Mauricius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Maurikios)
Ga naar: navigatie, zoeken
Mauricius
Solidus-Maurice Tiberius-sb0481.jpg
Geboortedatum 539
Sterfdatum 602
Tijdvak Justiniaanse dynastie
Periode 582-602
Voorganger Tiberius I Constantijn
Opvolger Phocas
Staatsvorm dominaat
Caesar onder Justinus II (574–578)
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Flavius Mauricius Tiberius
Naam als keizer Flavius Mauricius Tiberius Augustus
Gehuwd met Constantina
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Flavius Mauricius Tiberius Augustus (Grieks: Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος; Armeens: Մաւրիկ, Moriek; Arabissos (Cappadocië), 539 - Chalkedon, november 602), ook bekend als Maurikios of Mauritius (Nederlands, verouderd: Maurits), was keizer van het Byzantijnse Keizerrijk van 582 tot 602. Als Cappadocische generaal was hij tot opvolger benoemd door Tiberius I Constantijn. Hij trouwde met Tiberius' dochter Constantina, en toen zijn schoonvader een week later stierf werd hij keizer.

Oorlogen[bewerken]

Byzantijns-Sassanidische oorlog[bewerken]

Het bewind van Mauricius werd bemoeilijkt door schier onophoudelijke oorlogen aan alle grenzen, en ondanks zijn excellente regeercapaciteiten kon hij slechts tijdelijk de disintegratie van het grote rijk van Justinianus I voorkomen.

De Byzantijns-Sassanidische oorlog (572-591) krijgt plots een nieuwe wending, als tijdens een paleisrevolutie, de ogen van koning Hormizd IV worden uitgestoken en hij even later wordt vermoord. Zijn zoon Khusro II vluchtte naar Constantinopel en met hulp van Mauricius heroverde hij zijn troon. Dit betekende ook het einde van een bijna twintigjarige durende Romeins-Perzische oorlog. Khusro trouwde met een zekere Maria, waarschijnlijk Maurikios' dochter. Daartegenover stond dat Armenië en oostelijk Mesopotamië teruggegeven werd aan het Byzantijnse rijk.

Balkanoorlog[bewerken]

De Balkanoorlog (582-602) tussen Byzantium en khan Bayan I van de Avaren samen met de Slaven. Deze oorlog is voornamelijk gekend door, toen Bayan I 12000 Romeinse soldaten gevangennam, Mauricius weigerde het losgeld te betalen en allen werden geëxecuteerd. Dit zal ook de reden zijn waarom hij later werd vermoord.

Staatshervorming[bewerken]

Het Rijk van Justinianus I basis tot de vorming van de Exarchaten

Mauricius herschikte het Byzantijnse Rijk in twee exarchaten, nl. het Exarchaat van Ravenna en het Exarchaat van Afrika

In 597 schreef een zieke Mauricius zijn testament waarin hij zijn ideeën beschreef over het besturen van het Keizerrijk. Zijn oudste zoon, Theodosius, zou vorst worden in het Oosten vanuit Constantinopel, en zijn tweede, Tiberius, in het Westen met als hoofdstad Rome. Sommige geschiedschrijvers geloven dat zijn twee jongste zonen geacht werden om Illyricum en Noord-Afrika te krijgen.

In 602 vaardigde Maurikios, altijd worstelend met een gebrek aan geld, een decreet uit dat het leger voortaan aan gene zijde van de Donau moest blijven tijdens de winter. De uitgeputte troepen kwamen in opstand tegen de keizer, benoemden een zekere Phocas als hun leider en eisten dat Maurikios zou aftreden en ofwel zijn zoon ofwel generaal Germanus, Theodosius' schoonvader, zou benoemen als opvolger.

Beide mannen werden beschuldigd van verraad, maar oproer brak uit in Constantinopel en de keizer en zijn familie verlieten de stad richting Nicomedië. Theodosius ging oostelijk naar Perzië, het is onduidelijk of hij gestuurd was door zijn vader of dat hij daar zelf naartoe vluchtte. Phocas reed Constantinopel binnen en werd gekroond als keizer terwijl zijn troepen Mauricius en zijn familie gevangen namen. Er wordt gezegd dat de onttroonde keizer gedwongen werd om toe te kijken terwijl zijn vijf zonen werden afgeslacht totdat hij zelf werd onthoofd. Keizerin Constantina en haar drie dochters werden gespaard en naar een klooster gestuurd.

Nalatenschap[bewerken]

  • Traditioneel wordt Mauricius genoemd als de auteur van het militaire traktaat Strategikon hetgeen in militaire kringen alom geprezen wordt als eerste en enige geraffineerde theorie van gecombineerde strijdkrachten tot de Tweede Wereldoorlog. Er zijn ook theorieën dat dit boek het werk is van zijn broer Petrus of van een andere generaal aan Mauricius' hof.
  • In de Orthodoxe Kerk wordt Mauricius verëerd als heilige.


Externe link[bewerken]