Maureen Tucker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maureen Tucker
Maureen Tucker (1992)
Maureen Tucker (1992)
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Maureen Ann (Moe) Tucker (Levittown (New York), 26 augustus 1944) is een Amerikaanse muzikante en kreeg vooral bekendheid als de minimalistische drumster van The Velvet Underground.

Biografie[bewerken]

The Velvet Underground[bewerken]

Tuckers muzikale carrière begon in 1965 toen het pas ontstane Velvet Underground op zoek was naar een drummer. Sterling Morrison, gitarist van de band, herinnerde zich dat de zus van een oud-klasgenoot drumde. Het was de bedoeling dat ze als tijdelijke oplossing zou fungeren, maar uiteindelijk zou ze de band verlaten als een van de laatste.

Tucker nam met The Velvet Underground drie albums op alvorens ze in 1970 met zwangerschapsverlof ging. Bij 'The Velvets' drumde ze niet alleen, maar zong ze ook een drietal nummers: After Hours, The Murder Mystery (beide van het album The Velvet Underground) en I'm Sticking with You (VU). Ook bespeelde ze sporadisch de basgitaar. Het enige verschenen nummer van Tucker op bas is Melody Laughter van het in 1995 verschenen Peel Slowly and See.

Na de geboorte van haar eerste kind kwam Tucker terug bij The Velvet Underground, waar Reed ondertussen vertrokken was. Samen met Doug Yule en Sterling Morrison toerde ze een jaar door Noord-Amerika en Europa (onder andere in Nederland), waarna ze de band opnieuw verliet. Ze stapte hierbij niet alleen uit The Velvet Underground, maar ook uit de muziek-business. Ze zou zich de hieropvolgende jaren op haar gezin richten.

Solo en andere bands[bewerken]

In het begin van de jaren 80 pakt ze haar muzikale carrière weer op. Zo kwam in 1982 haar eerste solo-album uit: Playin' Possum. Dit album bestaat uit een achttal covers, aangevuld met een eigen nummer. Moe bespeelt alle instrumenten (zang, gitaar, saxofoon en drums) zelf. Het album bevat nummers van onder andere Lou Reed, Bob Dylan en Chuck Berry. De hierop volgende albums bevatten veel meer muzikanten, waaronder oud-bandgenoten Lou Reed, John Cale en Sterling Morrison, maar ook jongere artiesten zoals de leden van Sonic Youth en Half Japanese.

In totaal brengt Moe tussen 1981 en 1994 vier solo-albums en enkele ep's uit. Vijf nummers verschenen op single. Daarnaast verscheen Moe Tucker op albums van onder andere Half Japanese, Lou Reed, John Cale, Charles Douglas en The Kropotkins. Tussen 1992 en 1993 nam Tucker deel in de reünie van The Velvet Underground.

Discografie[bewerken]

Met The Velvet Underground[bewerken]

Solo[bewerken]

Studio-albums[bewerken]

  • Playing' Possum (1982)
  • Life in Exile After Abdication (1989)
  • I Spent a Week There the Other Night (1991)
  • Dogs under Stress (1994)

Live-albums[bewerken]

  • Oh No, Thei're Recording This Show (1992)
  • Moe Rocks Terrastock (2002, opgenomen in 2000)

Ep's en singles[bewerken]

  • Modern Pop Classics (1980, single)
  • Around and Around/Will you love me tomorrow (1981, single)
  • Another View (1985, ep)
  • Moejadkatebarry (1987, ep)
  • Hey Mersh (1989, single)
  • Too Shy (1991, single)
  • GRL-GRUP (1997, ep)
  • I'm Sticking With You/After Hours (2002, single)

Compilaties[bewerken]

  • Waiting for My Men (1998)

Met andere bands[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Ondanks dat Tucker op de hoes van het Velvet underground-album Loaded vermeld staat als drummer van de band, heeft ze geen enkel nummer op dat album gespeeld.