Matthew Bellamy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Matthew Bellamy
Matthew Bellamy at Kanrocksas 2011 Kansas City.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Matthew James Bellamy
Geboren 9 juni 1978
Land Vlag van Engeland Engeland
Werk
Jaren actief 1994 - heden
Genre(s) Alternatieve rock, new prog, progressieve rock, symfonische rock, progressieve metal, klassieke muziek
Beroep(en) Muzikant, producer, songwriter
Instrument(en) Gitaar, piano, orgel, mandoline, harmonium, keytar, mellotron, klarinet
Zangstem Kopstem
Act(s) Muse
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Matthew James (Matt) Bellamy (Cambridge, 9 juni 1978) is de frontman van de Britse rockband Muse. Als hoofdverantwoordelijke voor de muziek en teksten van Muse, is hij tevens de zanger in de groep en gebruikt daarin vaak een falsetstem. Bellamy bespeelt hoofdzakelijk de gitaar en piano, maar heeft incidenteel ook de orgel en keytar gebruikt. Ook staat hij bekend om zijn interesses in politiek, complottheorieën en het buitenaardse.

Bellamy werd geboren in Cambridge maar verhuisde in zijn jeugd naar Teignmouth, waar hij Chris Wolstenholme en Dominic Howard op school ontmoette. Het trio richtte in 1994 de band Muse op. De band heeft inmiddels zes studioalbums uitgebracht.

Biografie[bewerken]

Matthew Bellamy werd in 1978 geboren in Cambridge als zoon van George (gitarist van de uit de jaren '60 afkomstige Engelse rockgroep The Tornados) en Marilyn, die van oorsprong Iers was. Op zijn tiende verhuisde de familie Bellamy naar Devon. Vier jaar later gingen Matthews ouders echter scheiden en trok hij in bij zijn grootmoeder.[1] Teignmouth was voor Bellamy in zijn jeugd bepaald geen positief punt: "Ik voelde me hier zo gevangen. Mijn vrienden waren óf aan de drugs óf ze maakten muziek. Ik neigde naar het laatste en leerde uiteindelijk om muziek te maken. De band was mijn redding."[2] Op zijn zesde jaar begon Bellamy met het spelen van piano.[1] Op zijn veertiende was hij ook begonnen aan het spelen van de gitaar. Als inspiratie daarvoor noemde hij grunge en Jimi Hendrix. Toentertijd werd Bellamy nog niet beïnvloed door klassieke muziek.[3]

Bellamy ging in zijn jeugd naar Teignmouth Community College.[2] Daar werd hij vrienden met Dominic Howard, die hem uitnodigde om in zijn band Carnage Mayhem de nieuwe gitarist te worden. Deze band hield twee jaar stand, totdat alle bandleden behalve Dom en Matt de groep verlaten hadden. Toen vond het duo echter Chris Wolstenholme als nieuwe bandlid en vormden ze samen Rocket Baby Dolls. Deze bandnaam werd voor één optreden gebruikt: een 'battle of the bands'-competitie in 1994. Na dit concert veranderde de naam naar "Muse".[4]

Bellamy kreeg een eredoctoraat in de kunst van de University of Plymouth op 26 september 2008.

Bellamy is verloofd met Kate Hudson. Ze hebben samen een zoon Bingham Bellamy.

Stijl[bewerken]

Muzikaal[bewerken]

Bellamy heeft een hoge falsettostem en staat bekend om zijn typische luidruchtige ademhalingstechniek en stemgeluid. Zijn zangstem wordt wel vergeleken met die van Thom Yorke (Radiohead), Freddie Mercury en Jeff Buckley. Bellamy's karakteristieke pianospel is geïnspireerd door de werken van pianisten als Sergei Rachmaninoff en Chopin. Hij vermengt klassieke muziek met andere stijlen zoals symfonische rock en soms ook romantische muziek. Dit is terug te horen in verschillende nummers zoals onder andere in Butterflies & Hurricanes, Space Dementia en Ruled By Secrecy. In het nummer United States of Eurasia (Collateral Damage), dat te vinden is op Resistance (het vijfde album van Muse), komt Chopin zelfs expliciet naar voren: het nummer eindigt namelijk met een bewerkte versie van Nocturne, Opus 9, No.2 in E♭ majeur. Bellamy zelf zegt dat zijn gitaarspel is beïnvloed door gitaristen als Jimi Hendrix en Tom Morello van Rage Against The Machine. Dit is hoorbaar in enkele nummers van het tweede album Origin Of Symmetry en verschillende solo's. Hij wordt door verschillende personen de Mozart van onze tijd genoemd.[bron?]

Uitrusting[bewerken]

Bellamy gebruikt Hugh Manson custom gitaren die gemaakt worden in Exeter, Devon. Matthew heeft momenteel tien Mansons, beter bekend als zijn "Mattocasters" (een mix tussen de namen Matthew, Fender Stratocaster en Telecaster). De eerste en meest bekende is zijn Silver Manson. Matthew had een concept gebouwd om een gitaar en Hugh Manson hielp hem om zijn droom te realiseren. Het heeft een ingebouwde Z-Vex Fuzz Factory wat Bellamy zijn herkenbare geluid geeft en de mogelijkheid heeft om gecontroleerde feedback te gebruiken. Het heeft ook een MXR Phase 90 phaser en gebruikt Seymour Duncan en Kent Armstrong pickups. Alle andere Mansons van Bellamy hebben dit basisprincipe (behalve Matthews 7 string die niet voor hem gebouwd is) met andere soorten pickups, zoals zijn Mirror Manson. Sommige gitaren hebben nog meer extra's. Matthews Black Manson heeft een midi strip die controle geeft over een Digitech Whammy pedaal, als het aangesloten is, een Zvex Wah Probe en een aantal andere ingebouwde effecten. Een aantal van zijn gitaren hebben een ingebouwde MIDI controller waarmee hij een Korg kaoss pad bediend. Hij gebruikt Diezel amp heads die handgemaakt zijn in Duitsland, samen met Marshall Mode Four cabinets, Soldano Cabinets en Line 6 amps. De meeste effecten zijn gemaakt met zijn Line 6 modules.

Tijdens de Origin of Symmetry tournee gebruikte Matthew vaak een Korg SG Stage Piano en een Yamaha P80. Gedurende de Absolution tour bespeelde hij een Kawai MP9500 stage piano, gemonteerd op een metalen podium genaamd “the Dalek”. Dit podium was voorzien van LED schermen die gesynchroniseerd werden met de MIDI output van de piano en de stage visuals. Voor de synthesizer sounds gebruikte Bellamy twee Roland JP-800 ’s die bestuurd werden door de MIDI output van de Kawai piano en waarvan het geluid door Fender Deville versterkers werd gestuurd om enige kleur en distortion aan de klank toe te voegen.

Met de komst van Black Holes and Revelations heeft Matthew zijn uitrusting vernieuwd. Hij gebruikt voor het nieuwe album een Kawai MP-8 digitale stagepiano die ingebouwd werd in een witte buffetpiano vervaardigd door Vale Piano's. Sinds mei 2007 is de buffetpiano vervangen door een zwarte vleugelpiano waarvan het bovenste deel vervaardigd werd van transparante acrylvezel. Binnenin de vleugelpiano bevinden zich MIDI-gestuurde lichten die op de acrylplaat gereflecteerd worden. Goed om te weten is dat Bellamy geen échte vleugelpiano bespeelt, aangezien deze bestaat uit een vleugelpianocase waarin zich de Kawai MP-8 piano - eerder gebruikt in het houtwerk van Bellamy's buffetpiano – bevindt.

Interesses[bewerken]

Matt is een gepassioneerd voorstander van geoïsme.[5]

Matts fascinatie voor complottheorieën is duidelijk naar voren gekomen na het uitkomen van hun album Absolution. Eén van de nummers van dat album, Ruled By Secrecy, is genoemd naar Jim Marrs' Rule By Secrecy. Het B-side nummer "Futurism" gaat ook over een mogelijke dystopische toekomst. Raadsels verwant aan de Illuminati zijn opgedoken tijdens de 'schatjacht' die ze hadden opgezet voor hun fans tijdens de mtvU Campus Invasion Tour. In een cryptische mededeling over Muse' vierde album, vermeldde hij iets over Dan Browns The Da Vinci Code.

Bellamy's interesse in metafysica is duidelijk. Muse is naast andere muzikanten als Tool en DJ Shadow bekend als voorstander van filosofie in de muziek.

Prestaties[bewerken]

Eind 2009 werd Bellamy door Total Guitar uitgeroepen tot gitarist van het decennium. Als redenen werden onder meer aangevoerd dat hij een heel nieuwe stijl had ontwikkeld, en dat er sinds Jimi Hendrix niet meer zo'n revolutionaire gitarist is geweest. Matthew was recent nog #29 in de top 100 gitaristen van de wereld van het Total Guitar magazine. Hij versloeg hiermee The Edge van U2, Pete Townshend van The Who en Chuck Berry. Zijn gitaarspel in Plug In Baby werd #13 in de top 20 van beste gitaarspellen van Total Guitar. Datzelfde stuk is ook benoemd tot een van de beste door Q Magazine's Rock and Pop Miscellany.

Het gitaarspel in Stockholm Syndrome werd benoemd tot het beste door het Australische radiostation Triple J. Daarmee stond Muse in hun Top 100 Riffs of all time boven Nirvana's Smells Like Teen Spirit. Ook bij Triple J stond Plug In baby hoog genoteerd.

In april 2005 werd Matthew benoemd tot #28 in de Sexiest People In Rock peiling van het magazine Kerrang!. Zij benoemde hem ook tot de beste 'in-house' gitarist. Cosmopolitan benoemde hem tot meest sexy rocker in 2003 en 2004. Door NME Magazine werd hij als veertiende gekozen in hun lijst van Greatest Rock'n'roll Hero of all time. Hij versloeg daarmee John Lennon, Bob Dylan en vele anderen. Eind 2009 won hij de Sexiest Male in Music verkiezing van NME, zijn medebandlid Dominic Howard werd tweede.

Discografie[bewerken]

Met Muse[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Matthew Bellamy - Muse Wiki Geraadpleegd op 2010-01-07
  2. a b (en) South Devon herald express - We are not a- Muse (september 13 1999) Geraadpleegd op 2009-12-15
  3. (en) Muse's Matt Bellamy Talks Geraadpleegd op 2010-01-07
  4. (en) Dominic Howard Biography - Muse Drummer Geraadpleegd op 2010-01-07
  5. Muse return with new album The Resistance. "Sure, he has already launched into a passion­ate soliloquy about Geoism (the land-tax movement inspired by the 19th-century political econo­mist Henry George)."