september 1974) is een Amerikaans professioneel worstelaar die vanaf 2012 actief is bij Ring of Honor. Hij is vooral bekend van zijn tijd bij World Wrestling Entertainment, van 1998 tot 2010, en Total Nonstop Action Wrestling, in 2011.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Hardy, zijn broer Jeff en zijn vrienden startte hun eigen promotie op, de Trampoline Wrestling Federation (TWF), en bootsten de moves na die ze zagen op de televisie. Ze creëerden later hun eigen worstelpromotie, de OMEGA Wrestling, die Hardy, onder de ringnaam High Voltage, concurreerde. Kort nadat Hardy (als High Voltage) een opname verzond naar de World Championship Wrestling (WCW) Amateur Challenge, begon hij te concurreren in de WCW in een tag team, de High Voltage genaamd, en zorgde dat Hardy zijn ringnaam te veranderen in Surge.

De Hardy's (Matt en Jeff Hardy) worstelde ook voor andere verscheidene North Carolina-gebaseerde worstelorganisaties en nummer van aangepaste alter-ego's. Als The Wolverine, Hardy veroverde in mei 1994 het New England Wrestling Alliance (NEWA) Championship. Als High Voltage, hij teamde met Venom om in maart 1995 het New Frontier Wrestling Association (NFWA) Tag Team Championship te claimen. Een maand later versloeg High Voltage Willow voor het NFWA Championship.

World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment (1998-2005)[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Hardy Boyz voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Hardy werkte, van 1994 tot hij een voltijdse contract tekende, als een jobber voor de World Wrestling Federation (WWF). Zijn eerste WWF-match was op 23 mei 1994 tegen Nikolai Volkoff, die hij verloor door submission. Hij worstelde sporadisch door 1994 in de WWF met verliezende matchen tegen Crush, Razor Ramon, Owen Hart en The Undertaker. Hardy bleef sporadisch worstelen met het WWF, waaronder wedstrijden tegen Hunter Hearst Helmsley en "The Ringmaster" Steve Austin. In 1998 werden de Hardy's naar voormalig worstelaar Dory Funk Jr. gestuurd om te trainen. De Hardy Boyz gebruikte een middelgewicht (cruiserweight) snel-gelijk hoogvliegende stijl in hun wedstrijden, vaak van grote hoogte springen om schade aan hun tegenstanders (en zichzelf in het proces) te doen. Hoewel Jeff beter bekend was voor zijn extreme moves, Hardy was zelf een wonderbaarlijke hoogvlieger. Terwijl ze in 1999 feuding (ruziën) met Edge en Christian, het duo pikte Michael Hayes even op als hun manager. Op 5 juli 1995 wonnen ze hun eerste WWF Tag Team Championship door de Acolytes te verslaan, maar verloren een maand later hun titel. Hoewel ze Hayes snel dumpten, vergezelden ze bij de kort levende stable, The New Brood, met Gangrel. Na het breken met Gangrel, Hardy en Jeff waren snel managed door Terri Runnels, nadat ze haar services wonnen in de eerste tag team ladder match ooit.

In 2000 vonden de Hardy Boyz een nieuwe manager, Lita, Hardy's levensecht vriendin. Samen, het trio bekwam bekend als "Team Xtreme". Door 2000 zetten ze hun ruzie door met Edge en Christian, versloegen hen voor het WWF Tag Team Championship in twee gelegenheden. Op 24 april 2000 won Hardy het WWF Hardcore Championship op Raw is War door Crash Holly te verslaan, maar verloor de titel drie dagen later terug aan Holly op SmackDown!. Op SummerSlam concurreerde de Hardy Boyz in de eerste Tables, Ladders and Chairs match ooit voor het Tag Team Championship tegen de Dudley Boyz en Edge en Christian, maar hadden geen succes.

Hardy op WrestleMania X8 in 2001

In 2001, nadat zijn broer Jeff het WWF Intercontinental Championship won, Hardy ging dan aan de slag bij singles- of een-op-eenmatchen. Vier dagen voor Backlash won Hardy op SmackDown! het WWF European Championship. Door het jaar 2001 heen, de Hardy Boyz won twee keer het WWF Tag Team Championship en tijdens de Invasion een keer het WCW Tag Team Championship. Op het einde van het jaar, de Hardy Boyz begon dan een verhaallijn waarin de broers elkaar ruzie maken. Dit ruzie leidde tot een match tussen de twee met Lita als special guest referee op Vengeance, die Jeff won.

Na de Brand Extension, hoewel, Hardy was overgeplaatst naar Heat terwijl Jeff worstelde op Raw. Tijdens de Raw-aflevering van 12 augustus 2002, Hardy keerde zich tegen Jeff tijdens Jeffs match tegen Rob Van Dam, omdat Hardy gefrustreerd was bij niet ontvangen van een match tegen Van Dam voor de 'number one contendership' voor het Intercontinental Championship. Een kort tijd later, Hardy vergezelde de SmackDown!-rooster. Tijdens de SmackDown!-aflevering van 3 oktober 2003, Hardy nam voordeel van een 'run-in' van Brock Lesnar om The Undertaker te verslaan.

Hardy dubde zichzelf tot "Matt Hardy: Version 1" en met zijn MF'er (Mattitude Follower) Shannon Moore in zijn hoek, begon Hardy in 2003 om zijn gewicht te verliezen. Hardy wou de 220 ​​pond (100 kg) gewichtsgrens te behalen om te concurreren voor het WWE Cruiserweight Championship. Op No Way Out versloeg Hardy Billy Kidman om het Cruiserweight Championship te winnen. Later was Hardy beschikbaar om naar Raw te gaan om te werken met Lita, die terugkeerde van een blessure. Hardy kwam in een verhaallijn terecht waar hij een vete startte met Kane. Lita was ook betrokken in de verhaallijn en Hardy werd tijdens de trouw van Lita en Kane, van de podium gegooid door de 'chokeslam' van Kane. Na de actie van Kane liep Hardy een knieblessure op. Samen met zijn vriend Rhyno, Hardy was op 11 april 2005 vrijgeven door de WWE.

Onafhankelijke promoties (2005)[bewerken]

Hardy verscheen op een Ring of Honor (ROH) evenement van 16 juli 2005 in Woodbridge (Connecticut) waar hij Christopher Daniels versloeg via submission. Voor zijn officiële terugkeer naar de WWE, volgde hij een match met Homicide voor de fans op een daaropvolgend ROH-evenement. De volgende dag verloor hij van Roderick Strong op zijn laatste ROH-verschijning.

World Wrestling Entertainment (2005-2010)[bewerken]

Tijdens de Raw-aflevering van 1 augustus 2005 kondigde Vince McMahon officieel de terugkeer van Hardy aan naar de WWE en voegde Hardy toe om Edge uit te dagen op SummerSlam. Tijdens de Raw-aflevering van 8 augustus 2005 maakte Hardy in-ring debuut en versloeg Snitsky. Tijdens SummerSlam raakte Hardy gewond en begon hevig te bloeden. De scheidsrechter beëindigde de match en Edge werd tot winnaar verklaard. Op Unforgiven won Hardy in een Steel Cage match van Edge en dat leidde dat Hardy naar de SmackDown!-brand ging.

Tijdens de ECW-aflevering concurreerde Hardy samen met zijn broer Jeff in een match en versloegen de Full Blooded Italians. Na een afwezigheid van vijf jaar worstelen de Hardy's weer samen als de Hardy Boyz. Een nacht na de WrestleMania 23, op Raw, de Hardy Boyz namen deel aan in een 10-team battle royal voor het WWE World Tag Team Championship. Ze wonnen de titels voor de zesde keer nadat ze Lance Cade en Trevor Murdoch als laatsten elimineerden. Tijdens de Raw-aflevering, een dag na de One Night Stand, verloren de Hardy's hun titels aan Cade en Murdoch. Op 28 augustus 2007 won Hardy samen met Montel Vontavious Porter (MVP), met wie hij de voorbije weken ruzie had over het WWE United States Championship, het WWE Tag Team Championship van Deuce 'n Domino en de match werd georganiseerd door de SmackDown-General Manager Theodore Long. Tijdens de SmackDown-aflevering van 16 november 2007 verloren Hardy en MVP hun titels aan John Morrison en The Miz.

Op 21 november 2007 kondigde de WWE aan via hun website dat Hardy een appendectomie-operatie onderging. Tijdens de Raw-aflevering van 31 december supporterde Hardy voor zijn broer Jeff, die het opnam tegen Randy Orton en Hardy werd alsnog aangevallen door Orton. Op 1 maart 2008 keerde Hardy officieel terug in een live-evenement.

Tijdens de WrestleMania XXIV op 30 maart 2008 maakte Hardy zijn WWE-televisie terugkeer tijdens de Money in the Bank ladder match om MVP aan te vallen. Op Backlash van 27 april 2008 versloeg Hardy MVP om het United States Championship te winnen.

Hardy als ECW Champion in 2008

Op 23 juni 2008 werd Hardy tijdens de Raw-aflevering door de WWE Draft naar de ECW-brand gestuurd en nam het United States Championship mee naar de ECW. Op The Great American Bash verloor Hardy zijn titel aan Shelton Benjamin en de titel keerde terug naar SmackDown. Op Unforgiven won Hardy het ECW Championship door de toen-kampioen Mark Henry, The Miz, Finlay en Chavo Guerrero te verslaan. Tijdens de ECW-aflevering van 13 juni 2009 verloor Hardy zijn titel aan Jack Swagger.

Op Royal Rumble 2009 verloor Hardy zijn herkansing om het ECW Championship te winnen van Swagger. Hardy's karakter veranderde in een schurk wanneer hij met een stalen stoel zijn broer Jeff raakte om Edge te helpen om het WWE Championship te winnen. Door de actie van Hardy leidde dit tot een ontwikkeling van een verhaallijn met zijn broer Jeff. De verhaallijn werd tijdens de Backlash beëindigd nadat Hardy de "I Quit" match verloor van Jeff en tijdens de match heeft Hardy zijn hand gebroken.

Hardy keerde tijdens de SmackDown-aflevering van 7 augustus 2009 terug als special guest referee voor de match tussen zijn broer Jeff en CM Punk voor het WWE World Heavyweight Championship, die Jeff won en zijn titel verdedigde. In het voorjaar van 2010 begon Hardy een op-scherm relatie met Maria, maar de relatie duurde niet lang nadat Maria vrijgegeven was van haar WWE-contract. Zijn volgende verhaallijn was met Drew McIntyre, met hij wekenlang ruziede. De verhaallijn werd stopgezet nadat McIntyre zijn visum legitiem afliep en terugkeerde naar zijn land, Schotland. Op 15 oktober 2010 kondigde de WWE aan dat zijn WWE-contract afliep en was vrijgegeven.

Total Nonstop Action Wrestling (2011)[bewerken]

Op 9 januari 2011 maakte Hardy zijn debuut op Total Nonstop Action Wrestling (TNA) tijdens de Genesis pay-per-view, als lid van de Immortal. Hij was de verrassing tegenstander voor Rob Van Dam voor een TNA World Heavyweight Championship match, die hij won. Hardy verloor zijn eerste TNA-match nadat hij verslagen werd door Mr. Anderson. De volgende weken was Hardy samen met de leden van Immortal meermaals betrokken om het op te nemen tegen de leden van Fortune. Op 20 juli 2011 lastte Hardy paar weken pauze in. Een dag later meldde de TNA dat Hardy geschorst was door meermaals te laat aankomen. Op 20 augustus 2011 was Hardy vrijgegeven van zijn TNA-contract nadat hij eerder werd gearresteerd. Hardy meld op zijn eigen youtube show dat hij naar de WWE-afkickkliniek gaat om zijn verslaving aan drugs. Het filmpje was erg emotioneel en trok veel aandacht aan zijn fans veel sturen complimenten zoals veel succes met je gezondheid.

Op 1 september 2011 maakte Hardy bekend dat hij, vanwege zijn blessures, stopt met voltijds worstelen.

In het worstelen[bewerken]

Hardy met de Twist of Fate op Sheamus
  • Finishers
    • Ice Pick (TNA; 2011) / Scar (Independent circuit; 2005, WWE)
    • Twist of Fate (WWE) / Twist of Hate (TNA)
  • Signature moves
    • Forearm smash
    • Iconoclasm
    • Inverted DDT
    • Missile dropkick
    • Moonsault
    • Multiple punches
    • Northern lights suplex¨
    • Side Effect
    • Extreme Leg Drop (Diving Move)
  • Bijnamen
    • "Version 1 (V1)"
    • "The Angelic Diablo"
    • "The Sensei of Mattitude"
    • "The Man Who Will Not Die"
    • "(Arguably) Everyone's Favorite Wrestler"
    • "Cold Blood"
  • Entree thema's
    • "Loaded" van Zack Tempest[204]
    • "Live for the Moment" van Monster Magnet (WWE)
    • "Rogue and Cold Blooded" van Dale Oliver (TNA)
    • "Immortal Theme" van Dale Oliver

Prestaties[bewerken]

Hardy als WWE Hardcore Champion in 2003
  • National Championship Wrestling
    • NCW Heavyweight Championship (1 keer)
  • New England Wrestling Alliance
    • NEWA Championship (1 keer)
  • New Frontier Wrestling Association
    • NFWA Championship (1 keer)
    • NFWA Tag Team Championship (1 keer met Venom)
  • NWA 2000
    • NWA 2000 Tag Team Championship (1 keer met Jeff Hardy)
Hardy als WWE United States Champion in 2008
  • Organization of Modern Extreme Grappling Arts
    • OMEGA Heavyweight Championship (1 keer)
    • OMEGA Tag Team Championship (1 keer met Jeff Hardy)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Gimmick (2002)
    • Worst Feud of the Year (2004) met Lita vs. Kane

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]