Matthijs Siegenbeek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Matthijs Siegenbeek (Amsterdam, 23 juni 1774 - Leiden, 26 november 1854) was van 1797 tot 1847 de eerste hoogleraar Nederlands aan de universiteit van Leiden. Cf. neerlandistiek. Vanaf 1803 was hij lid, later secretaris, van het hoofdbestuur van de letterkundige faculteit van die universiteit. Aanvankelijk was hij voorganger bij de doopsgezinden in Dokkum.

Inhoud

[bewerk] Spelling-Siegenbeek

Siegenbeeks verhandeling over de spelling van 1804 werd de officiële schrijfwijze. Deze werd aangevallen door dichter Willem Bilderdijk. Dat had geen nut; de Siegenbeek-spelling werd gehandhaafd tot De Vries en Te Winkel (1864/1883).

Siegenbeek was van mening dat de spelling de beschaafde Hollandse uitspraak van een woord moest weergeven. Daarbij moest echter wel rekening gehouden worden met de principes van de gelijkvormigheid, de etymologie en de analogie. Aan de spelling-Siegenbeek heeft het huidige Nederlands de schrijfwijze van de lange ij als in (ijzer) te danken, eerder ook vaak als yzer geschreven. Kenmerkende schrijfwijzen voor deze spelling zijn bijvoorbeeld berigt, blaauw, Dingsdag, gooijen, magt, kagchel, koningrijk, muzijk en zamen.

[bewerk] Werken

  • Verhandeling over de Nederduitsche spelling ter bevordering van de eenparigheid in dezelve, 1804
  • Woordenboek voor de Nederduitsche spelling, 1805
  • Betoog van den rijkdom en de voortreffelijkheid der Nederlandsche taal, en opgave der middelen om de toenemende verbastering van dezelve tegen te gaan, 1810
  • Over de middelen ter vorming van een Nationaal Tooneel, 1817
  • Beknopte Geschiedenis der Nederlandsche Letterkunde, 1826
  • De eer van Wagenaar en die van Jacoba van Beijeren, 1835

[bewerk] Literatuur

  • Jan Noordegraaf, Norm, geest en geschiedenis. Nederlandse taalkunde in de negentiende eeuw. Dordrecht & Cinnaminson: Foris 1985.


[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen