Max Rooses

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Max Rooses.

Max Rooses (Antwerpen, 10 februari 1839 - aldaar, 15 juli 1914) was een Vlaams schrijver en leider van de Vlaamse Beweging.

Opleiding[bewerken]

Rooses promoveerde tot doctor in de letteren te Luik, waarna hij aanvankelijk leraar werd te Namen en Gent.

Wetenschappelijk werk[bewerken]

Rooses werd conservator van het Museum Plantin-Moretus. Hij schreef talrijke kritische werken op letterkundig -en kunsthistorisch gebied, essays in De Gids en andere periodieken, studies over Peter Paul Rubens en Jacob Jordaens en schreef artikelen voor de Noord-Nederlandse pers. Hij streed verder langdurig met woord en geschrift voor het goed recht van de Vlaamse taal en was een onvermoeibaar leider van de Vlaamse Beweging.

Oeuvre[bewerken]

M. Rooses getekend door H.J. Haverman (1899)
  • 1873. Geschiedenis der Antwerpsche schildersschole
  • 1874. Levensschets van J.F. Willems
  • 1877. Schetsenboek
  • 1880. Over de Alpen
  • 1882. Christophe Plantin
  • 1883-1911. Correspondance de Chr. Plantin
  • 1885. Nieuw schetsenboek
  • 1886. Derde schetsenboek
  • 1886-1892. L'oeuvre de P.P. Rubens (1886-1892)
  • 1887-1909. Correspondance de Rubens et documents épistolaires concernant sa vie et ses oeuvres
  • 1894. Letterkundige studiën
  • 1895-1896. Oude en nieuwe kunst
  • 1900. Vijftig meesterwerken van Antoon van Dijck
  • 1903. Rubens' leven en werken
  • 1906. Jordaens' leven en werken
  • 1912-1913. Vlaanderen door de eeuwen heen
  • 1914. Le Musée Plantin-Moretus
Bronnen, noten en/of referenties