Max Rooses
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Max Rooses (Antwerpen, 10 februari 1839 - aldaar, 15 juli 1914) was een Vlaams schrijver en leider van de Vlaamse Beweging.
Opleiding [bewerken]
Rooses promoveerde tot doctor in de letteren te Luik, waarna hij aanvankelijk leraar werd te Namen en Gent.
Wetenschappelijk werk [bewerken]
Rooses werd conservator van het Museum Plantin-Moretus. Hij schreef talrijke kritische werken op letterkundig -en kunsthistorisch gebied, essays in De Gids en andere periodieken, studies over Peter Paul Rubens en Jacob Jordaens en schreef artikelen voor de Noord-Nederlandse pers. Hij streed verder langdurig met woord en geschrift voor het goed recht van de Vlaamse taal en was een onvermoeibaar leider van de Vlaamse Beweging.
Oeuvre [bewerken]
- 1873. Geschiedenis der Antwerpsche schildersschole
- 1874. Levensschets van J.F. Willems
- 1877. Schetsenboek
- 1880. Over de Alpen
- 1882. Christophe Plantin
- 1883-1911. Correspondance de Chr. Plantin
- 1885. Nieuw schetsenboek
- 1886. Derde schetsenboek
- 1886-1892. L'oeuvre de P.P. Rubens (1886-1892)
- 1887-1909. Correspondance de Rubens et documents épistolaires concernant sa vie et ses oeuvres
- 1894. Letterkundige studiën
- 1895-1896. Oude en nieuwe kunst
- 1900. Vijftig meesterwerken van Antoon van Dijck
- 1903. Rubens' leven en werken
- 1906. Jordaens' leven en werken
- 1912-1913. Vlaanderen door de eeuwen heen
- 1914. Le Musée Plantin-Moretus
Bronnen, noten en/of referenties
|
