Maurits Coppieters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maurits Coppieters ca. 2000

Maurits Coppieters (Sint-Niklaas, 14 mei 1920 - Deinze, 11 november 2005) was een Vlaams politicus voor de in 2001 ontbonden politieke partij, de Volksunie.

Functies[bewerken]

Maurits Coppieters ontplooide zijn politieke carrière bij de Volksunie. In 1996 richtte hij samen met de socialist Norbert De Batselier de beweging het Sienjaal op, met het oog op een bundeling van alle progressieve krachten in Vlaanderen. Het praktisch rechtvaardiger maken van het OCMW was het voornaamste doel.

Coppieters heeft verder de volgende functies vervuld:

Biografie[bewerken]

Coppieters studeerde geschiedenis en rechten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dook hij als werkweigeraar onder. Hij werd een morele autoriteit in de naoorlogse Vlaamse Beweging. Hij was onder andere een van de heroprichters van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), waarvan hij voorzitter werd.

Politieke visie[bewerken]

De uitzichtloosheid van de buitenparlementaire actie en de ontgoocheling over de taalwetgeving van 1963 brachten Coppieters in de politiek. Zelfbestuur voor Vlaanderen was voor Coppieters niet los te denken van de vernieuwing van de Vlaamse samenleving. Openheid tegenover de ontwikkelingen in de wereld en het doorbreken van de verzuiling zijn daarvoor een conditio sine qua non. Zijn ‘bevrijdingsnationalisme’ plaatste de Vlaamse Beweging in het ruimere kader van de strijd van de verdrukte volken van de Derde Wereld.

Coppieters droeg rond 1970 in belangrijke mate bij tot de ideologische verruiming van de Volksunie door de organisatie van partijcongressen over politiek pluralisme, de rechten van de vrouw, milieuproblematiek en ontwikkelingssamenwerking. Hij werd het boegbeeld van de progressieve vleugel in de partij.

Ook op de Europese politieke scène liet hij zich niet onbetuigd. In de periode 1979-81 stichtte hij mee de Europese Vrije Alliantie (EVA). In Mei 2005 besliste de EVA om haar toekomstige Europese politieke stichting naar Maurits Coppieters te noemen, later dat jaar stierf Coppieters en maakte hij niet meer mee hoe in 2007 een Europese Maurits Coppieters stichting werd opgestart.

Externe link[bewerken]

Huldeboek[bewerken]

Op 10 november 2009, bijna vier jaar na zijn dood, werd in het Vlaams Parlement een boek voorgesteld gewijd aan Maurits Coppieters, uitgegeven door het ADVN: Het Laatste Jaar van de Klaproos. Historici, medestanders en vrienden staan er stil bij de figuur van Maurits.