Maximilian von Weichs

Maximilian von Weichs
12 november 1881 – 27 juni 1954
Von Weichs (rechts) in Łódź, 1939
Geboren in	Dessau
Gestorven in	Bonn
Land/partij	Duitse Rijk Weimarrepubliek nazi-Duitsland
Onderdeel	Heer
Rang	Generalfeldmarschal
Eenheid	Duitse leger
Slagen/oorlogen	Eerste Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen	Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub

Maximilian Maria Joseph Karl Gabriel Lamoral Reichsfreiherr von und zu Weichs an der Glon (Dessau, 12 november 1881 – Bonn, 27 juni 1954) was een Duits generaal-veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog bleef Von Weichs in de Reichswehr, het leger van de Weimarrepubliek. In de Wehrmacht diende hij tijdens de Tweede Wereldoorlog onder meer in de Poolse campagne en de Slag om Frankrijk. Voor zijn successen in de invasie van Frankrijk werd hij gepromoveerd tot kolonel-generaal. Daarna vocht Von Weichs nog in de Joegoslavische campagne, Operatie Barbarossa en Fall Blau. Het was Weichs' taak om onder meer Stalingrad in te nemen. Toen Von Weichs zich bij Hitler beklaagde over de oorlogsplannen in het oosten, negeerde deze hem. Toen Weichs voorstelde de Duitse troepen uit Stalingrad terug te trekken, viel hij uit de gratie bij Hitler.

Na de nederlaag in Stalingrad kreeg Von Weichs het bevel over de troepen in de Balkan. Hij werd op rust gesteld op 25 maart 1945 en gearresteerd door Amerikaanse troepen in mei van datzelfde jaar. Tijdens de Processen van Neurenberg werd Von Weichs schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden maar niet veroordeeld wegens gezondheidsredenen.

y