Maximus van Hispania

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Maximus (?-422?) was een Romeinse usurpator in Spanje. Als tegenkeizer regeerde hij van 409 tot hoogstwaarschijnlijk 422. Hij was in opstand tegen Honorius en Constantijn III (zelf ook een usurpator).

Maximus was hoogstwaarschijnlijk de zoon van Gerontius, een generaal van Constantijn III in Spanje. Toen Gerontius in 409 in opstand kwam tegen Constantijn, benoemde hij Maximus tot Augustus in Tarraco. Gerontius trok vervolgens met zijn leger naar Gallië, Maximus achterlatend.

Gerontius werd in 411 bij Arles verslagen door Constantius III, dan nog een generaal onder Honorius. Toen Maximus van deze nederlaag hoorde zocht hij steun bij de Germaanse volken, die even daarvoor in Spanje waren gearriveerd. Na zijn vlucht werd er weinig meer vernomen van Maximus. Hij was waarschijnlijk nog in leven in 417 en is waarschijnlijk dezelfde Maximus als die in 422 in Spanje gevangen werd genomen en geëxecuteerd werd in Ravenna.

Externe link[bewerken]