Matthieu Ricard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Matthieu Ricard
Dhamma wiel

Boeddhisme

Concepten
Geschiedenis
Stromingen
Geschriften
Personen
Tempels
Devotie
Per land
Termen
Van A tot Z
Dhamma wiel

Matthieu Ricard (Aix-les-Bains, 15 februari 1946) werd als zoon van de filosoof Jean-François Revel geboren. Hij is bekend als persoonlijk vertaler van de veertiende dalai lama en schrijver van boeken over boeddhisme en de oosterse filosofie.

Hij is onder meer te zien in de documentaire Tibet: 50 Years After The Fall uit 2009 van het regisseursduo Ritu Sarin en Tenzin Sönam.

Biografie[bewerken]

Matthieu Ricard werd in het XVIe district van Parijs geboren en studeerde eerst moleculaire biologie. Tijdens zijn promotieonderzoek werkte hij in het Pasteur Instituut met Nobelprijswinnaar François Jacob.

Toen hij in 1972 gepromoveerd was begon hij te twijfelen aan een academische carrière. Geïnspireerd door de films over de Tibetaanse meesters besloot hij naar de Himalaya te gaan. Daar ontmoette hij Kangyur Rinpoche in Darjeeling (India) en studeerde bij hem tot zijn overlijden. Hierna werd hij leerling bij Dilgo Khyentse Rinpoche in Kathmandu (Nepal) en studeerde bij hem tot zijn overlijden in 1991. Tevens besloot Matthieu monnik te worden. Tot op de dag van vandaag woont Matthieu Ricard in een kamer op de bovenste verdieping van het Shechen-klooster in Bodnath (Kathmandu). In 1989 werd Matthieu de persoonlijke (simultaan) vertaler van de dalai lama en sindsdien reist hij vaak met de dalai lama mee.

Hij is in Nederland voornamelijk bekend van het boek "De monnik en de filosoof", een dialoog met zijn vader, een professor in de filosofie aan de Sorbonne in Parijs, waarbij ze de Westerse en de Oosterse filosofie vergelijken, de verschillen aanduiden en de gelijkenissen bespreken. Zijn moeder, Yahne, is een schilderes in de traditie van André Breton en leeft al vele jaren als non in de Tibetaans boeddhistische traditie op de Antamnies-heuvel in de Dordogne.

Matthieu Ricard is 'De Monnik' in het boek Overal Boeddha's - En hoe ik geen verlichting bereikte van Mariëlle Hageman [1].

In 2009 werd hij beschouwd als "de gelukkigste persoon ter wereld" door onderzoekers die zijn brein bestudeerden.[2]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties